บทที่ 997

ฟู่อวิ๋นเซินให้ความสำคัญกับมิตรภาพของเขากับเสี่ยวอู่มาก แต่เขาก็รักเย่ฮวนเอ่อร์และลูกยิ่งกว่า ชีวิตของแม่ลูกคู่นั้นคือเส้นตายของเขา

ดังนั้นเขาจึงขอร้องเสี่ยวอู่ว่าอย่าเกลียดเย่ฮวนเอ่อร์แบบมีอคติ และห้ามทำร้ายแม่ลูกคู่นั้นเด็ดขาด

ถ้าไม่เช่นนั้น มิตรภาพระหว่างพวกเขาจะจบลงทันที

เสี่ยวอู่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ฉันรู้แล้ว อวิ๋นเซิน นายรีบจัดการเอกสารพวกนี้เถอะ จัดการเสร็จแล้วนายจะได้กลับไปอยู่กับคุณหนูใหญ่เย่กับลูกได้”

ฟู่อวิ๋นเซินพยักหน้า “อืม”

เขาก้มหน้าลงเริ่มจัดการเอกสารทันที

เสี่ยวอู่ออกไปด้านนอก เขากลับรู้สึกกระสับกระส่าย เพราะเขาไม่รู้ว่าตอนนี้หลินเจี๋ยกำลังคุยอะไรกับเย่ฮวนเอ่อร์อยู่บ้าง

เสี่ยวอู่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรไปหาเธอ

ขณะนั้นหลินเจี๋ยยังอยู่ในวิลล่า ยังไม่ได้ออกไป พอเห็นสายเรียกเข้าจากเสี่ยวอู่ เธอก็กดรับ “ฮัลโหล พี่เสี่ยวอู่”

เสี่ยวอู่จับโทรศัพท์แน่น “หลินเจี๋ย ตอนนี้เธอคุยกับเย่ฮวนเอ่อร์เป็นไงบ้าง?”

หลินเจี๋ย “พวกเรายังคุยกันอยู่”

เสี่ยวอู่ “เย่ฮวนเอ่อร์ตอนนี้ท้องอยู่ ท้องลูกของอวิ๋นเซิน เธออย่าไปยั่วโมโหเธอ ห้ามทำร้ายเด็กในท้อง”

หลินเจี๋ยฟังแล้วจับสังเกตได้ทันทีว่าเสียงเสี่ยวอู่แปลกไป “พี่เสี่ยวอู่ ทำไมนายพูดแบบนี้? นายไม่เกลียดเย่ฮวนเอ่อร์มากเหรอ? ทำไมนายดูเหมือนจะปกป้องเธอล่ะ?”

เสี่ยวอู่เงียบไปสองสามวินาที ก่อนพูดออกมา “หลินเจี๋ย เรากำลังทำผิดหรือเปล่า?”

หลินเจี๋ยอึ้ง “อะไรนะ? ทำผิดอะไร?”

เสี่ยวอู่ “หลินเจี๋ย เราเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของอวิ๋นเซิน ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาดีกับเราแค่ไหนเรารู้ดี ในฐานะเพื่อน เราควรอยากให้เขามีความสุขไม่ใช่เหรอ? เรารู้กันอยู่แล้วว่าอวิ๋นเซินรักเย่ฮวนเอ่อร์ ถ้าอยู่กับเธอแล้วเขามีความสุข งั้นทำไมเราต้องแยกพวกเขาด้วยล่ะ? ทำให้เขาเจ็บปวด มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการเห็นเลย”