ตอนที่ 1

นิยายเซตนี้ประกอบด้วย

คุ-ณ-ห-นู กับพ่อบ้านทั้ง 7 และดอกไม้ในมืออสูร

ผู้​เขียน กาสะลอง

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

คุ-ณ-ห-นู กับพ่อบ้านทั้ง 7

คริสต์ศักราช 1860

ตรงกับพุทธศักราช 2403

ณ ประเทศแห่งหนึ่งที่ตกหล่นไปจากแผนที่โลก ที่คฤหาสน์สีเทาหลังใหญ่มหึมาตั้งอยู่ท่ามกลางอ้อมกอดของขุนเขาใกล้ทะเลสาบ

ประกายแสงแดดสีทองอร่ามของยามสาย สาดทอมากระทบกับลวดลายเหล็กดัดของบานประตูสีเงินขนาดใหญ่ ความยาวกว่าสิบเมตร โอบล้อมไว้ด้วยแนวรั้วก่อด้วยอิฐสีศิลาแลงสีแดงสูงเกือบห้าเมตร

แสงที่ตกกระทบประตูเปล่งประกายมลังเมืองสะท้อนวาบเข้ามาภายในรถม้าสีดำคันหรูที่ภายในมีร่างของสาวน้อยนั่งมาด้วย

“ถึงแล้วครับคุณหนู… ”

‘ลุงเจมส์’ ชายวัยสี่สิบปีผู้มีรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลา เป็นพ่อบ้านทำงานรับใช้อยู่ภายในคฤหาสน์เก่าแก่หลังนี้มานานหลายปี เหลียวหลังกลับมามองร่างบอบบางของสาวน้อยแสนสวยที่นั่งอยู่ในเบาะหลัง

“ถึงเร็วจัง… ”

‘โมนาร์’ สาวน้อยวัยสิบแปดปีที่หลับมาตลอดทาง สะดุ้งตื่นขึ้นมากล่าวกับคนขับรถม้า

นี่เป็นการเดินทางกลับมาบ้านของหล่อนในรอบสามปี หลังจากถูกส่งตัวไปอยู่ในโรงเรียนประจำจนจบวิชา ‘การเรือน’ ชั้นสูง

วิชาที่โมนาร์ได้ร่ำเรียนมานี้…

เป็นหลักสูตรพิเศษ รับเฉพาะบุตรีของเศรษฐีและผู้ดีมีชาติตระกูลที่นิยมส่งลูกสาวไปเรียนเพื่อเป็นการปูพื้นฐานชีวิต สร้างความพร้อมก่อนจะก้าวไปสู่การออกเรือนมีครอบครัวต่อไปในอนาคต

ครั้นเมื่อเรียนจบ มาดาม ‘โรสซี่’ ซึ่งเป็นนายใหญ่ของคฤหาสน์หลังนี้ก็สั่งให้พ่อบ้านเดินทางไปรับหลานสาวกลับบ้าน

เสียงล้อเลื่อนของประตูบานกว้างเสียดสีกับรางเหล็กดังเอี๊ยด ประตูบานใหญ่เปิดกว้างออกจากกัน

ลุงเจมส์ค่อยๆ ขับรถม้าสีดำคันหรูเคลื่อนเข้ามาตามเส้นทางทอดยาวเข้าไปสู่โรงจอดรถม้าข้างคฤหาสน์