ตอนที่ 3

“ท่านพ่อพวกเราจะทำอย่างไรกันดี รั่วอี้เล่นแรงถึงขั้นกล้าวางยาคุณหนูเล็กตระกูลหลาน มิหนำซ้ำคุณชายกู้คู่หมั้นของนางยังประกาศก้าวว่าหากหลานหมิงหมิงเป็นอะไรไปจะเอาเรื่องตระกูลเราจนถึงที่สุด”

“ท่านพ่อตอนนี้ครอบครัวเราไม่สามารถรับมือกับทั้งสองตระกูลไหวนะขอรับ”

“ตงหยางไม่ใช่ว่าพ่อไม่รู้ถึงความกังวลของลูก แต่พ่อเองก็จนปัญญา ครั้งนี้รั่วอี้ทำเกินไปมากจริง ๆ ไม่รู้ว่าสองตระกูลนั้นจะเอาคืนตระกูลเราอย่างไรบ้าง”

เจียงเค่อหนิงถอนหายใจยาวมองหญิงสาวบนเตียงนอน

“หากท่านปู่ยังอยู่ตระกูลของพวกเราคงไม่ตกต่ำและวุ่นวายขนาดนี้ ตั้งแต่เหตุการณ์ในวันนั้นท่านปู่ของลูกก็หมดสติไป ส่วนน้องสาวก็กลายเป็นใครก็ไม่รู้”

ใบหน้าเจียงเค่อหนิงเศร้าหมอง หวนนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อสิบกว่าปีก่อน

อุบัติเหตุในครั้งนั้นได้พรากทั้งบิดาและบุตรสาวของตนไป

ส่วนเด็กสาวบนเตียง แม้หน้าตาจะเหมือนบุตรสาวคนเดิมของเขาทุกกระเบียดนิ้วแต่นิสัยใจคอบรรยากาศรอบกายกลับกลายเป็นคนละคน

“ท่านพ่อเรื่องของรั่วอี้ท่านพ่อเชื่อจริง ๆ หรือขอรับว่าเป็นเพราะเหตุการณ์ในวันนั้น”

“หากไม่ใช่คงไม่มีอะไรอธิบายนิสัยที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของน้องสาวเจ้าได้แล้วละ ไม่ใช่แค่พ่อที่รู้สึก ทั้งพี่ชายเจ้าและแม่ของเจ้าต่างก็รู้สึกเหมือนกันไม่ใช่หรือ แถมแม่เจ้ายังกลายเป็นเช่นนั้นหลังได้เห็นรั่วอี้ตอนฟื้นอีก”

“แต่ว่าท่านพ่อ...”

“หยุดพูดเรื่องนี้เถอะ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือพยายามหาทางรับมือการโจมตีของสองตระกูลให้ได้มากที่สุด และภาวนาขอให้พวกเขาไม่ลงมือรุนแรงมากเกินไป”

“เข้าใจแล้วขอรับท่านพ่อ”เจียงตงหยางถอนหายใจตอบรับอย่างเชื่อฟัง พลางเหลือบมองน้องสาวที่นอนหลับไม่ได้สติมาหลายวันแล้ว