บทที่ 145 เขาใช้วิธีการแบบนี้เพื่อให้เธอจดจำ

ถังโย่วหนานจ้องลึกไปดวงตาคุณปู่เสิ่น เพื่อจับผิด จนกระทั้งเห็นคุณปู่เริ่มขมวดคิ้วขึ้น เขาก็เอ่ยขึ้น “คุณปู่ ผมรู้ว่าคุณปู่ไม่เคยพูดโกหก ผมเชื่อคุณปู่ งันผมไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของคุณปู่แล้ว”

ชายชราถอนหายใจอย่างโล่งอก เห็นหลานกำลังเดินออกไป รีบพูดขึ้นว่า “โย่วหนาน ปล่อยซ่งอีนั่วไปเถอะ”

“เรื่องนี้คุณปู่ไม่ต้องห่วง ห้าปีก่อนหากไม่ใช่คุณปู่กับพ่อแม่ผมร่วมมือกัน ตอนนี้ลูกผมกับซ่งอีนั่วก็คงโตมากแล้ว สิ่งที่ผมเสียไป ผมจะตามมันกลับมาให้ได้”ถังโย่วหนานพูดจบ ก็รีบเดินออกไป

ชายชรายืนอยู่กลางห้อง คิ้วเขากระตุกตลอดเวลา ทำให้รู้สึกว่าจะมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้น

ถังโย่วหนานเดินออกจากห้องหนังสือ ก็รีบเดินลงตึกมา เดินออกมาจากคฤหาสน์ เขาก็หยิบมือถือขึ้น กดเบอร์โทรหาใครคนหนึ่ง “ช่วยเช็คห้าปีก่อนก่อนวันแต่งงานของฉัน อาสี่ไปที่ไหนบ้าง ขออย่างละเอียดไม่ว่าไปไหนก็ต้องรายงาน ฉันต้องการรู้ทั้งหมด”

หลังจากวางสาย ในใจเขาเจ็บจนแทบระเบิดออกมา ห้าปีก่อน คนที่ทำลายซ่งอีนั่ว ทำลายงานแต่งงานของพวกเขา คือเสิ่นฉวนชี เหอะๆ นี่เป็นเรื่องที่ตลกที่สุดในโลกที่เขาเคยได้ยินมา

เยี่ยนจื่อเดินตามออกมา เธอจับถังโย่วหนานไว้ “โย่วหนาน แกเพิ่งกลับมาแล้วจะออกไปไหนอีก ? แกบอกฉันมาหน่อยสิช่วงนี้แกกลับมานอนที่บ้านกี่ครั้ง”

ถังโย่วหนานรู้สึกเหนื่อย เขามองไปที่คนเป็นแม่ “แม่ เรื่องห้าปีก่อนที่ซ่งอีนั่วโดนข่มขืน แม่รู้อะไรบ้าง ?”

“ข่มขืนอะไร ? แกพูดเรื่องอะไรอยู่” เยื่ยนจื่อขมวดคิ้วแน่น

ถังโย่วหนานส่ายหน้า “ไม่มีอะไร ผมก็แค่อยากถาม แม่รู้หรือไม่รู้ ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ผมยังมีธุระต้องออกไป แม่เข้าบ้านเถอะ”

เยื่ยนจื่อรู้สึกแปลกๆ เธอมองแผ่นหลังที่อ้างว้างของลูก รู้สึกว่าลูกเปลี่ยนไป แต่ว่าเปลี่ยนไปยังไง เธอกลับพูดไม่ถูก แค่รู้สึกว่าลูกชายที่ร่าเริงคนนั้นหายไปแล้ว

……

เสิ่นฉวนชีนั่งแช่ที่โซฟาเป็นเวลานาน เปิดเสียงบันทึกฟังวนไปวนมา แค่คำพูดสั้นๆไม่กี่ประโยค ผลักเขาให้จมดิ่งสู่ขุมนรก ไม่ว่าเขาจะแก้ตัวยังไง ก็ไม่สามารถหนีความจริงที่เขาได้ทำผิดลงไป

เขาไม่กล้าจะคิด หากเธอรู้เรื่องห้าปีก่อนแล้ว เธอจะทำยังไงกับเขา หากสายตาเธอที่เต็มที่ไปด้วยรักเปลี่ยนเป็นสายตาโกรธแค้น พวกเขาจะยังรักกันดีอยู่ไหม

เขาคิดจนหัวแทบระเบิด แต่กลับคิดวิธีแก้ปัญหาไม่ออก หากเป็นด้านธุรกิจ เขาพร้อมสู้ไม่ว่ากับใคร ไม่กังวลผลลัพธ์ที่ตามมา เพราะเขารู้ ขอแค่เขากล้าพุ่งชน ก็จะได้มาในสิ่งที่เขาอยากได้

แต่วิธีการนี้ ใช้ไม่ได้กับเรื่องของความรัก ความรักมีปัจจัยหลายอย่าง เขาไม่กล้าเสี่ยง เขายอมรับ เขาหวาดกลัว ความรู้สึกกลัวนี้แปลผันตามความรู้สึกเธอที่มีต่อเขา