บทที่ 150 เยี่ยนเฉิง ฉันกลัว

เสิ่นฉวนชีเม้มริมฝีปากบางไว้แน่นๆ ขมวดคิ้วไว้ ราวกับว่าบีบความแค้นไว้หน่าแน่น คนอะไรกล้ามายุ่งกับคนของเขา? พูดด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย”รูปบนเตียงอะไร?”

“ฉันส่งเมลไปให้ ลองดู ”ป๋อมู่เหนียนพูดจบก็ว่างสายลงทันที

เสิ่นฉวนชีกำโทรศัพท์ไว้แน่นๆ เดินออกจากห้องแต่งตัวอย่างเร่งรับ ดันประตูออก เปิดคอมพิวเตอร์ รอคอมพิวเตอร์เปิดเครื่องหลายสิบวิ กลับรู้สึกมันยาวนานหนัก เสียงที่ไพรเราะดังขึ้นมา เสิ่นฉวนชีก็รีบขยับเม้าส์ เปิดไปที่เมลทันที

ในอีเมลมีข้อความใหม่อยู่หนึ่งฉบับ เสิ่นฉวนชีลังเลไปวิหนึ่ง ขยับเม้าส์กดเปิดเมล พอเปิด บนหน้าคอมพิวเตอร์มีรูปภาพโพล่ขึ้นมาไม่กี่รูป แสงไฟมัวเมา สามารถดูออกว่าคนที่นอนไม่ใส่เสื้อผ้าสักชิ้นคือซ่งอีนั่ว

บนตัวของเธอมีผู้ชายทับไว้ หันหลังให้กล้อง มองไม่เห็นหน้าตา ป๋อมู่เหนียนพูดถูก นี้เป็นรูปที่ไม่ใส่เสื้อผ้าอะไรเลย สายตาเขามองไปที่รูปภาพอย่างละเอียด

มีรูปหนึ่ง สีหน้าอีนั่วกำลังทุกข์ทรมาน อีกไม่กี่รูปเป็นสีหน้าเธอที่ทรมานอย่างอิน แต่ผู้ชายบนตัวเธอก็ยังหันหลังไว้เหมือนเดิมเห็นแค่ด้านหลัง รอบรอบกำแพงของโรงแรมชั่วคราวเป็นสีเหลือง ผ้าปูเตียงที่สีขาว

เขายิ่งดูยิ่งตกใจ เหมือนกับน้ำเย็นราดลงใส่หัว ราดจนใจเย็นและชาไปหมด นี้เป็นรูปภาพในโรงแรมชั่วคราวเมื่อห้าปีก่อน เป็นรูปที่เขาข่มขืนเธอแล้วถูกคนแอบถ่ายไว้!

ในตอนนั้น เขาไม่มีสติเลยสักนิด ทั่วร่างถูกความเศร้าอย่างหนักดูดเข้าไป เหมือนกับสัตว์ประหลาด คิดแต่ว่าอยากปลดปล่อยในตัวผู้หญิง นั้นเป็นครั้งแรก ที่เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ จนถูกซ่งอีนั่วถีบเข้าไปเท้าหนึ่ง ความเจ็บปวดได้ดึงความบ้าคลั่งของเขาเข้ากลับมา

ในตอนนั้น คนที่อยู่ในโรงแรมชั่วคราวไม่เยอะ มันจะเป็นใครที่ถ่ายภาพแบบนี้ได้ และแฉรูปพวกนี้ออกเพื่ออะไร?

เสิ่นฉวนชีไม่ทันคิดอะไรมาก เขาหยิบมือถือขึ้นมา โทรหาเบอร์เบอร์หนึ่งด้วยมือที่สั่น พูดด้วยเสียงที่ร้ายแรง “เยี่ยนเฉิง เรียกประชุมสำนักบรรณาธิการนิตยสารเดี๋ยวนี้ ฉันจะเจอพวกมัน จำไว้ ห้ามปล่อยแม้แต่นิตยสารเดียว และอีกอย่าง เอาหนังสือพิมพ์ที่จะใช้ทำนิตยสารของพวกมันไว้ด้วย ”

รูปบนเตียงพวกนี้หลังจากถูกแฉ มันจะกระทบกระเทือนต่ออีนั่วมากๆ เขาไม่กล้าแม้แต่คิด มันจะกระทบกระเทือนกับความสัมพันธ์เรามากแค่ไหน เขารู้แต่ว่าเขาต้องหยุดพวกนี้ไว้ ไม่ให้รูปพวกนี้หลุดออกไป

พอว่างสาย เขากุมขมับไว้ เขาคิดมาตลอดว่ารอให้ความสัมพันธ์ของเขาและเธอมั่นคงกว่านี้แล้ว ก็สามารถต่อสู้กับความจริงที่จะแยกเขาสองคนจากกันได้ แต่ความเป็นจริงมันไม่อนุญาตให้เขารอ แค่คิดถึงตอนที่เธอรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายในคืน แค่คิดถึงเธอรู้เรื่องแล้วจะจากเขาไป เขาก็แทบจะบ้าตาย

ไม่ เขาต้องหยุดพวกนี้ให้ได้!

ขอปิดคอมพิวเตอร์ลง ลุกขึ้นไปหยิบกุญแจบนโต๊ะ ก้าวเท้ายาวออกจากห้อง ลงไปชั้นล่าง

เหาะรถไปที่บริษัท ผู้จัดการนิตยสารและคณะนั่งรอเขาที่ข้างในแล้ว อำนาจของเสิ่นฉวนชีในถงเฉิงมันไม่ใช่แค่น้อยๆ ธรรมดาแล้ว ไม่มีใครกล้าแฉเรื่องที่เกี่ยวกับเขาสักนิด ข่าวครั้งก่อน อีกฝ่ายหลอกใช้สื่อมวลชนของเมืองซีในการจมตีเขา

ดังนั้นตอนที่ได้รับสายโทรจากเลขขาเยี่ยน ต่างรู้สึกตกใจอย่างมาก เพราะข่าวของเช้าพรุ่งนี้ ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเสิ่นฉวนชีเลยสักนิด ไม่ ก็พูดว่าไม่เกี่ยวข้องอะไรเลยไม่ได้ เพราะซ่งอีนั่วเป็นภรรยาเก่าของหลานชายเขา ถึงแม้ว่าจะหย่ากันแล้ว แต่ภาพไม่ดีแบบนี้ถูกแฉออกไป สุดท้ายแล้วก็กระทบต่อภาพลักษณ์ของถังโย่วหนาน

ทุกคนล้วนไม่สบายใจ มีคนฟาดเงินก้อนโตให้พวกเขาแฉรูปพวกนี่ หนังสือพิมพึ่งตีพิมพ์อย่างลงตัว เสิ่นฉวนชีก็ได้ข่าวทันที ความเร็วนี้มันทำให้ทุกคนรู้สึกตกใจ

เสิ่นฉวนชีเดินเข้าไปที่บริษัท เยี่ยนเฉิงรีบเดินเข้าไปต้อนรับ เอาหนังสือพิมพ์ไม่กี่ฉบับให้เขา เสิ่นฉวนชีมองหัวข่าวเป็นรูปบนเตียงของซ่งอีนั่วและเขาแล้ว รู้สึกลำคอและทั้งตัวลุกเป็นไฟเลย

เขากำหนังสือพิมพ์ไว้แน่นๆ เยี่ยนเฉิงเห็นสีหน้าที่โกรธมากๆของเขาจนรู้สึกตกใจ ตามเหตุผลแล้ว หนึ่งคุณซ่งไม่ใช่คนดัง ไม่ใช่ดารา ถึงแม้ว่าจะถูกแอบถ่ายรูปบนเตียง ก็ไม่สามารถขึ้นข่าวหน้าหนึ่งได้ เพราะข่าวไม่มีความน่าสนใจ และก็ทำให้นิตยสารได้รับข้อดีอะไรไม่ได้

แต่รูปบนเตียงของเธอกลับขึ้นข่าวหน้าหนึ่ง จากเซ้นส์ของเขาแล้ว มันเป็นเพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหัวหน้าเสิ่น อีกฝ่ายไม่ก็ อยากให้ความสัมพันธ์ของเธอและเขาถูกเปิดเผย ไม่ก็ใช้คุณซ่งเป็นตัวกลางในการทำให้หัวหน้าเสิ่นว้าวุ่นไปหมด

ถ้าหากเรื่องเป็นไปตามที่เขาคิด อีกฝ่ายทำให้หัวหน้าเสิ่นวุ่นวายแล้ว ต้องการอะไรจากตัวหัวหน้าเสิ่นละ? เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองซี เรื่องนั้นถึงแม้ว่าหัวหน้าเสิ่นจะจัดการอย่างเรียบร้อยแล้ว แต่ก็เสียค่าใช้จ่ายไปหลายพันล้าน

เยี่ยนเฉิงดันประตูประชุม เสิ่นฉวนชีก้าวเท้ายาวเข้าไป เขาโยนหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ สายตาที่ดุดันมองไปที่ทีละคน ริมฝีปากบางของเขาเม้มเป็นเส้นเดียวกัน “ใครมาอธิบายให้ฉันหน่อยว่าหัวข่าวนี้มันเป็นยังไง ?”

สีหน้าทุกคนดูกังวล ก่อนพวกเขามาก็รู้แล้วว่าเสิ่นฉวนชีต้องเป็นเพราะเรื่องนี้มาอาละวาดแน่นอน หนึ่งในผู้จัดการนิตยสารยืนขึ้นพูด”หัวหน้าเสิ่นครับ พวกผมเข้าใจดี คุณซ่งเป็นภรรยาเก่าของหลานคุณ ก่อนที่จะตีพิมพ์เราก็คิดถึงหน้าของตระกูลเสิ่นแล้ว แต่คุณหนูซ่งไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลเสิ่นแล้ว เราเลยคิดลองดู”

เสิ่นฉวนชีหรี่ตาไปมองเขา สายตานั้นเต็มไปด้วยความกดดันทำให้คนอื่นรู้สึกกลัว เขาเอ่ยขึ้นมาอย่างหัวเราะเบาเบา “เพื่อผลลัพธ์ของนิตยสาร พวกแกก็เอาอนาคตของผู้หญิงที่ไร้เดียงสามาทำลายเล่นๆ? เธอไม่ใช่ทั้งดาราและคนดัง พวกแกอยากจะได้ผลลัพธ์อะไรละ?”