บทที่130 ในหัวของผู้ชายคนนี้คิดอะไรอยู่กันแน่?

เมื่อกี้เยี่ยนเฉิงจงใจหลีกเลี่ยงกล้องเพื่อหลบเหลียนโม่ ก็เพราะไม่อยากให้เสิ่นฉวนชีเห็นศัตรูหัวใจของเขา แต่ตอนนี้เห็นไปแล้ว จะซ่อนมันก็ซ่อนไม่ได้แล้ว เขาต้องกัดฟันพูด "คุณเหลียนส่งคุณหนูซ่งมาโรงพยาบาล"

เสิ่นฉวนชีขมวดคิ้วและย้อนกลับไปในตอนเช้าในวันที่ซ่งอีนั่วสู้คดี เขาขับรถไปรับเธอและเห็นเธอกับชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนม้านั่งหน้าร้านขายยาจากระยะไกล แม้ว่าเขาจะอยู่ไกลมาก แต่เขาก็เห็นได้ว่าสายตาของชายคนนั้นไม่ได้เรียบง่ายเมื่อเขามองไปที่เธอ

คืนนี้เขาเป็นฮีโร่มาช่วยเธอและทำให้หัวใจของเขาตอบสนองอีกครั้ง มันไม่สบายใจมากที่รู้สสึกว่าผู้หญิงของตัวเองถูกคนอื่นคนมาโลภ เขาพูดว่า "ก่อนที่ฉันจะกลับไปเมืองซี แกต้องคอยปกป้องเธอทุกย่างก้าวได้ยินไหม? "

ผู้ชายรู้จักผู้ชายดีที่สุด การปรากฏตัวของเหลียนโม่ทำให้เขารู้สึกไม่ปลอดภัยและอันตราย ความรู้อันตรายไม่เหมือนกับถังโหย่วนหนาน เพราะถังโหย่วหนานออกจากเกมไปแล้ว แต่เหลียนโม่เขาเข้ามาในเกมได้ตลอดเวลา

เยี่ยนเฉิงมองไปที่เหลียนโม่แล้วพูดว่า "ครับ หัวหน้าเสิ่น"

เยี่ยนเฉิงวางวิดีโอคอล เขามองไปที่เหลียนโม่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เขาพูดว่า "คุณเหลียน วันนี้รบกวนคุณมากแล้วที่ส่งคุณหนูซ่งมาโรงพยาบาล ลำบากคุณแย่ ผมมาที่นี่เพื่อมาดูแลคุณหนูซ่ง คุณกลับไปพักผ่อนเถอะ "

ตาดำของเหลียนโม่ลึกล้ำและเขาหรี่ตาเพื่อมองไปที่ซ่งอีนั่วที่อยู่บนเตียงในโรงพยาบาล เขาไม่ได้คาดคิดว่าเสิ่นฉวนชีจะแสดงความรักต่อเธอลึกซึ้งแบบนี้ แม้ไม่สามารถมาหาเธอได้ แต่ก็ยังวิดีโอคอลมายืนยันว่าเธอปลอดภัยดีหรือไม่?

เขายืนขึ้นมา "เหนื่อยพอดีเลย งั้นก็รบกวนเลขาเยี่ยนดูเธอด้วยแล้วกัน พรุ่งนี้ผมค่อยมาใหม่ "

เยี่ยนเฉิงมองหลังของเหลียนโม่เดินออกไป เขารู้สึกแปลกๆนิดหน่อย เหลียนโม่ดูเหมือนจะมีความรักต่อซ่งอีนั่ว แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่ความรักระหว่างชายหญิงอย่างที่เขาคิดไว้ เขาเฝ้ามองเหลียนโม่จากไป จากนั้นหันไปมองซ่งอีนั่วที่นอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาล เขาก็ถอนหายใจเล็กน้อย

......

ในช่วงบ่ายของวันรุ่งขึ้น ซ่งอีนั่วตื่นขึ้นมา แสงแดดนอกหน้าต่างส่องเข้ามาและตกลงบนเตียง เธอลืมตาและจ้องมองเพดานด้วยความงุนงง จมูกเต็มไปด้วยกลิ่นยาฆ่าเชื่อ เธอจึงนึกได้ว่าเมื่อคืนเธออาหารเป็นพิษแล้วถูกเหลียนโม่ส่งเข้าโรงพยาบาล

เธอหันศีรษะและเห็นชายคนหนึ่งนอนอยู่ข้างเตียงแล้วเธอพูดว่า "เหลียนโม่ ไม่เป็นไรแล้ว คุณกลับไปพักผ่อนเถอะ "

ชายคนนั้นขยับตัวและเงยหน้าขึ้นจ้องมองเธออย่างไม่พอใจ "ใครส่งเสียงดังเนี่ย? "

ซ่งอีนั่วเบิกตาโตมองไปที่ชายที่ดูเหมือนจะตกลงมาจากท้องฟ้า ความประหลาดใจของเธอเป็นเหมือนกระแสน้ำที่เพิ่มสูงและดวงตาของเธอก็สดใส "เสิ่นฉวนชี ไม่ใช่ว่าคุณอยู่ที่เมืองเซดหรอ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้? "

เสิ่นฉวนชีรีบนั่งเที่ยวบินตอนเช้ากลับมา เธอนอนโรงพยาบาล เขาไม่กลับมาดูหน่อยเขาก็ไม่ไว้วางใจ ตอนที่เขารีบมาที่ห้องผู้ป่วย ซ่งอีนั่วยังหลับอยู่ สีหน้าดีกว่าเมื่อวานแล้ว เขาถามหมอมาแล้ว หมอบอกว่าอาการของเธอคงที่แล้ว แค่นอนตรวจรักษาอีกสักสองสามวันก็สามารถออกโรงพยาบาลได้แล้ว

ตอนนี้ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขามีสีคล้ำ ทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยคำพูดสี่คำที่ทำให้ฉันไม่ดีใจ "คุณนอนโรงพยาบาลแล้วผมยังไม่กลับมา งั้นแฟนหนุ่มอย่างผมก็ไม่มีคุณสมบัติพอหล่ะสิ? "

แม้ว่าทัศนคติของเขาจะไม่ค่อยดีนัก แต่ซ่งอีนั่วก็มีความสุข เขาได้ยินว่าเธอป่วยเขาก็รีบกลับมา ความรู้สึกที่มีคุณค่าและสำคัญในสายตาของเขาทำให้เธอรู้สึกพอใจมาก เธอพยายามที่จะลุกขึ้น แต่ว่าร่างกายของเธออ่อนแอมากและเธอก็ล้มลงบนหมอนเมื่อเธอลุกมาได้แค่ครึ่งเดียว

เสิ่นฉวนชีตกใจและรีบลุกขึ้นและจับไหล่ของเธอไว้เพื่อไม่ให้เธอขยับ "คุณอย่าขยับ อยากทำอะไรบอกผม ผมช่วย "

ซ่งอีนั่วจ้องมองเขาอย่างสดใส สีหน้าของเธอบิดเบี้ยวเล็กน้อยเธอพูดว่า "ฉันอยากจูบคุณ แต่แรงมีไม่พอ "

เสิ่นฉวนชียิ้ม เขาเอนตัวลงครึ่งหนึ่ง ริมฝีปากของจูบลงไปที่ริมฝีปากของเธอ มอบจูบแบบฝรั่งเศสที่ลึกซึ้งให้กับเธอ เขาไม่ปล่อยเธอจนกว่าทั้งคู่จะหอบและความปรารถนาที่ลึกล้ำกำลังพลุ่งพล่านในดวงตาของเขา

ทั้งๆที่ห่างกันยังไม่ถึง24ชั่วโมง แต่ดูเหมือนว่าห่างกันไปนานมาก เมื่อได้สัมผัสเธอ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น เขาจ้องมองเธออย่างตั้งใจ แก้มสีซีดของเธอปกคลุมไปด้วยสีแดงอ่อนๆเพราะจูบของเขา

นิ้วเรียวของเขาลูบแก้มนุ่มของเธอเบาๆ เสียงทุ้มต่ำและมีเสน่ห์ "ยังอยากจะจูบอีกไหม?"

ซ่งอีนั่วอ้าปากเล็กน้อยเพื่อหายใจ วิธีที่ชายคนนี้จูบผู้คนช่างน่าหลงใหลยิ่งนัก เมื่อสัมผัสถึงการจ้องมองที่ขี้เล่นของเขา เธอกำหมัดและต่อยไปที่หน้าอกของเขา เธอพูดอย่างโกรธขุ่นเคืองและละอาย "ฉันเป็นผู้ป่วยนะ คุณจะรังแกฉันน้อยหน่อยไม่ได้หรอ? "

"ถ้าไม่ใช่เพราะอาการป่วยของคุณ ผมกลัวว่าผมจะไม่จูบคุณง่ายๆแค่นี้หรอก อยากจะลองรสอีกสักครั้งไหม? " ใบหน้าหล่อของเสิ่นฉวนชีเกือบจะแนบแก้มของเธอ เสียงของเขาต่ำและอบอุ่น มีเสน่ห์จนใครๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหลงใหล