บทที่ 335 ใจตรงกัน

ติ๊ง——

ข้อความดังขึ้นอีกครั้ง เป็นข้อความจากวายุ [ณิกา 100 ล้านนี้เป็นสินสอดทองหมั้นของฉัน]

มณิกาตกใจ และพูดกับนายหญิงเนตรทันทีว่า "คุณย่า หนูขอออกไปโทรศัพท์สักครู่"

"ไปเถอะ"

นายหญิงเนตรยิ้มอย่างใจดี

มณิกาลุกขึ้นและเดินออกจากห้องพักผู้ป่วย ยืนอยู่ที่ทางเดินแล้วโทรหาวายุ

หลังจากที่อีกฝ่ายรับสาย เธอพูดทันทีว่า "วายุ คุณกำลังทำบ้าอะไร? ฉันต้องการแค่ค่าตอบแทนที่คุณสัญญาไว้ ไม่ต้องการคุณ"

ตอนนั้นเธอช่วยชีวิตเขา ตกลงกันว่า 100 ล้าน

ในงานประมูล เธอประมูลสร้อยคอที่อยู่บนคอของเธอ และวายุก็ช่วยสำรองจ่ายเงินจำนวนหนึ่ง แต่เขายังค้างเงินอีกจำนวนหนึ่งที่ยังไม่ได้ให้

แม้ว่าตอนนี้จะอยู่ด้วยแล้ว แม้เป็นพี่น้องกัน เรื่องเงินก็ต้องชัดเจน

"ในตอนนั้นคุณยอมสละชีวิตเพื่อช่วยกัน ฉันทำได้แค่ตอบแทนน้ำใจด้วยร่างกายของฉัน"

"มีสิทธิ์อะไร? คุณจะขอฉันแต่งงาน ถามความคิดเห็นของฉันหรือยัง?"

"แล้วคุณยินดีจะแต่งงานกับฉันไหม?"

"ฉัน .......ไม่เต็มใจ"

"เช่นนั้นฉันยอม'แต่งเข้า'ก็ได้"

"ฝันไปเถอะ ไม่อายหรอ?"

"ถ้าเทียบกับการขอเมีย หน้า ก็ไม่มีค่าอะไร"

"ถ้าอย่างนั้น..... เงินส่วนนี้ฉันไม่เอาแล้ว" ในเมื่อก็เหลือแค่หลาย10ล้าน และ 100ล้านก็มากเกินไปแล้ว เธอจะเห็นแก่เงินหลาย10ล้านนี้ แล้วขายตัวเองไม่ได้

"เงินเข้าบัญชีของคุณแล้ว จะมาเสียใจตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว" ชายคนนั้นยิ้มเบาๆ "นอกจากนี้ ที่โรงพยาบาลคุณก็สัญญาเองว่า หลังจากช่วงทดลองสามเดือนแล้ว พวกเราจะแต่งงานแบบไม่เปิดเผย น้ำที่หกไปแล้วยากที่จะเก็บกลับมา!"

มณิกา ".........."

จะมาขี้โกงกันอย่างนี้ได้อย่างไร?

เธอยกมือขึ้นวางบนหน้าผากของเธอ เธอรู้สึกว่าตอนนั้นเธอตกลงไปในหมู่บ้านที่อ่อนโยนของวายุแล้ว และก็ตกลงแต่งงานแบบไม่เปิดเผยตามเงื่อนไขของเขา

กลับใจตอนนี้ ยังทันไหม?

"งั้นก็รอจนกว่าคุณจะผ่านช่วงทดลองสามเดือนก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที พวกเรามีสัญญากันสามข้อ ฉันไม่เชื่อหรอกว่า คุณจะไม่ผิดสัญญา" เมื่อคิดถึงความบ้าคลั่งของเขาในสองวันที่ผ่านมา มณิกาคิดว่า วายุจะไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้อย่างแน่นอน

ถ้าเขาแตะต้องตัวเธอแล้ว เรื่องที่ว่า'น้ำที่หกไปแล้วยากที่จะเก็บคืน'? การแต่งงานแบบไม่เปิดเผยอะไรนั่น?

ไม่มีทาง!

ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ต้องใจเย็นๆ

คบกันแค่วันเดียว ก็จะขายตัวเองแล้ว!

มณิการู้สึกว่าสมองของตัวเองมีปัญหา

"คำไหนคำนั้น"

ชายคนนั้นวางสายอย่างมั่นใจ ขับรถไปที่ลานจอดรถของสดุภา กรุ๊ป

เนื่องจากเรื่องของเขาทำให้เกิดความโกลาหล นริศจึงใช้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทจัดการเรื่องดังกล่าวทันที และติดต่อพนักงานในร้านเสื้อผ้าในห้างสรรพสินค้า โดยใช้ 'เงิน' เพื่อให้พนักงานปฏิเสธต่อหน้านักข่าว เกี่ยวกับ'ฉากที่ยอดเยี่ยม'ที่เกิดขึ้นระหว่างเขาสองคนในห้องลองเสื้อ

ส่วนเรื่องที่วายุจูบกับผู้ชายนั้น ผู้ชายที่ไม่ได้เล่นเวยป๋อมานาน ในที่สุดก็โพสต์ข่าวแรกในบัญชีเวยป๋อของเขา และในข่าวก็ไม่มีคำพูดแม้แต่ประโยคเดียว มีแค่รูปภาพหนึ่งใบ

รูปใบหนึ่งในห้างสรรพสินค้า ตอนออกมาจากร้านขายเสื้อผ้า เขาโอบเอวของมณิกา และจูบเธอ

เนื่องจากมณิกาปลอมตัวเป็นผู้ชาย ดังนั้นในภาพถ่ายจึงแสดงให้เห็นภาพที่วายุเอนกายและจูบชายผิวขาวอย่างไม่แคร์ใคร

เมื่อภาพถ่ายถูกแชร์ออกไป ก็ทำให้เกิดความโกลาหลบนอินเทอร์เน็ตในทันที

วายุก็ไม่ได้สนใจความคิดเห็นของผู้คนบนอินเทอร์เน็ต แต่เปิดคอมพิวเตอร์ พิมพ์รหัสซีเรียลบนแป้นพิมพ์ แฮ็กเข้าสู่ระบบกล้องวงจรปิด ดึงวิดีโอในกล้องวงจรปิดทั้งหมดที่ของเขาและเธออยู่ด้วยกัน และบันทึก

จากนั้นออกแบบไฟร์วอลล์ เพื่อเข้ารหัสคลิปวิดีโอทั้งหมดของเขาและมณิกา ที่ปรากฏในกล้องวงจรปิด