บทที่ 343 ลักพาตัวมณิกา

ชายคนนั้นยักคิ้วและยิ้ม หยิบทิชชูออกมา เช็ดคราบน้ำบนใบหน้าอย่างไม่สนใจไยดี และกล่าวอย่างเฉยเมยว่า "ณิกา พวกเรารู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว คุณคิดว่า ฉันจะไม่เข้าใจคุณหรอ? ตั้งแต่ที่คุณขอยืมโทรศัพท์ของฉันในคืนวันนั้น ฉันก็สังเกตเห็นว่าคุณผิดปกติ คุณคิดว่าฉันจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ หรอ?"

มณิการู้สึกเวียนหัวมาก แม้แต่เสียงพูดของเหนือเมฆ ที่เข้าไปในหูก็รู้สึกหูอื้อ

"ในเมื่อพวกเราเคยนอนด้วยกันมาแล้ว คุณก็แต่งงานกับฉันเถอะ ไม่งั้น ถ้าให้คนนอกรู้ คุณลองบอกมาสิ ในวันหน้าจะมีใครคุณจะแต่งงานกับใครได้อีก?"

ใบหน้าของเขายังคงยิ้มอย่างเยือกเย็นตั้งแต่ต้นจนจบ เหมือนรอยยิ้มที่ได้ใจของผู้ที่อยู่เหนือกว่า

"ไอ้สารเลว....."

ปัง----

หลังจากที่มณิกาพูดจบ ก็ล้มลง

ก่อนที่เธอจะหมดสติไป เธอก็นึกขึ้นได้ในทันที

การที่เหนือเมฆปรากฏตัวที่นี่ เพราะเขาเริ่มสงสัยเธอมานานแล้ว ดังนั้นก่อนที่เธอจะมาที่ห้องนี้ เขาได้ซื้อตัวบริกรของภัตตาคารไว้เรียบร้อยแล้ว ให้วางยาในไวน์ของเธอ

ประเมินศัตรูต่ำเกินไป

มณิกาไม่คิดว่าเรื่องมันจะถูกจับได้เร็วขนาดนี้

เธอคาดไม่ถึงว่าแค่นัดนิอรออกมาทานข้าวด้วยกัน สุดท้ายจะกลายเป็นสถานการณ์ในตอนนี้ได้

.........

ไม่รู้ว่าหมดสติไปนานแค่ไหน มณิกาก็ตื่นขึ้นมา

เมื่อลืมตาขึ้น เธอก็มาอยู่ในโรงแรมแล้ว

ห้องที่คุ้นเคย ภาพจิตรกรรมฝาผนังบนฝาผนังเหมือนกับห้องที่เธออาศัยในวันนั้นทุกอย่าง

มณิกานอนอยู่บนเตียง ดิ้นรนที่จะลุกขึ้น แต่ร่างกายก็ไม่มีแรง

แต่เมื่อเธอเอียงศีรษะ ข้างๆก็เป็นใบหน้าของเหนือเมฆ

"ณิกา ตื่นแล้วหรอ?"

เหนือเมฆเปลือยท่อนบน วางข้อศอกไว้บนหมอน จับแก้มไว้ แล้วใช้มืออีกข้างของเขาออกมาลูบหน้าเธอเบาๆ ด้วยความสนใจ "แหมๆ.....ผิวดีจริงๆ ทำให้อดไม่ได้ที่อยากจะจูบ"

"เอามือสกปรกของคุณออกไป!"

มณิกากัดฟัน และความโกรธพุงขึ้นสมอง

วินาทีนั้น เธอแทบจะรู้สึกได้ถึง ความโกรธที่เพิ่มขึ้นในเส้นเลือดของตัวเอง

"สกปรก? ฮ่าๆ"

เหนือเมฆยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาดูน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนปีศาจที่ชั่วร้ายในนรก ฉายความเยือกเย็นที่รุนแรงไปทั่วร่างกาย

เขายิ้ม และบีบแก้มของมณิกาด้วยมืออย่างแรง จนมณิการู้สึกเจ็บปวด

เขาเอียงศีรษะและพูดอย่างเคร่งขรึม "แบบนี้ก็สกปรกหรอ?ฉันยังไม่รังเกียจที่วายุเคยนอนกับคุณ คุณยังมีหน้ามาว่าฉันสกปรก?

คุณคิดว่าคุณบริสุทธิ์แค่ไหนหรอ? ในวันที่ธิกานต์และวายุหมั้นหมายกัน ในโรงแรม เขาทำกับคุณไปด้วยขณะที่คุยโทรศัพท์กับฉัน ในตอนนั้น ทำไมคุณไม่รู้สึกว่าตัวเองสกปรกล่ะ?"

ฉีกหน้าเปิดเผยตัวตน คำพูดของเหนือเมฆก็เปลี่ยนเป็นไร้ยางอาย และพูดเรื่องที่ไม่สามารถทนได้ทั้งหมดที่มณิกาเคยทำมาก่อนออกมาทั้งหมด

เปิดเผยรอยแผลเป็นของเธออย่างไร้ความปรานี

มณิกาขมวดคิ้วด้วยความเจ็บปวด "ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้?"

เธอไม่เข้าใจ

"ทำไม?เพราะฉันชอบคุณ ฉันอยากได้คุณ ฉันเหนือเมฆให้ใจคุณไปหมดแล้ว แล้วคุณล่ะ? แค่เพราะพัณณ์เปิดเผยวิดีโอของธิกานต์ ก็ทำให้คุณลงมืออย่างโหดเหี้ยมกับฉันและน้องสาวของฉัน? น้องสาวของฉันชอบเต้นรำมาก และรักความสวยงามมาก ตอนนี้เดินต้องใช้ไม้ค้ำ แล้วยังต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะฟื้นตัว และในอนาคตเธอจะไม่สามารถเต้นรำได้อีก คุณเข้าใจไหม!"

เหนือเมฆโกรธมาก บีบแก้มของมณิกาอย่างแรง แรงจนแทบอยากบีบกระดูกของเธอแตกออกเป็นชิ้นๆ