บทที่ 350 เห็นนภัทร

วันรุ่งขึ้น

หลังจากที่มณิกาตื่น พนักงานก็มาเสิร์ฟอาหารเช้า ขณะที่เธอกำลังทานอาหารเช้าอยู่ ก็มีคนมาเคาะประตู

"ใคร?"

เธอถาม

คนข้างนอกพูดทันทีว่า "คุณมณิกา ฉันเอง นภัทร"

นภัทร?

มณิกาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ มาเร็วมาก

เธอลุกขึ้นเดินไปที่ประตูห้อง แล้วเปิดประตู

"คุณมณิกา ไม่ได้เจอกันนานเลย"

นภัทรยืนอยู่ตรงหน้ามณิกา ยิ้มอย่างสุภาพ และโค้งคำนับ 90 องศา "ฉันขอโทษสำหรับพฤติกรรมบุ่มบ่ามของฉันก่อนหน้านี้ เป็นเพราะฉันใจแคบเกินไป ขอโทษด้วย!"

ครั้งนั้นที่บริษัทร้านจัดงานแต่ง'พบรัก' วายุให้นภัทรนำสัญญาร่างไปให้มณิกาลงนาม เนื่องจากช่องจำนวนตัวเลขหุ้นยังว่างอยู่ มณิกาจึงต้องกรอก และนภัทรซึ่งนั่งตรงข้ามแค่เหลือบมอง และคิดว่ามณิกาเขียน 95% ของหุ้นให้กับตัวเอง

ด้วยเหตุนี้ นภัทรจึงใช้คำพูดที่น่าเกลียดต่อว่ามณิกาต่อหน้า และหลังจากกลับมาที่สดุภา กรุ๊ป ก็พูดถึงมณิกาในด้านที่ไม่ดีต่อหน้าวายุอีก

ผลลัพธ์ก็คือ.......

มณิกาได้มอบหุ้น 95% ให้กับบอสของตัวเอง

นภัทรถูกตบหน้าทันที ไม่เพียงแค่นั้น ยังถูกย้ายไปที่เกาะร้างเพื่อฝึกฝนเป็นเวลาช่วงหนึ่ง

มณิกามองนภัทรขึ้นและลงด้วยสายตาที่พินิจพิเคราะห์ เพียงแค่รู้สึกว่าไม่ได้เจอกันมาช่วงหนึ่งแล้ว เขาผอมไปมาก ผิวของพวกเขาคล้ำขึ้นมาก และผมก็กลายเป็นสกินเฮด

มันให้ความรู้สึกของความซื่อสัตย์สุจริตและจริงใจ

"ขอโทษ? ไม่จำเป็น"

เป็นความจริงที่มณิการู้สึกอารมณ์ไม่ดีในวันนั้น แต่หลังจากที่รู้ว่าวายุได้ขับไล่นภัทรออกจากการฝึก ก็รู้ว่าได้รับการลงโทษแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น นภัทรในตอนนี้ไม่มีความขาวเหมือนครั้งแรกที่พบแล้ว ผอมลงไปมาก ดังนั้นทำให้รู้ว่าต้องเจอความลำบากมาไม่น้อย

เธอเปิดประตูและยืนอยู่ข้างๆ "เข้ามาสิ"

นภัทรพยักหน้า แล้วเดินเข้าไป

หลังจากที่เขากลับจากเกาะร้าง นริศเคยติดต่อเขา และบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างเมื่อเร็ว ๆ นี้

นภทัรรู้ว่าบอสของตัวเองแคร์มณิกาแค่ไหน ดังนั้นจึงให้ความเคารพ และไม่ล่วงเกินเธออีก

ความลำบากที่เกาะร้าง เขาไม่อยากไปสัมผัสมันอีกครั้ง

"คุณมณิกา กุญแจดอกนี้ให้คูณ" นภัทรยื่นกุญแจให้มณิกา

"นี่คืออะไร?"

มณิการู้สึกงงเล็กน้อย

"ห้องที่ถัดจากห้องของคุณที่อพาร์ตเมนต์ บอสซื้อตั้งแต่ที่คุณเข้าไปอาศัยอยู่แล้ว บอสบอกว่า ในเมื่ออาจารย์ของคุณก็มาแล้ว ต่อไปคุณก็อาศัยอยู่ข้างห้องแล้วกัน"

เรื่องนี้ นภัทรก็ไม่รู้

แต่เห็นได้จากสิ่งเล็กๆ ที่บอสทำ บอสรักมณิกามากจริงๆ

ในเมืองจันทรามีหญิงสาวสวยๆนับพัน แต่นภัทรก็ยังไม่เข้าใจว่าในตัวมณิกามีอะไรพิเศษ ที่ทำให้บอสหลงรักเธอขนาดนี้

เมื่อฟังที่นภัทรพูด มณิกามองลงไปที่กุญแจดอกนั้น ในใจของรู้สึกซาบซึ้งมาก รู้สึกได้ถึงกระแสน้ำอุ่นในหัวใจ

ที่แท้ วายุแอบทำอะไรเพื่อเธอตั้งมากมายขนาดนี้

ที่ผ่านมา มณิกาคิดว่าหลังจากที่เธอย้ายไปอยู่ที่ชุมชนใหม่วายุก็ไม่รู้ว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน

แต่คิดไม่ถึงว่า เขาไม่เพียงแต่รู้ แถมยังซื้ออพาร์ตเมนต์ข้างๆ ไว้ด้วย

เธอรับกุญแจมา "ช่วย 'ขอบคุณ' เขาแทนฉันด้วย"

"บอสบอกว่า ไม่ต้องการได้ยินคำ 'ขอบคุณ'จากคุณ"

วายุคงเดาได้ว่า มณิกาจะพูดอะไร จึงสั่งนภัทรไว้ว่า ให้บอกมณิกาว่า "บอสยังบอกด้วยว่า ให้คุณดูแลตัวเองดีๆ ถ้าคุณมีอะไรเรียกใช้ฉันได้ทันที และฉันจะทำให้ดีที่สุด"

"เอาล่ะ ตอนนี้มีธุระที่จะให้คุณไปทำ"