บทที่ 57 คนตระกูลธนัตถ์โชติ วางกับดักอีกครั้ง

เมื่อเธอออกไป ฝ่ายวายุก็ถามนายหญิงเนตรว่า "ทำไมต้องให้เธอไปกับผมด้วย?"

นายหญิงเนตรถอนหายใจยาว "เฮ้อ เธอเองก็ไม่เด็กแล้วนะ จะไม่มีผู้หญิงไว้ดูแลข้างกายได้ยังไงกัน ยังไงซะหล่อนก็เป็นคู่หมั้นของเธอ ก็ถือซะว่าได้ไปปรับตัวเข้าหากันก่อน"

พูดพลาง นายหญิงเนตรก็ชำเลืองตามองวายุ "ตอนแรกเป็นเธอเองนะที่อยากหมั้นกับหล่อน ทำไมล่ะ มาเสียใจเอาตอนนี้หรอ? "

คำพูดของเธอปนความเยาะเย้ยอยู่เล็กน้อย

ในตอนแรกนายหญิงเนตรพยายามทุกวิถีทางที่จะให้วายุหมั้นกับมณิกา แต่ใครจะรู้ว่าเขาจะไม่ยอมตกลงอย่างดื้อรั้น

เมื่อได้เห็นท่าทีไม่แน่ไม่นอนของวายุที่มีต่อธิกานต์ตอนนี้ กลับทำให้นายหญิงเนตรจับต้นชนปลายไม่ถูก

"เปล่าครับ"

หน้าของวายุนิ่งเฉย ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาไม่แสดงสีหน้าใดๆ

"ก็ดีแล้ว"

นายหญิงเนตรกวักมือไล่ "เรื่องที่ประเทศCสำคัญมาก เธอไปเก็บของรีบไปที่นั่นเถอะ"

วายุไม่ได้พูดอะไร ละสายตาออกมา กลับตัวเดินออกมาจากห้องผู้ป่วย โทรศัพท์หานภัทร

มือถือดังอยู่ครู่หนึ่ง อีกฝ่ายรับสาย "บอส มีเรื่องอะไรครับ?"

"ช่วงที่ที่ฉันไปประเทศ C นายต้องคุ้มครองความปลอดภัยของมณิกาให้ดี"

เขามอบคำสั่งให้กับ นภัทรทางโทรศัพท์

อีกฝั่งของโทรศัพท์ นภัทร เงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "บอส คุณคิดว่าคุณเป็นห่วงคุณมณิกามากเกินไปไหมครับ?"

ในฐานะผู้ช่วยพิเศษของวายุ นภัทรมีหน้าที่และความรับผิดชอบในการตักเตือนเขาทุกเวลา

"คุณเคยบอกเองว่า การงานสำคัญที่สุด ไม่อยากให้การมีตัวตนของใครกลายมาเป็นจุดอ่อนของคุณ คุกคามคุณได้"

นภัทรติดตามวายุมานานกว่าสิบปี และรู้จักเขาดีกว่าใคร

แม้ว่าเขาจะพูด'เตือนด้วยความหวังดี'แต่เมื่อมันเข้าหูวายุ สีหน้าของชายหนุ่มก็ขรึมลงทันที แววตาของเขาเย็นเยือกจนไม่ปกปิดไว้ไม่อยู่

"เรื่องของฉัน ต้องการความเห็นจากนายเมื่อไหร่กัน? "

คำพูดของวายุเต็มไปด้วยโทสะ

"ขอโทษครับ บอส ผมยุ่งไม่เข้าเรื่องเอง"

นภัทรคิดไม่ถึงเลยว่าแค่ประโยคเดียวจะทำให้ บอสตัวเองโมโหได้แล้ว ยิ่งทำให้รู้สึกว่าไม่มีใครจะเทียบความสำคัญของมณิกาในใจของเขาได้

"คุณย่ารับเธอมาเป็นลูกสาวบุญธรรม ภายหลังเธอก็เป็นตระกูลเดชากุลครึ่งหนึ่ง"

ทันใดนั้นเอง วายุก็พูดแก้ต่างว่า "ผู้หญิงที่ขี้เหร่ขนาดนั้น จะอยู่ในสายตาฉันได้ยังไง"

ถึงแม้ว่าคำพูดนั้นจะพูดให้นภัทรฟัง แต่กลับดูเหมือนเป็นการเกลี้ยกล่อมตัวเอง หาข้ออ้างที่ดูจะสมเหตุสมผลให้ตัวเองมากกว่า

ผู้ชายที่แสวงหาความสมบูรณ์แบบขั้นสูงสุด มีความต้องการที่สูงมากกับทุกๆ เรื่อง แม้แต่ในเรื่องการเลือกคู่ครอง เขาก็มีมาตรฐานที่สูงที่สุดเช่นกัน ไม่อย่างนั้น เขาจะเลือก'ผู้หญิงอันดับหนึ่ง'ในเมืองจันทราอย่างธิกานต์มาเป็นคู่หมั้นได้อย่างไร

"เป็นผมที่พูดมากไปเอง"

นภัทรตอบวายุอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

"ซื้อตั๋วเครื่องบินไปประเทศCให้กานต์ด้วย"

เดิมทีวายุไม่เห็นด้วยกับการให้ธิกานต์ไปประเทศCด้วยกันกับเขาเลย ถึงขนาดไม่คิดจะให้นภัทรซื้อตั๋วให้ด้วยซ้ำ

แต่พอได้ฟังคำพูดของนภัทรแล้ว เขากลับร้อนตัวจึงเอาเรื่อง ธิกานต์ มา'อำพราง'ความรู้สึกไว้ ทำเหมือนว่าใส่ใจแต่หล่อนเท่านั้น ไม่ได้มีมณิกาอยู่ในสายตาเลยสักนิด

หรือบางที นี่อาจจะเป็นทั้งพรและคำสั่งสอนจากพระเจ้า ที่สร้างให้เขามีไอคิวสูงและอีคิวต่ำผกผันกันอย่างสิ้นเชิง ทำให้เขาไม่รู้เลยว่าความรู้สึกเป็นห่วง มณิกาที่มากเกินไปนั้นก็คือ......ชอบเธอเข้าแล้ว