บทที่ 39

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดที่ผู้ชายสามารถได้ยินจากผู้หญิงก็คือให้เธอตั้งคำถามถึงความสามารถของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น เธอเป็นผู้หญิงที่เขาเกลียด

ในขณะนี้ไม่มีใครพูด แต่เธอรู้อยู่แล้วว่าเขาเดือดดาลด้วยความโกรธ เพียงรอจังหวะที่เหมาะสมที่จะระเบิด

ในวินาทีต่อมา เธอก็รู้สึกเพียงแต่ว่าหัวของเธอหมุนอย่างบ้าคลั่ง และเธอก็ถูกแบกไว้บนบ่ากว้างๆ

"เห้ย! ทำไรอยู่วะ?"

Charles Hanks ไม่ได้พูด แต่เดินเข้าไปในป่าลึก

อันที่จริง Shenie Yales ไม่กลัว ถ้าเธอหายไป อาจจะไม่มีใครมาหาเธออีก

อย่างไรก็ตาม ถ้าผู้อำนวยการแฮงค์หายตัวไป ทุกคนจะต้องมาตามหาเขาอย่างแน่นอน

Shenie คลำหาโทรศัพท์มือถือของเธอซึ่งอยู่ในมือเธอมาเป็นเวลานาน เธอถ่ายรูปอย่างรวดเร็วและส่งไปที่ Yanie Yales ในไม่กี่วินาที

เธอต้องการให้ Yanie พิจารณาด้วยตัวเอง ผู้ชายที่เธอชอบกำลังอุ้มลูกแฝดของเธอ

อีกด้านหนึ่ง เมื่อสังเกตเห็นว่าทั้งสองคนหายไป ลุงเซนแนะนำว่าพวกเขาควรกลับไปทันที

ใช่. เกาะนี้เต็มไปด้วยเมฆดำ และลมทะเลที่แผ่วเบาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเริ่มส่งเสียงหอน สร้างความไม่สบายใจให้ใครๆ

ลุงเซนคาดว่าจะเกิดพายุใหญ่

พวกเขาต้องแพ็คขึ้นทันที

มิฉะนั้นผลที่ตามมาจะเป็นไปไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ขณะที่พวกเขากำลังจัดกระเป๋า พวกเขาพบว่ามีคนสองคนหายตัวไป

“เชนี่อยู่ไหน” ตอนนั้นเองที่ Jacky Quinn ตระหนักว่าเขาไม่ได้สนใจ Shenie ในขณะที่เขากำลังคุยกับคนอื่น และตอนนี้เธอก็ไม่มีที่ไหนเลยที่จะพบ

“ผู้อำนวยการแฮงค์อยู่ที่ไหน” เห็นได้ชัดว่าความสนใจของทุกคนมุ่งไปที่คนอื่น

“ชาร์ลส!” ยานี่ตะโกนอย่างเร่งรีบ

“ผู้อำนวยการแฮงค์!” ทุกคนก็ตะโกนก้องชื่อเขาเช่นกัน

“เชนี่!”

ฝูงชนเริ่มมองหาพวกเขา

ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของ Yanie ก็ดังขึ้น และเธอก็ได้รับข้อความ

“พี่น่ารำคาญ”

หน้าจอแสดงผลสว่างขึ้นด้วยคำสองคำ และเธอก็รู้แล้วว่าเป็นใคร

เมื่อเธอแตะที่ข้อความ Yanie ก็หรี่ตาลง แทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอเห็น

เมื่อเธอมองอย่างระมัดระวังอีกครั้ง มันเป็นภาพหลังของผู้ชาย แต่เธอจำเขาได้ตั้งแต่แรกเห็น

มันคือชาร์ลส!

ทำไมเขาถึงแบก Shenie ไว้บนหลังของเขา?

พวกเขากำลังจะไปไหน?

พวกเขารวมตัวกันเมื่อไหร่?

จู่ๆ ก็มีชุดคำถามผุดขึ้นในใจเธอ

“เท่าที่ข้าเห็น พี่สาวของเจ้ามาเพื่อแย่งชิงน้องชายข้าจากเจ้า” Jacky เหน็บจากด้านหลังมองดูรูปถ่าย

ทันใดนั้น Yanie ก็เริ่มตื่นตระหนก

“ฉันต้องตามหาชาร์ลส์ ฉันต้องตามหาเขาให้พบเดี๋ยวนี้!” Yanie คว้าแขนของ Jacky แล้วพูดว่า "เร็วเข้า ฉันอยากเจอเขา!"

“ไม่ต้องห่วง พี่สาว พวกเรากำลังหาพวกเขาอยู่เหมือนกัน” แจ๊คกี้มักคิดว่าเธอเป็นห่วงสามีและไม่ได้คิดอะไรมาก

ทุกคนเริ่มตะโกนชื่อขณะเดินโดยหวังว่าจะได้รับคำตอบ

พวกเขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและพยายามโทรหาพวกเขา แต่โชคไม่ดี พวกเขาไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะสภาพอากาศเลวร้ายที่ขัดขวางการเชื่อมต่อหรือไม่ เนื่องจากไม่มีสัญญาณเลย

ยิ่งไปกว่านั้น อากาศก็เริ่มแย่ลง เมื่อมองดูเมฆสีดำที่ค่อยๆ ลดระดับลง และลมและคลื่นในทะเลที่ผิดปกติ แม้แต่ลุงเซนผู้มีประสบการณ์มากที่สุดในหมู่พวกเขาทั้งหมดก็ยังตื่นตระหนก

“เราต้องล่าถอยทันที ไม่เช่นนั้น ผลที่ตามมาจะเกินจินตนาการ!” ลุงเซนตะโกนอย่างเร่งด่วน ซึ่งทำให้ทุกคนหยุดก้าวไปข้างหน้าทันที

"ไม่!" ยานี่ร้องออกมาทันที “ไม่พบชาร์ลส์ ฉันจะไปได้อย่างไร ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเขา คุณจะรับผิดชอบไหม”

คนที่เหลือในกลุ่มมองหน้ากัน ทุกคนอยากไปแต่ไม่กล้าพูด

พวกเขาเป็นเพื่อนของชาร์ลส์ และส่วนใหญ่เป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของเขา พวกเขาทั้งหมดพึ่งพาเขา ซึ่งเป็นนักลงทุนรายใหญ่ที่สุดของพวกเขา

“แต่ถ้าเราไม่ถอย พายุเข้า ทุกคนก็ออกไปไม่ได้ ยิ่งกว่านั้น ไม่มีใครรับประกันได้ว่าเราจะยังปลอดภัยที่นี่หรือไม่!” ลุงเซนพูดอย่างเร่งรีบ

“ข้าไม่สนใจ เราต้องหาเขาให้พบ มิเช่นนั้นจะไม่มีใครไป!” ยานี่ตะโกน

ทำไมเขาถึงพา Shenie ออกไป?

พวกเขาไปที่ไหนในโลก?

“ไม่ต้องห่วง ยานี่ พวกเขากลับไปก่อนได้ไหม” Madison Feld รีบไปข้างหน้าและปลอบเธอ

เธอรู้สึกตัวสั่นจนแทบจะตายอยู่แล้วในสภาพอากาศที่มีพายุและรุนแรงเช่นนี้

"เป็นไปไม่ได้!"

“ใช่แล้ว ยานี่ บางทีพวกเขาอาจจะออกไปก่อนเรา ทำไมเราไม่ลองดูที่เรือยอทช์แล้วดูว่ายังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า?” มินดี้ ยอร์คพูดอย่างเร่งรีบ

คนอื่นๆ ก็เห็นด้วย ต้องการให้ Yanie สงบลง

“ไปดูกันก่อน ถ้าเรือยอชท์ยังอยู่เราจะกลับมาหากัน”

“ใช่แล้ว ท้องฟ้ามืดครึ้มมากตอนนี้ หากเราล่าช้าไปกว่านี้ ฉันเกรงว่าเราจะกลับไปไม่ได้”

บนเกาะไม่มีอะไรเลย หากเกิดอุบัติเหตุ ผลที่ตามมาจะทนไม่ได้

ดังนั้นพวกเขาจึงกลับไปที่ชายหาดทันที

มีเรือยอทช์เพียงสองลำบนฝั่งทะเล

ทุกคนมองหน้ากันคิดเหมือนกันว่า "หายแล้ว!"

ใช่ พวกเขาต้องกลับไปล่วงหน้า ไม่มีการปฏิเสธ มิฉะนั้น เรือยอทช์หนึ่งลำจะขาดหายไปได้อย่างไร?

“กลับไป เราจะกลับเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวนี้!” ยานี่ตะโกนทันที

Jacky ถามอย่างเร่งรีบ “เราควรตรวจสอบและติดต่อโรงแรมเพื่อดูว่าพวกเขากลับไปแล้วจริงหรือ?”

“เรือยอชท์หายไปแล้ว พวกเขาต้องกลับไปแล้ว คิดอะไรอยู่ รีบขึ้นเรือยอร์ช!” Yanie คำราม ใช่ เธอไม่ต้องสงสัยเลย โกรธจัด

ทั้งหมดในใจของเธอสามารถคิดได้ตอนนี้เต็มไปด้วยฉากที่พวกเขากลิ้งอยู่บนเตียง

"รีบไปกันเถอะทุกคน เรารีบกลับกันเถอะ" ลุงเซนออกคำสั่ง

Jacky รู้สึกกังวลเล็กน้อยและต้องการโทรออก แต่โทรศัพท์มือถือ d*mned ไม่มีสัญญาณ

เขาไม่กล้ายืนยันว่าพวกเขายังอยู่บนเกาะนี้หรือไม่

“นายน้อยควินน์ ขึ้นมาเร็ว!” ทุกคนต่างแย่งชิงกันบนเรือและเริ่มกระตุ้นเขา

เมื่อเห็นเช่นนั้น แจ็กกี้ก็ไม่รอช้าอีกต่อไปแล้วกระโดดขึ้นเรือยอทช์

ในไม่ช้า เรือยอทช์ทั้งสองก็ออกเดินทาง หายสาบสูญไปในขอบฟ้า

"คุณ... คุณ... คุณกำลังพยายามทำอะไร" เชนี่พูดตะกุกตะกัก เธอกระสับกระส่ายพิงกับต้นไม้

ทำไมพวกเขายังไม่มา?

"มันเป็นไปไม่ได้" เธอคิดว่า. เมื่อยานี่เห็นข้อความ เธอควรจะโกรธเป็นชิ้นเป็นอัน