บทที่ 83

บาเนสเคาน์ตี้

จะใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งในการขับรถจากบรูคลินไปยังเบนส์เคาน์ตี้

ในเวลานี้ในบาเนสเคาน์ตี้

ในเขตที่อยู่อาศัยธรรมดาในบ้านหลังเล็กโทรม

ชินี Yales ถูกขังอยู่ที่นี่

และผู้ร้ายคือยานี่ เยลส์และเฮนรี่ เยลส์

เมื่อ ชินี ตื่นขึ้น มือและเท้าของเธอถูกมัดไว้

ญานี นั่งข้างหน้าเธอและมองดูเธอนอนอยู่บนพื้น

ดวงตาของเธอเย็นชาราวกับดวงจันทร์ในฤดูหนาว ไม่มีความอบอุ่นเลย

"ตื่นหรือยัง?"

ชินี ลืมตาช้าๆ และมองไปที่ ญานี เธออึ้งไปครู่หนึ่ง

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเธอก็สงบลง

“ก่อนหน้านี้เจ้าไม่หยิ่งทะนงไปหน่อยหรือ มาดูกันว่าเจ้าจะทนได้นานแค่ไหน!” เฮนรี่มาข้างหน้าและจับผมของเธอและพูดอย่างโกรธเคือง

ชินี ขมวดคิ้วด้วยความเจ็บปวดขณะที่ Henry ดึงผมของเธออย่างรุนแรง

“เฮนรี่ ปล่อยเธอ!” ยัยนี่พูดเบาๆ

เฮนรี่มองไปที่ยานี่ แม้ว่าเขาจะงุนงง แต่เขาก็ยังเชื่อฟังคำสั่งของเธอ

“เชนี่ ปกติเธอเป็นคนระมัดระวังและฉลาดมาก เธอคงไม่คิดว่าตัวเองต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ใช่ไหม” ญานี ยิ้มเยาะ และดูเหมือนว่าเธอค่อนข้างจะพอใจ

“เธอได้เบอร์เขามาได้ยังไง” เชนี่ไม่ตอบ เธอกลับถามคำถามอื่นกับเธอแทน

ญานี เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วยิ้ม “คุณกำลังพูดถึงเรื่องนี้อยู่เหรอ?”

ขณะที่เธอพูด ยานี่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่ชีนี่คุ้นเคยออกมา

มันเป็นของเลียม เมท!

ญานี ส่งข้อความถึง ชินี ด้วยโทรศัพท์เครื่องนั้น นั่นคือเหตุผลที่เธอออกจากโรงเรียน

“ทำไมมือถือของเขาถึงอยู่กับคุณ”

ในขณะนี้ ชินี รู้สึกกังวลเล็กน้อย

ลางสังหรณ์ที่ไม่รู้จักแพร่กระจายอย่างรวดเร็วจากก้นบึ้งของหัวใจของเธอ

ญานี สนุกกับการเห็น ชินี แบบนี้

“เชนี่ ฉันคิดว่าเธอไม่ได้คิดอะไรในโลกนี้เลยเหรอ ดูเหมือนว่าเลียมคือจุดอ่อนของคุณใช่ไหม”

“เธอไปเอาโทรศัพท์เขามาได้ยังไง ไปทำอะไรให้เขา” เสียงของ ชินี สั่นและเธอก็เครียดทันที

ญานี ขดริมฝีปากของเธอและไม่พูด แต่เธอมองที่เฮนรี่และพูดว่า “เฮนรี่ คุณควรออกไปเดินเล่นข้างนอก ฉันมีอะไรจะพูดกับเธอ!”

“พี่สาว ทำไมฉันต้องออกไปด้วย ฉันไม่ใช่คนนอก!” เฮนรี่รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

“ฉันรู้ แต่นี่มันเรื่องระหว่างฉันกับเธอ ไม่ต้องห่วง ออกไป!” ยานี่สั่งอย่างเย็นชา

"พี่สาว!"

"ออกไป!"

Henry จ้องไปที่ ชินี อย่างโกรธจัด จากนั้นกระแทกประตูและเดินออกไปอย่างฉุนเฉียว

“อยากรู้เหรอ?” เธอไม่ได้รีบร้อน ตรงกันข้าม เธอกำลังเยาะเย้ย ชินี

ชินี ไม่ได้พูดอะไร แต่เธอมองดูเธอด้วยความระแวดระวัง

ยานี่อดยิ้มไม่ได้

เธอลุกขึ้นหยิบรีโมทคอนโทรลบนโต๊ะและเปิดทีวีในห้องนั่งเล่น

ทันใดนั้น วิดีโอที่เล่นบนทีวี...

ฉากลุ้นระทึก...

ญานี ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ จ้องมอง ชินี เธอต้องการเห็นสิ่งที่ ชินี มีบนใบหน้าของเธอ

โกรธเคือง ปวดใจ เสียใจ...

ชั่วขณะหนึ่ง ดวงตาของ ชินี เปลี่ยนเป็นสีแดงและเธอไม่สามารถควบคุมการแสดงออกของเธอได้

“คุณมันบ้าและไร้ยางอาย!” ตาของ ชินี เป็นสีแดงและเธอก็คำรามใส่ ญานี ราวกับสิงโต

"ฮ่าๆๆๆ" ยานี่หัวเราะคิกคัก

ใช่ เธอมีความสุขมาก

เธอจำได้ว่าเธอเคยถูก ชินี วางลงมาตลอดในอดีตได้อย่างไร

ในที่สุดโต๊ะก็เปลี่ยนไป และเธอสามารถเห็นได้ว่า ชินี เศร้าและโกรธเพียงใด

ในที่สุดหัวใจของเธอก็สบายใจ

“คุณโกรธเหรอ โกรธ คุณจำได้ไหมว่าก่อนหน้านี้ฉันหน้าตาเป็นอย่างไร” จู่ๆ ยานี่ก็ตะโกนออกมา จากนั้นเธอก็หายใจเข้าลึก ๆ และเยาะเย้ย "ฉันต้องจ่ายเงินทั้งหมดคืนให้คุณ!"

เชนี่ไม่ได้พูด เธอจ้องไปที่ ญานี อย่างเย็นชาแทน

“ฉันอาจไม่ได้รับครั้งแรกของชาร์ลส์ แต่ฉันได้ครั้งแรกของบราเดอร์เลียมที่คุณชื่นชอบ แต่พูดตามตรง ฉันไม่ได้คาดหวังว่าชายอายุ 26 ปีอย่างเขายังบริสุทธิ์ เขาบอกว่าเขา เก็บไว้เพื่อเธอเสมอ ฮ่าฮ่า เขาเป็นคนตลกมาก ทักษะของเขาเหลือเป็นที่ต้องการอย่างมาก!" ญานี เยาะเย้ย

เชนี่ไม่พูดอะไร เธอรู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจเท่านั้น

ในวิดีโอ Liam เอาแต่เรียกชื่อ ชินี...

“เชนี่ รอฉันกลับมานะ!”

“เชนี่ ฉันรักเธอมาตลอด ฉันรอเธอมาตลอด…”

“เขางี่เง่าจริงๆ ฉันเพิ่งบอกว่ามือถือฉันพังและต้องการยืมเขาสำหรับวันนั้น เขาให้ฉันโดยไม่ได้พูดอะไรอีกเลย เขายังบอกด้วยว่าเขาต้องการซื้อมือถือเครื่องใหม่ให้ฉันวันนี้ . คุณคิดว่าเขาโง่เหรอ?” ยานี่หัวเราะ

“เขาไม่ได้โง่ เขาแค่เชื่อใจฉัน...” เชนี่พูดเสียงต่ำ

ในสังคมปัจจุบัน โทรศัพท์มือถือมีความสำคัญต่อมนุษย์อย่างมาก

ถ้าไม่ใช่คนที่เขาไว้ใจมาก เขาคงไม่ให้ใครยืมโทรศัพท์ไปง่ายๆ แบบนี้

“อ้าว หน้ามึงเป็นไรวะเนี่ย ทำไมมึงต้องเสียใจขนาดนี้วะ” ญานี เยาะเย้ย “คุณรักเขามาก แต่คุณอยู่กับชาร์ลส์ คุณไม่คิดว่าคุณเป็นคนหน้าซื่อใจคดหรือ”

“คนหน้าซื่อใจคด...” ดวงตาของ ชินี รู้สึกเจ็บ