บทที่ 104 ฮันเทียนผู้แข็งแกร่ง

บทที่ 104 ฮันเทียนผู้แข็งแกร่ง

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้าง ฮันเทียนเก่งเกินไปแล้ว

มันคือการต่อสู้ตัวต่อตัว ในเวลาต่อมาและสาวกสามคนของเฉินหยางก็ถูกต่อยกระเด็นออก

หมัดของเขาจะหนักขนากไหนกัน!

แขกต่างตกใจกัน แต่บ้านเฉินสีหน้าดูไม่ดีเลย

จางเซิงเฉียวไม่อยากสร้างความอับอายให้กับเฉินหยางมากเกินไปและตอนนี้ก็ไม่อยากพูดอะไร

"นายมั่นใจนะ?" สีหน้าของเฉินหยางค่อนข้างน่าเกลียด เขาพูดขณะที่เขามองไปหาศิษย์สองคนนั้นที่สีหน้าไม่ดี

ศิษย์คนที่สองยิ้มสุ้ ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้นั้นเหนือจินตนาการของเขาอย่างสิ้นเชิง ศิษย์อีกสามคนพวกเขาก็ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น อีกอย่างพวกเขาก็สู้ไม่ไหว เขาจะเอาความมั่นใจที่ไหนไปสู้กับอีกฝ่าย

"อาจารย์ผมจะทำให้ดีที่สุด" ศิษย์คนที่สองพูด

เฉินหยางพยักหน้าความแข็งแกร่งของหานเทียนเกินความคาดหมายของเขาอย่างมาก แต่เขาก็วางแผนไว้ในใจ

แม้ว่าจางเซิงเฉียวจะดูถูกว่าเขาไม่มีประสิทธิภาพ แต่เขาก็จะไม่ยอมให้หลานสาวแต่งงานกับจางดาวเรนแน่นอน

“ไอ่ลูกศิษย์ ความสุขของฉันก็มอบให้นายละกัน เธอต้องสู้ชนะผู้ชายคนนั้นให้ได้"เฉินเสี่ยวปิงส่งเสียงเชียร์

ศิษย์คนที่สองของเฉินหยางยิ้มสู้ เขาแค่คิดว่าถ้าสู้แพ้ก็จะไม่ขายหน้าเท่าไหร

จะเอาชนะฝั่งตรงข้าม?

ตอนนี้เขาคิดก็ไม่อยากจะคิด

"เชิญ"

ศิษย์คนที่สองของเฉินหยางรู้ว่าหานเทียนหยิ่งและไม่ต้องการพูดเรื่องไร้สาระ เขาจึงกำหมัดขึ้นและลงมือก่อน

ปึก!

มาอีกหมัด

ศิษย์คนที่สองของเฉินหยางก็ต่อยก่อนเช่นกัน และตอนจบก็เหมือนกับของศิษย์คนที่สามที่ส่งมาสู้ก่อนหน้านี้และก็โดนหมัดต่อยกระเด็นออกมาเหมือนกัน

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างอีกครั้งฮันเทียนคนนี้จะเก่งเกินไปแล้ว

"คุณตา พวกเราจะแพ้จริงๆแล้วใช่ไหม" เฉินจือหรานไม่มั่นใจอีกต่อไป และมาถึงต่อหน้าเฉินหยางก็มีความวิตก

เฉินหยางหน้าตาดูไม่ดีมาก ฮันเทียนคนนี้เก่งเกินไปแล้ว เขารู้สึกว่าแม้ว่าเขาจะต่อยด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝั่ง

เขามองไปที่จางเซิงเฉียว ในใจรู้สึกโกรธ จางเซิงเฉียวตั้งใจมาที่นี้ และไม่ได้ให้ออกไปหรอก

"จือหรานมั่นใจได้เลย ตาจะไม่ยอมให้หนูได้แต่งงานกับจางซิงเฉียว" ในตอนนี้เฉินหยา มีเหงื่อเต็มที่หน้าผากของเขา

เฉินจือหรานพยักหน้าและมองไปที่ลู่เฉินอย่างเงียบ ๆ ลู่เฉินบอกว่าลูกศิษย์ของเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหานเทียน ตอนแรกเธอรู้สึกว่าลู่เฉินขี้โม้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าลู่เฉินก็เก่งมาก

ใช่สิ ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เขาจะบอกว่าถ้าฉันไม่อยากแต่งงานกับจางดาวเรน เขาจะช่วยฉัน หรือว่าเขาคิดว่าจะเอาชนะฮันเทียนได้?

เฉินจือหรานส่ายหัว ลู่เฉินดูไม่พิเศษอะไร ไม่เห็นจะเก่ง

"ศิษย์ใหญ่ การต่อสู้ครั้งสุดท้ายนี้ขึ้นอยู่กับคุณ ถ้าคุณแพ้คนอื่น ๆ ก็ไม่ต้องไปต่อ" เฉินจือหรานมองไปที่ศิษย์ใหญ่เฉินหยางและส่งเสียงเชียร์

แม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่มีความมั่นใจในตัวพี่ใหญ่ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

"น้องสาวไม่ต้องกังวลต่อให้แลกกับชีวิตฉันก็ไม่วันแพ้แน่ !" พี่ชายป็นแค่ชายหนุ่มอายุ 27 ปีชื่อหวู่ฉางชิง เขาหล่อมากเช่นกัน เขาชอบเฉินจือหรานมานานแล้ว ถ้าเขาแพ้ เฉินจือหรานก็จะถูกบังคับให้แต่งงานกับ จางดาวเหรนและเขาจะไม่มีวันปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้น

อีกอย่างมันอยู่ให้เขาเห็นที่นี้อีก

“ ระวังหน่อย ถ้าไม่ไหวก็ยอมแพ้ อย่าให้เขาทำเจ็บไปกว่านี้” เฉินหยางชอบศิษย์คนนี้ของเขาและพูดเตือนสติ

“ ท่านอาจารย์วางใจได้ ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาชนะอย่างแน่นอน!” หวู่ฉางชิงพูดอย่างหนักแน่นและเดินไปหาฮันเทียน

แม้ว่าหวู่ฉางชิงจะพูดเช่นนั้น แต่จริงๆแล้วเขาก็ไม่มีความมั่นใจเลย หลังจากนั้นรุ่นน้องทั้งสองของเขาก็ถูกฮันเทียนเป่าด้วยหมัดเดียว

"ฮั่นเทียน เร็วสิ หรืออยากให้เจอลูกศิษย์ของไอ่แก่ เยอะขนาดนี้ เจ้าต้องต่อสู้จนถึงดึก" จางเซิ่งเฉียวตะโกนใส่ฮันเทียน