บทที่ 198 ไปเมืองฉีเจียง

"โอเค รอให้มีโอกาสงานที่เหมาะสม ฉันค่อยให้คุณไป"ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม

วังเสวี่ยจงใจรังแกเขาอยู่ตลอด แถมวันนี้ยังพาผู้ชายคนอื่นหาพบกับภรรยาของเขาด้วย เขาไม่อยากไปสนใจวังเสวี่ยแล้วด้วยซ้ำ จะหางานให้เธอได้ยังไงล่ะ?

วังเสวี่ยโกรธจนสีหน้าบูดเบี้ยว ลู่เฉินจงใจทำแบบนี้แน่ๆ

ทุกคนล้วนรู้ว่าลู่เฉินจงใจทำแบบนี้แน่ๆ

แต่ไม่มีใครช่วยพูดให้วังเสวี่ย

เพราะการที่วังเสวี่ยปฏิบัติต่อลู่เฉินยังไง พวกเขาล้วนเห็นอยู่กับตา ลู่เฉินไม่ได้โกรธมันก็ดีมากแล้วนะ

หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ คนทั้งครอบครัวก็ไปที่เมืองฉีเจียง ไปทำพิธีทำความสะอาดสุสานให้พ่อตาของหลินดาไห่

"ว้าว พี่เขย รถคันนี้ของคุณสวยมากเลย ซื้อมาเท่าไหร่คะ?"พอลงตึกมา หลินอี้เจียสังเกตBMW 7-Series Steinwayของลู่เฉิน รู้สึกอิจฉามาก

"ประมาณสามล้านกว่าหยวน รถคันก่อนของฉันถูกคนอื่นชนจนเสีย คันนี้เป็นคนอื่นซื้อมาชดใช้ให้ฉัน"ลู่เฉินยิ้มอย่างราบเรียบ สาเหตุที่เขาพูดแบบนี้ก็เพื่อไม่อยากให้หลินอี้จุนเข้าใจผิด เพราะหลินอี้จุนรู้ว่ารถคันนี้เป็นรถที่เฉินจือหรานชดใช้ให้เขา

หลินอี้จุนมองไปดูตาหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร เธอก็รู้สึกว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเฉินไม่น่ามีความสัมพันธ์อะไรกับลู่เฉิน

ครอบครัวหนึ่ง รถสองคัน หลินดาไห่และหลินอี้เจียพาฉี๋ฉี๋นั่งอยู่รถของลู่เฉิน ขณะนี้ในสายตาของพวกเขา ลู่เฉินเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต

โดยเฉพาะหลินดาไห่ ในใจยิ่งชื่นชมและนับถือลู่เฉินเป็นอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่เป็นลูกเขยที่ดีของเขา ยิ่งเหมือนเป็นลูกชายแท้ๆของเขาด้วย และแม้เป็นลูกชายแท้ๆเขาก็รู้สึกว่าคงไม่ดีต่อเขาขนาดนี้

"พี่เขยคะ ถ้าฉันทำได้ดีจะมีเงินโบนัสหรือเปล่าคะ?"หลินอี้เจียยังไม่ตายใจ เมื่อนึกถึงว่าลู่เฉินได้ให้เงินเดือนๆละหนึ่งล้านให้คุณพ่อ ใจของเธอก็รู้สึกเจ็บปวดมาก และยิ่งรู้สึกเสียใจภายหลังด้วย

ลู่เฉินยิ้มออกมา เขารู้ความคิดของหลินอี้เจียอยู่แล้ว จึงพูดว่า"ถ้าทำได้ดีก็จะมีเงินโบนัสอยู่แล้ว แต่ถ้าทำได้ไม่ดีก็จะต้องหักเงินเดือนนะ ดังนั้นจะได้รับเงินเดือนที่สูงและจะสามารถเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการได้หรือเปล่านั้น ล้วนขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพงานของคุณ"

หลินอี้เจียไม่ได้บรรลุเป้าหมาย รู้สึกเสียใจเล็กน้อย เลยเล่นกับฉี๋ฉี๋และไม่ไปสนใจลู่เฉินอีก

ส่วนในรถอีกคันหนึ่ง

"อี้จุน ลู่เฉินปฏิบัติต่อแม่แย่มากเลย และไม่ดีต่อคุณด้วยเช่นกัน คุณดูสิ เขาเองได้ขับรถที่ราคาหลายล้าน แต่แค่ซื้อรถหลายสิบแสนให้คุณเอง คุณทำไมไม่ว่าเขาล่ะ"วังเสวี่ยมีความเห็นต่อลู่เฉินอย่างมาก เลยอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่าตำหนิเขาอีก

หลินอี้จุนค่อนข้างจะรู้สึกจนคำพูด พูดว่า"แม่ เป็นฉันเองที่ไม่อยากเปลี่ยนรถ"

สิ่งที่เธอพูดนั้นเป็นความจริง ตอนนี้ในบัญชีของเธอยังมีเงินอยู่ร้อยล้านกว่า ถ้าเธออยากจะเปลี่ยนรถ คงเปลี่ยนไปนานแล้ว

"แล้วแม่คะ ลู่เฉินไม่ได้แย่อย่างที่พวกคุณคิดนะคะ คุณอย่าพูดเขาอีกได้ไหมคะ คุณดูสิพ่อไม่เคยได้ว่าเขาตำหนิเขา ครั้งก่อนเขาเลยช่วยหากำไรให้พ่อตั้งสี่สิบล้าน แล้วครั้งนี้ยังจัดงานที่ดีขนาดให้เขาอีก ถ้าคุณดีต่อเขาหน่อยนึง เขาจะไม่จัดงานให้คุณได้ยังไงล่ะ?เขาจะไม่ดีต่อคุณเหรอ?"หลินอี้จุนพูดต่อ

ถ้าพูดความจริงนะ วังเสวี่ยปฏิบัติต่อลู่เฉินได้แย่มากจริงๆ ตั้งแต่พวกเขาแต่งงานมาจนถึงตอนนี้ หลายปีมากแล้ว วังเสวี่ยไม่เคยได้ดีต่อลู่เฉินเลย ยังคิดอยากจะให้เธอหย่ากับลู่เฉินอยู่ตลอด

ถ้าพูดความจริงนะ ครั้งนี้ถ้าหากไม่ใช่ในใจเธอเองยังรู้สึกปล่อยวางไม่ได้ เธอก็เกือบจะซวยเพราะแม่เธอนี่แหละ

เธอรู้สึกว่าลู่เฉินน่าจะไม่ไปมั่วสุมที่Bathsหรอก

แม้ว่าเธอไม่ได้เห็นกับตาเอง แต่เธอรู้สึกว่าไม่ควรไปสงสัยลู่เฉิน

เมืองฉีเจียงเป็นเขตที่อยู่ใต้การปกครองของเมืองยวี่โจว ใช้เวลาการเดินทางจากยวี่โจวไปประมาณหนึ่งชั่วโมง แต่เนื่องจากรถติดอยู่ในเมืองยี่สิบกว่านาทีถึงจะออกเมืองได้ เวลาที่ถึงเมืองฉีเจียง ก็ตั้งบ่ายโมงกว่าๆแล้ว

บ้านวังเป็นเพียงแค่ครอบครัวที่กินเงินเดือนเฉยๆ ไม่มีอำนาจอะไรเลย

บ้านของบ้านวังยังคงเป็นบ้านเก่าแบบโบราณ แต่มีตั้งสองชั้น พื้นที่ค่อนข้างมาก

แต่ทางลัดที่ไปบ้านวังถูกปิดกั้นไว้

"เดินเข้าไปละกัน รถจอดที่นี่ก็พอ"หลินดาไห่พูด

ความคิดเห็น