บทที่ 201 อวด

บทที่ 201 อวด

ห้างที่เปิดใหม่เป็นห้างที่ใหญ่ที่สุดของเมืองฉีเจียง สี่ทุ่มถึงปิดให้บริการ แม้ว่าเป็นเมืองเล็กๆ แต่ก็มียี่ห้อหรูมากมาย

แม้ว่าเป็นเวลากลางคืน แต่คนยังค่อนข้างมากอยู่

"พี่อี้จุน ห้างนี้เหนียวด้าซานผู้รํ่ารวยที่สุดในเมืองฉีเจียงเป็นคนเปิด ทั้งเมืองฉีเจียงมีแค่ห้างนี้ห้างเดียว ข้างในล้วนเป็นยี่ห้อหรู"หวังว่านพูด

สามารถเปิดห้างที่ใหญ่เช่นนี้ในเมืองอย่างเมืองฉีเจียงมี่เล็กๆแบบนี้ มันเป็นสิ่งที่ไม่ง่ายทีเดียว มันต้องใช้ความสามารถที่เพียงพอและต้องเป็นเส้นใหญ่ด้วย

แต่ลู่เฉินก็ไม่รู้สึกแปลกหรอก เหนียวด้าซานมีสมองทางด้านธุรกิจอยู่แล้ว ตามพรสวรรค์อย่างเขา จะไม่พลาดโอกาสที่สามารถหารายได้แบบนี้หรอก

"พี่อี้จุน ฉันจะบอกความลับอย่างหนึ่งกับคุณนะ เสี่ยวจี้เป็นเพื่อนกันกับผู้รํ่ารวยที่สุดเหนียวด้าซานด้วยนะ ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีมากอยู่นะ"หวังว่านพูดขึ้นมาอีก

ลู่เฉินตะลึงเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะสังเกตเสี่ยวจี้อย่างละเอียดสักรอบ ถ้าเสี่ยวจี้เป็นเพื่อนของเหนียวด้าซานจริงๆ นั้นอนาคตจะต้องไม่แย่แน่นอน

แต่นับป่านนี้สีหน้าของเสี่ยวจี้กลับแดงขึ้นมา คำพูดที่โม้ของหวังว่านมันช่างเกินไปจริงๆ ฐานะอย่างเขา จะเป็นเพื่อนของเหนียวด้านซานได้ยังไงล่ะ?เพื่อการอวด วังว่านสามารถพูดออกมาได้ทุกอย่างเนาะ

แต่พอสังเกตเห็นว่าหลินอี้จุนไม่รู้จักเหนียวด้าซาน เสี่ยวจี้ถึงโล่งใจเล็กน้อย

ขอให้หลินอี้จุนไม่รู้จักเหนียวด้าซาน เขาก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกเปิดเผย

เมื่อเห็นความเก้อเขินบนใบหน้าของเสี่ยวจี้ ลู่เฉินก็แอบหัวเราะอยู่ในใจ เขารู้ทันทีว่าหวังว่านกำลังพูดโม้อยู่

แต่เขาก็ไม่ได้เปิดเผย ไม่จำเป็นต้องไปเปิดเผยหรอก

"ตามจริงแล้วนิสัยของคนใหญ่คนโตเช่นนี้ก็เรียบง่ายสบายๆ เขายังเคยชวนพวกเราไปกินข้าวด้วยกัน และพูดคุยกันอย่างกับเป็นกันเอง ถ้ามีโอกาสฉันจะนัดเขาออกมาให้พวกคุณรู้จักสักหน่อย"หวังว่านโม้ต่อ

สีหน้าของเสี่ยวจี้เปลี่ยนไปอีกครั้ง หวังว่านยิ่งพูดมันยิ่งเกินไป แต่เขากลับฟังจนยิ่งหวั่นไหวและหวาดกลัวไปเรื่อยๆ

นี่มันเป็นห้างที่เปิดโดยเหนียวด้าซาน ถ้าถูกพนักงานของเขาได้ยินไปจะทำยังไงดีล่ะ

"ผู้รํ่ารวยเหนียวเขายุ่งมาก จะมีเวลาได้ยังไงล่ะ?"เมื่อเห็นว่าหวังว่านยิ่งพูดยิ่งเกินไป เสี่ยวจี้ตกใจมากจึงรีบพูดแก้ตัว

หวังว่านจ้องเสี่ยวจี้กลับ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่พอใจที่เสี่ยวจี้มาขัดจังหวะการอวดของเธอ

หวังว่านพาทุกคนมาถึงร้านค้าแบรนด์ LV ตามจริงก่อนหน้านี้เธอก็อยากได้กระเป๋าของLVรุ่นหนึ่งแล้ว แต่ได้ทนไว้ไม่ได้ซื้อ เพราะเพื่อที่จะอวดต่อหน้าครอบครัววังเสวี่ย ให้เสี่ยวจี้จ่ายเงินให้เธอ ให้ทั้งครอบครัววังเสวี่ยอิจฉาชีวิตที่หรูหราของพวกเธอ

"พี่อี้จุน คุณเคยใช้กระเป๋าของLVไหม"หวังว่านถาม

หลินอี้จุนส่ายหัว เมื่อก่อนเธอไม่มีเงิน แน่นอนว่าซื้อกระเป๋าที่หรูอย่างนี้ไม่ไหว

ตอนนี้มีเงินแล้ว แต่เธอกลับไม่มีเวลาไปซื้อแล้ว

สายตาของหวังว่านปรากฏความดูถูกออกมา และพูดว่า"ฉันอยากได้การเป๋าLVรุ่นหนึ่ง คุณช่วยดูให้ฉันหน่อยได้ไหม"

หลินอี้จุนไม่ได้พูด แต่ยังคงเดินตามหวังว่านไปถึงชั้นวางของอันหนึ่ง

"กระเป๋านี้ราคาตั้งสามหมื่นกว่า แม้ว่ามันจะแพง แต่ขอให้ฉันชอบ เสียวจี้ก็จะซื้อให้ฉัน"หวังว่านหยิบกระเป๋าขึ้นมาดู จากนั้นก็ยื่นให้หลินอี้จุน

"แค่สามหมื่นนิดๆเอง ไม่แพงหรอก ขอให้คุณชอบฉันจะสามารถซื้อให้คุณได้ตลอดเวลา"เสี่ยวจี้รู้ว่าถึงเวลาที่ตัวเองควรพูดแล้ว จึงพูดอย่างกับเป็นคนรวย

"อุ้ย อาจี้ คุณดีต่อฉันจริงๆเลย"นี่เป็นบทสนทนาที่เธอตกลงกับเสียวจี้มาตั้งแต่แรกแล้ว แต่หวังว่านก็ยังคงแกล้งทำเป็นว่าประหลาดใจ

หลินอี้จุนค่อนข้างจะเกลียดชัง แต่เธอก็ทนไว้ไม่ได้พูดอะไร