บทที่ 212 ในที่สุดก็มา

บทที่ 212 ในที่สุดก็มา

หวังว่านถือโทรศัพท์ไว้ในมือ เธอไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่ช่วยเหลือตระกูลวังนี้ก็คือลู่เฉิน

แต่ความเป็นจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านี้ยากที่จะปฏิเสธ

นักเลงเหล่านั้นคุมตัวหลี่หูมามัดไว้และกดให้คุกเข่าลงต่อหน้าลู่เฉิน

“คุณชายลู่ครับ จะทำยังไงกับไอ้หมอนี่ดี？” ซงไห่ถาม

“พวกแกเป็นใครกัน？！” หลี่หูแม้จะโดนคุมตัวอยู่แต่เขาก็ไม่ได้เกรงกลัว

“ลูกกระจ๊อกก็ยังเป็นลูกกระจอกอยู่วันยังค่ำ！ พวกเราเป็นคนจากซากุระคลับ แกไม่รู้หรือไง？ยังมีหน้าเรียกว่าตัวเองเป็นหัวหน้าอันธพาลได้ยังไงวะ！” ซงไห่หัวเราะ

แต่ที่จริงตัวเขาเองเมื่อได้ทำงานกับตู้เฟยจึงได้รู้จักกลุ่มอันธพาลในเมืองรอบๆเหมือนกัน ก่อนหน้านี้อย่าว่าแต่เมืองรอบๆเลย แม้แต่ในยวี่โจวมีกลุ่มอันธพาลไหนบ้างพวกเขาก็ไม่รู้

“ซากุระคลับ！？”

หลี่หูตกตะลึง แม้ว่าเขาจะมีชื่อเสียงและอำนาจที่เมืองฉีเจียง แต่เขาก็รู้ดีว่าหากพรรคพวกของตนสู้กับซากุระคลับที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งของยวี่โจวแล้วนั้นก็คงแพ้อย่างราบคาบ

คิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะเชิญคนจากซากุระคลับมาได้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมคุณหมู่จึงต้องให้รางวัลนำจับเขามากขนาดนี้

เขาผู้นี้เป็นคนที่มีอำนาจอย่างแท้จริง！！！

ลู่เฉินเดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าหลี่หูมองดูเขาและถามว่า “ก่อนหน้านี้คุณพยายามจะจับผม？ทำไมกัน？พูดความจริงมานะ ถ้าคุณพูดตามตรงบางทีอาจจะยังมีหนทางในการใช้ชีวิตอยู่ในฉีเจียงได้อีกระยะหนึ่ง”

หลี่หูตกตะลึง คำพูดของเมื่อสักครู่นี้มีพลังดึงดูดอย่างแท้จริง แม้แต่เขาเองที่เป็นนักเลงมากกว่า 10 ปีก็ยังเกรงกลัว

เดิมทีเขาตั้งใจจะบิดเบือนความจริง แต่เมื่อเห็นแววตาของลู่เฉิน เขาครุ่นคิดและตัดสินใจอย่างชาญฉลาด

“มีคนให้เงินรางวัลนำจับตัวคุณเป็นจำนวน 100 ล้าน” หลี่หูพูดไปตามความจริง

เงินรางวัลนำจับ 100 ล้านหรือ！？

ลู่เฉินหรี่ตาลง เขาคิดไม่ออกจริงๆว่าใครกันจะกล้านำเงินจำนวนมากขนาดนี้มาแลกกับตัวเขา？

หรือจะเป็นตระกูลจาง？

“มันเป็นใครกัน？ทางที่ดีคุณควรจะพูดความจริงนะ”ลู่เฉินถาม

“ผมไม่รู้จัก เหอจือเนียนพามาหาผม เห็นว่าชื่อคุณหมู่” หลี่หูตอบ

ลู่เฉินตกตะลึงและหันไปมองทางตู้เฟยถามว่า “พวกคุณรู้จักคุณหมู่ไหม？”

ตู้เฟยส่ายหัวและถามหลี่หูว่า “คุณหมู่เป็นใครมาจากไหน？”

หลี่หูมองดูตู้เฟยก็นึกขึ้นมาได้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ก็คือลูกพี่ใหญ่ของซากุระคลับไม่ใช่หรือ？ นี่คือไอดอลที่เขานับถือที่สุดคนหนึ่งเลยทีเดียว

แม้จะผ่านไปเป็นเวลา7-8ปีแล้ว แต่เขาก็ยังจำได้ว่าคนๆนี้คือตู้เฟย

“มาจากเมืองหลวง” หลี่หูเก็บความรู้สึกตกใจไว้และตอบกลับไป

คิดไม่ถึงว่าตู้เฟยจะเดินทางมาที่ฉีเจียงด้วยตนเอง

“มาจากเมืองหลวงอย่างนั้นเหรอ？”

แววตาของลู่เฉินแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์

ในที่สุดก็มาแล้วสินะ！

เขาพอจะรู้แล้วว่าเป็นใคร

แม่ใหญ่ของเขานั่นเอง......

เสี่ยวเบชิง

“ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน？” ลู่เฉินถาม

“อยู่กับเหอจือเนียน อ้อ！เหมือนกับว่าเขากำลังจะตามหาภรรยาและลูกสาวคุณด้วย” หลี่หูนึกขึ้นได้จึงพูดออกมา