บทที่ 240 การแก้แค้นของบ้านโจวมาถึงแล้ว

บทที่ 240 การแก้แค้นของบ้านโจวมาถึงแล้ว

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกมันเป็นใคร ไม่ใช้สำเนียงการพูดของยวี่โจวบ้านเรา แต่ก็ไม่รู้จักพวกเขาจริงๆ” จางเหว่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่น

เขารู้ตัวว่าเขาแย่แน่ๆ ทรยศลู่เฉิน เขารู้ว่าเขาต้องตายแน่ เพียงแต่เขาต้องการช่วยแม่ออกมา ก่อนที่เขาจะต้องตาย เขาเชื่อว่าลู่เฉินสามารถช่วยแม่ของเขาได้

"ติดต่อมันได้ไหม？”ลู่เฉินถาม

"ได้ ครับ”จางเหว่ยตอบกลับ

ลู่เฉินพยักหน้าเฉยๆและไม่พูดอะไรอีก

"ติดต่อได้ ก็ดีโทษหนักจะได้เป็นเบา ” ตู้เฟยเห็นว่าลู่เฉินไม่ได้ตั้งใจที่จะฆ่าจางเหว่ย

ถึงแม้ว่าลู่เฉินจะไม่พูดอะไร แต่ลู่เฉินคงไม่คิดจะทำอะไรจางเหว่ยหรอก เพราะว่านี่เป็นคนของเขา ลู่เฉินเคารพเขา จึงได้ปล่อยให้เขาเป็นคนจัดการเอง

"ขอบคุณมากครับคุณชายเฉิน ขอบคุณมากครับพี่เฟย” จางเหว่ยคุกเข่าเคารพลู่เฉินและตู้เฟยอย่างต่อเนื่อง

"บทลงโทษตามกฎคือหักนิ้วสามนิ้ว ไล่ออกจากSakura Club ” ตู้เฟยพูดอย่างเย็นชา

ทุกคนไม่มีท่าทีที่เปลี่ยนไป ถึงแม้ว่าจางเหว่ยจะได้ยินบทลงโทษจากตู้เฟย ก็ไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวแต่อย่างใด

เห็นได้ชัดว่าเมื่อเขารวมตัวกับลูกพี่ใหญ่อย่างตู้เฟยแล้ว จางเหว่ยก็ถือเป็นคนที่ใจนักเลงคนหนึ่ง

ถ้าไม่ใช่แม่ของเขาถูกฝ่ายตรงข้ามจับไป เขาคงที่จะไม่ทำเรื่องทรยศลู่เฉินนี้

"ขอโทษครับ พี่ ” หูเปียวหยิบมีดสั้นของเขามาที่ข้างๆจางเหว่ย

กฎของ Sakura Club หูเปียวเป็นผู้บังคับใช้ ใครที่ละเมิดกฎ ปกติแล้วเขาจะเป็นคนใช้มีดฆ่าด้วยตัวเขาเอง

จางเหว่ยแสดงสีหน้ากังวัล แต่เขาไม่ได้ต่อต้าน และรู้ดีว่าหากต่อต้านจะถูกฆ่า ดังนั้นเขารีบนำแขนซ้ายยืนไปที่บนโต๊ะ จากนั้นงอนิ้วชี้และนิ้วก้อย

มีดในมือหูเปียวหลนลง ได้ยินเพียงเสียง ‘ซ่า’ นิ้วทั้งสามของจางเหว่ยถูกสับลง

ถึงแม้ว่าจางเหว่ยก็เป็นคนโหดเหี้ยม แต่เมื่อนิ้วทั้งสามถูกตัดลงทันที ความเจ็บปวดที่บีบหัวใจรุนแรงนั้น ส่งผลให้เขาทนไม่ได้ที่จะร้องออกมาอย่างทรมาน

"อาหู ช่วยเขาห้ามเลือดก่อนสิ ” ตู้เฟยพูดอย่างไร้เยื่อใย

หูเปียวหาผ้ากอซมา และพันนิ้วที่ขาดของจางเหว่ย จากนั้นก็เอานิ้วที่ขาดทั้งสามของเขาใส่ถุงเล็ก ๆ

"พี่เฟย เห็นแก่ที่ผมอยู่กับพี่มานาน ขอร้องพี่ช่วยแม่ของผมหน่อยเถอะ พวกเขามีปืน ผมคนเดียวไม่สามารถช่วยแม่ของผมได้”จางเหว่ยคุกเข่าขอร้องวิงวอนต่อหน้าตู้เฟย

"ติดต่อฝั่งตรงข้ามได้เมื่อไหร่ ฉันจะช่วยแม่ของแกออกมา แต่นับจากนี้ไปแกไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับสโมสรของเราอีก” ตู้เฟยพูด

แม้ว่าเขาจะเป็นคนโหดเหี้ยม แต่เขาก็ไม่ได้ใจร้ายกับพี่น้องของเขามากนัก

แม้ว่าจางเหว่ยจะทรยศต่อลู่เฉิน เดิมทีเขาต้องการฆ่าจางเหว่ย แต่เนื่องจากลู่เฉินไม่ต้องการฆ่าจางเหว่ย แล้วทำไมจึงจะเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะช่วยจางเหว่ยเป็นครั้งสุดท้าย

"ขอบคุณมากพี่เฟย” จางเหว่ยคุกเข่าพูด

ตู้เฟยกระพริบตาให้หูเปียว แล้วพูดว่า “ไปเถอะ ฉันจัดการพาแกไปส่งที่โรงบาลก่อน”

จางเหว่ยพยักหน้า หยิบนิ้วที่ขาดและออกไปจาก Sakura Club

"ปลุกมันและถามให้ฉันว่าใครพยายามจะฆ่าฉัน” ลู่เฉินมองไปที่นักฆ่าที่ยังไม่ได้สติ อยู่ที่พื้นและพูดกับคนของตู้เฟย

นี่ไม่ใช่นักฆ่ามืออาชีพ ลู่เฉินรู้สึกว่าไม่น่าจะใช้นักฆ่ามืออาชีพเพราะฝีมือไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น

หลิวอี้และทั้งสามพยักหน้า และหลังจากมัดตัวนักฆ่าแล้ว พวกเขาก็ยกลงอ่างน้ำเย็นขึ้นมาสาดเพื่อปลุกเขา

นักฆ่าตื่นขึ้นมา และมองสถานการณ์ของตัวเองอย่างชัดเจน เขาไม่ตื่นตระหนกเขาดูสงบ

ลู่เฉินไม่ได้พูดอะไร หลิวอี้และทั้งสามเข้าใจความหมายของลู่เฉิน ไม่ถามตอบคำถาม สำหรับนักฆ่าคือการโจมตี

นักฆ่าดื้อรั้น ถูกตีจนเลือดออกปาก พวกเขาก็ยังไม่เปิดปากร้องขอชีวิต