บทที่ 246 เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

บทที่ 246 เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

ทุกคนต่างตกตะลึงกัน โจวซุนซียิ่งแล้วใหญ่ ตกใจก็เกือบจะนั่งล้มลงไป ไม่คิดเลยว่าลู่เฉินจะยิงจริงๆ

แต่ว่าไม่นานพวกเขาก็โล่งอก ลู่เฉินยิงปืนก็จริง แต่กระสุนปืนนัดเดียวยิ่งเข้าขาโจวหู

"นัดต่อไปยิงกระจายสมองมึง เชื่อมั้ย?”ลู่เฉินมองโจวหูที่นั่งจับขาและสีหน้าที่ดูแย่ สายตาลู่เฉินเย็นอย่างกับหิมะ ทำให้รู้สึกหนาวเหน็บแบบพูดไม่ถูก

โจวหูเงยหน้าขึ้น จ้องมองลู่เฉินอย่างเจ็บปวด เพียงแค่พริบตาเดียว ก็ทำให้เขาพ่ายแพ้ไปหมด

"เจตนาฆ่าในดวงตาคู่นั้น เขาไม่เคยเห็นจากที่ไหนมาก่อน ถึงแม้ว่าเขาจะเคยฆ่าคนมาจำนวนมากก็ตาม แต่ในวินาทีนี้ สายตาของลู่เฉินกลับทำให้เขารู้สึกหนาวเหน็บ

สิ่งที่เรียกว่าความกลัวที่ไม่ได้เกิดขึ้นในใจของเขามานานหลายปี ตอนนี้ได้ค่อยๆเข้ามาใกล้เขา

"ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นคนงานจริงหรือเปล่า แต่เมื่อฉันเห็นเขาครั้งแรก นัยน์ตาเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แม้แต่ฉันด่าเขา ก็ทำเอาเขาหน้าซีดตลอด” โจวหูกลัวแล้ว มองสายตาที่เยือกเย็นของลู่เฉิน ใสที่สุดก็ได้ตอบคำตอบลู่เฉิน

"นี่มึงอยากตายใช่มั้ย? ก็เพราะแค่มันด่ามึงไปคำเดียว มึงกล้าที่จะลงไม้ลงมือมันลับหลังเลยเหรอ? และเอาตัวประกันของมึงไปด้วย? นี่มึงเล่นกูใช่มั้ย?” ลู่เฉินตะคอก นำปืนเล็งไปที่โจวหู

"พี่ใหญ่ ผมพูดความจริง ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นบ้าอะไร ถ้าผมรู้ว่ามันกล้าขนาดนี้ ก็ยิงมันตายไปนานแล้ว” โจวหูร้องไห้ ในใจเขารู้สึกผิดมาก เจ้านายกองกำลังใต้ดินของเขาที่สง่างาม กลับถูกไอ่คนที่แบกอิฐทำร้าย นี่มันก็ทำให้เขาอับอายมากแล้ว

ลู่เฉินเห็นว่าสีหน้าโจวหูไม่ได้แกล้งทำออกมาก็เลยเลกมี่จะเชื่อไว้ก่อน ขอแค่ฉีฉีไม่ตกอยู่ในมือของเสี่ยวเบชิง เขาก็โล่งอก

"โจวซุนเฟย หากว่าลูกกูเกิดเป็นอะไรขึ้นมา กูฆ่ามึงเป็นคนแรก และจะเอาทั้งบ้านโจวมามาตายเป็นเพื่อนด้วย!” ลู่เฉินเหลือบตามองลู่เฉินด้วยสายตาที่เยือกเย็น จากนั้นหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเสี่ยวซัวจุน

ไม่ว่าจะเป็นโจวซุนเฟย หรือคนของโจวซุยเฟย วินาทีนั้น ตกใจเพราะคำพูดที่ไร้อารมณ์ของลู่เฉินหมด

และไม่มีใครกล้าสงสัยกับการตัดสินของใคร

ถ้าหากเปลี่ยนพวกเขาเป็นลู่เฉิน ก็คงทำแบบนี้เช่นกัน

"เสี่ยวซัวจุน ลูกสาวของฉันดูเหมือนจะอยู่ในมือของไซต์ก่อสร้าง เวลาเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ไปดูรังรถไฟนั่นหน่อย รบกวนด้วยนะ” ลู่เฉินวางสาย เตรียมตัวที่จะไปดูในที่ก่อสร้างเอง

"เรียกพวกเขามาทั้งหมด ไล่ตามหาในก่อสร้าง” ตู้เฟยได้พูดกับลู่เฉิน หลับจากนั้นก็ไปยังที่ก่อนสร้างคนเดียว

และตู้เฟยก็ได้เรียกคนทั้งหมดมา ได้แบ่งคนออกบางส่วนนำตัวโจวซุนเฟยมัดไว้ แล้วพูด: “ หลิวอี้ เอามันกลับไปก่อน ดูมันไว้ดีๆ อย่ามีข้อผิดพลาดอะไร ตายแน่”

หลิวอี้พยักหน้า : “ครับ”

หลังจากนั้นก็ได้ให้ลูกน้องนำตัวโจวซุนเฟยขึ้นรถแล้วกลับไปยังSakura Club

ส่วนตู้เฟยพาคนอื่นไปตามหาฉีฉีต่อที่อื่น

และแน่นอน ในขณะที่พวกเขาไปที่สถานที่ก่อสร้า พวกเขาก็ได้เรียกกองกำลังทั้งหมดที่สามารถเรียกได้ไปด้วย ไม่ว่าจะใช้วิธีก็ตาม แม้แต่ต้องขุดหลุมดึกเท่าไหร่ ก็ต้องหาตัวฉีฉีให้เจอ

"นี่คุณ คุณมาจากกองกำลังใต้ดินไหน?” ขึ้นรถ โจวซุนเฟยมองหลิวอี้ที่เป็นคนจับคุมตัวเขา

หลิวอี้หันกลับไปมองโจวซุนเฟย แล้วพูด: “ทำไม อยากจะสืบข้อมูลเหรอ?”

โจวซุนเฟยยิ้มเบี้ยว : “นี่พี่คิดมากนา ผมเป็นคนของที่ราบภาคกลาง ฉะนั้นสืบไปก็เท่านั้นใช่มั้ย ผมแค่สงสัย ว่าทำใพวหพี่ถึงเชื่อฟังลู่เฉินจัง”

หลิวอี้หัวเราะ: “นายอยากรู้คำตอบ? กูจะบอกให้นะ คุณลู่เป็นเพื่อนกับพี่ใหญ่ตู้เฟยเรา อีกอย่างลู่เฉินไม่ใช่ใครก็ที่จะมองเห็นข้างใจเขา พวกมึงคิดว่าลู่เฉินพึ่งพาเซ่ซูเจี๋ยใช่มั้ย? ฮาๆ ที่จริงแล้ว อย่าว่าแต่พวกมึงที่มาจากด้านนอกเลย แม้แต่คนถิ่นฐานเรา ตระกูลสี่ใหญ่ก็ไม่กล้าหาเราลู่เฉิน ต่อหน้าลู่เฉิน พวกเขาต้องให้เกียรติตลอด”

ลู่เฉินเก่งขนาดนี้ชิว?

โจวซุนเฟยและคนอื่นๆ ไม่มีใครไม่สูบหายใจเข้าแรงๆเมื่อรู้

เวลานี้ พวกเขารู้แล้วว่าคนที่พวกเขากำลังหาเรื่องอยู่นั้นดำรงอยู่ในฐานะใดแล้ว

ไอ้เจ้านั่นมันอยู่เหนือว่าตระกูลใหญ่ทั้งสี่

ฟังจากน้ำเสียงที่เขาพูด เหมือนคนเมืองหลวงชัดๆ หรือว่าเขาเติบโตมาจากบ้านเศรษฐีในเมืองหลวง?

ในใจโจวซุยเฟยเกิดรู้สึกผิดขึ้นมา แต่ว่ามันก็แค่ช่องทางหนึ่งเฉยๆ เขาไม่น่ามาเสี่ยงเลย

ในตอนนี้ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมตระบ้านZouถึงไม่กล้าสู้กับลู่เฉิน

เพราะว่าบ้านจั่วไม่สามารถที่จะหาเรื่องลู่เฉินได้

"ให้ตายสิเวร จั่วชิงเฉิงหาเรื่องให้กู เหี้ย!” ในใจโจวซุนเฟยด่าอย่างดุร้าย

เขาควรรู้แต่แรกแล้วว่าไม่ควรหาเรื่องกับลู่เฉิน และตอนนี้ต้องให้เขารู้สึกผิดก็ไม่มีประโยชน์อะไร ทำได้แค่ภาวนาให้ลูกสาวลู่เฉินไม่เป็นอะไร ไม่อย่างนั้นหากลู่เฉินบอกว่าจะฆ่าเขา เขาก็คงไม่ทันตั้งตัวไรเลยหละ

……

และขณะนี้บนถนน Maanshan หยุบินกำลังพาตัวฉีฉีไปส่งในบริเวณวิลล่าทะเลสาบจิงหลง

ตอนนี้ไม่ใช่ชั่วโมงเร่งด่วน และบนคงถนนมีรถประจำทางไม่มากนัก

หนูบินเล่านิทานให้ฉีฉีฟังตลอด ไม่นาน บนใบหน้าฉีฉีก็ได้มีรอยยิ้ม ดูออกว่า เธอเองได้เชื่อใจหยูบินแล้ว

"หนูชื่ออะไร?” หยุบินถามฉีฉี

"หนูชื่อฉีฉี” ฉีฉีพูด

"พ่อหนูหละ?” หนูบอนนึกได้ว่าชายหนุ่มนั้นได้หันหน้ามาและยิ้มให้เขาในสวนสาธารณะในคืนนั้น จึงถามอย่างสงสัย

"พ่อหนูชื่อลู่เฉิน พ่อหนูเป็นบอสใหญ่ รวยมากนะ พ่อมักจะซื้อของเล่นที่สวยงามมากมายให้หนู” พูดถึงพ่อของตัวเอง ฉีฉียิ้มอย่างได้ใจ

ลู่เฉิน?

ไอ้คนที่เป็นเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ นั่นหรือ?

หยูบินตกตะลึง เขานึกได้ว่าตอนแผ่นดินไหว มีเจ้านายซุปเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆคนหนึ่งได้บริจาคหนึ่งพันล้านหยวน กลายเป็นที่ฮือฮาในยวี่โจวมาก

ตอนนั้นในข่าวก็ได้พูดถึงเจ้านายซุปเปอร์มาร์เก็ตนี้ เขาชื่อลู่เฉิน และเป็นชายหมุ่น20กว่าปี

"คงจะเป็นเขานั้นแหละ คนรวยที่อายุน้อยที่สุดในยวี่โจว เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ต ชายหนุ่มอายุ 20 ปีมีชื่อว่าลู่เฉิน” ในใจหยูบินคาดเดา

ทันใดนั้นในใจหยูบินเกิดตื่นเต้นขึ้นมา เขาได้ช่วยฉีฉีไว้ เขาเชื่อว่าลู่เฉินต้องขอบใจเขามากแน่ ในใจเขาคิดอีกว่าลู่เฉินต้องให้เงินกับเขาสักก้อนหนึ่งกี่งแน่นอน

"แต่ว่าเขาเคยช่วยฉันไว้ในยามที่ฉันลำบา ต่อให้เขาให้เงินฉันเป็นหลายแสนหยวน เงินนี้ฉันก็ไม่เอา หากว่าเขามีใจที่อยากจะช่วยฉันจริงๆ ฉันก็บอกว่าเขาเคยให้แล้ว เงินห้าพันหยวนที่คุณให้ฉันฉันก็จะไม่คืนเขา” ในใจหยูบินคิดเช่นนี้ รถบัสถึงที่ป้ายแล้ว

อีกสักพักกว่าจะไปถึงบริเวณวิลล่าทะเลสาบจิงหลง หยูบินได้แต่อุ้มฉีฉีแล้วเดินไปทางบริเวณวิลล่าทะเลสาบจิงหลง

ทันใดนั้น รถคัน 8Aหยุดอยู่ตรงข้างๆหยูบิน หยูบินไม่ทันได้สังเกตเห็น ก็เห็นชายร่างบึกได้นำมีดแทงเข้าไปในศีรษะหยูบิน

หยูบินร้อง แล้วหันหน้าไปมองชายร่างบึก จากนั้นก็ล้มลงไป

ต่อมาชายร่างบึกได้อุ้มฉีฉีขึ้น แล้วเดินขึ้นA8 ต่อมาได้สตาร์ทรถยนต์A8 แล้วขับหายไป

ตอนที่ 247 ใบสัญญา

"ลู่เฉิน ถ้ามีอะไรผิดปกติกับฉีฉี ฉันจะฆ่านาย!" ด้านนอกสถานีตำรวจ หลินอี้จุนจ้องไปที่ลู่เฉินอย่างดุ ดวงตาของเธอแดงเพราะว่าร้องไห้

วันนี้เธอออกจากงานแต่เช้า โดยคิดว่าเธอไม่ได้ไปรับฉี่ฉี่มาหลายวันแล้ว เธอจึงไปรับ ฉี่ฉี่ด้วยตัวเอง จากนั้นเธอก็รู้ข่าวว่าฉี่ฉี่ถูกพาตัวไปในตอนเช้า

ตอนนั้นเธอโทรหาลู่เฉิน และลู่เฉินก็บอกความจริงกับเธอ

หลังจากเรื่องนี้มาทั้งวัน หลินอี้จุนก็ยังไม่พบลูกสาวของเธอ เนื่องจากหลินอี้จุนกังวลเธอก็กลัวมาก

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะลู่เฉิน ถ้าไม่ใช่เพราะความผิดของลู่เฉิน จะมีคนพาฉีฉีไปได้อย่างไง

ลู่เฉินกำลังสูบบุหรี่อย่างเงียบ ๆ และรู้สึกอารมณ์เสียมาก

หลังจากดูวิดีโอ มีคนพาฉี่ฉี่ขึ้นรถ และไปทางที่ชุมชนทะเลสาบจิงหลง