บทที่ 255 ปรับเปลี่ยนกฏเกณฑ์

บทที่ 255 ปรับเปลี่ยนกฏเกณฑ์

ส่วนในตอนนี้ผู้คนที่ชื่นชอบหินหยาบของเมืองยวี่โจวต่างก็มองไปที่จอทีวีอย่างคาดหวัง

ถ้ารอบนี้ลู่เฉินชนะได้ ยวี่โจวก็จะเข้าในแปดลำดับแรกแล้ว นี่เป็นขั้นที่ไม่เคยถึงมาก่อน

แม้กระทั่งชายชราพวกจางเซิงเฉียว ก็ล้วนมีความตื่นเต้นเล็กน้อย

เงินสำหรับพวกเขามันไม่สำคัญอยู่แล้ว เพราะตระกูลของพวกเขาเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่อยู่แล้ว

พอมาถึงอายุของพวกเขา สิ่งที่ใส่ใจที่สุดก็คือชื่อเสียง

ส่วนสำหรับคนค้าอัญมณีเหล่านั้น ลำดับของยวี่โจวในวงการหินหยาบยิ่งสูง ก็จะยิ่งกระตุ้นตลาดของอัญมณีในยวี่โจวไปด้วย

ภายใต้การจับจ้องของผู้คน กว่าที่เจ้าหน้าที่ได้ผ่าหยกออกมา ก่อนอื่นเขาใช้อุปกรณ์ที่ทันสมัยที่สุดตรวจประเภทของหยกก่อน จากนั้นถึงวางหยกไว้บนเครื่องชั่งน้ำหนัก

"เป็นเพชร 54กรัม ผิดพลาดไป14กรัม"เจ้าหน้าที่ตกใจไปหลายวินาที ในที่สุดก็ได้ประกาศตัวเลขออกมา

เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ลู่เฉินด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง เขาทำงานนี้มายี่สิบกว่าปีแล้ว วันนี้ยังเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นคนเก่งอย่างลู่เฉินที่เชี่ยวชาญทางด้านการเดิมพันบนหินอย่างแท้จริง

ก่อนหน้านี้เขานึกอยู่ตลอดว่าลู่เฉินนี่ช่างไม่ตั้งใจหรือเกิน ต้องเป็นการเดาแน่ๆ แต่จนถึงบัดนี้เขาถึงเข้าใจขึ้นมา ถ้าเป็นการเดาเอาจะเป็นไปได้ยังไงที่สองครั้งล้วนเดาได้อย่างแม่นยำขนาดนี้ล่ะ?

นี่ถือเป็นคนที่เก่งจริงๆ

ชายชราใจสั่งขึ้นมา รีบขึ้นไปตรวจสอบ ยิ่งดูสีหน้าของเขาก็ยิ่งแย่ลง

เขาหันกลับมาจ้องไปที่ลู่เฉิน และถามด้วยเสียงที่เย็นชา"แกทำได้ยังไง?"

ลู่เฉินมองไปที่ชายชราอย่างราบเรียบ จากนั้นก็สะบัดหน้าเดินลงจากเวที

และขณะนี้พิธีกรก็ประกาศว่าลู่เฉินชนะ กลายเป็นคนแรกที่ได้เข้ารอบแปดอันดับแรกที่ไม่ใช่ผู้แข่งขันที่อยู่ในสิบอันดับแรกของรอบปีที่แล้ว

เมื่อเห็นว่าลู่เฉินลงมาจากเวที ทุกคนต่างปรบมือขึ้นมา

พูดตามตรง คนที่สามารถเข้าสิบหกลำดับแรกนั้นล้วนเป็นปรมาจารย์ที่แท้จริง ถ้าพวกเขาสามารถมาชี้แจงคุณสักหน่อย ก็สามารถทำให้คุณได้กำไรมาอีกมากมาย

โดยเฉพาะบริษัทอัญมณีเหล่านั้น โดยทั่วไปแล้วก็จะจ้างคนที่เชี่ยวชาญทางด้านเดิมพันบนหินไปเป็นที่ปรึกษาในบริษัท เวลาทั้วไปก็ไม่ต้องไปทำงาน ยกเว้นเวลาที่บริษัทเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา ไปจัดการก็พอ

ดังนั้นพวกพ่อค้าอัญมณีเหล่านั้นจึงเคารพปรมาจารย์ทางด้านเดิมพันบนหินอย่างมาก

ลู่เฉินเพิ่งกลับมาในโต๊ะของเขา ก็มีหลายคนล้อมขึ้นมาทักทายเขาแล้ว

นี่เป็นตั้งปรมาจารย์ที่ติดแปดอันดับแรกนะ ถือเป็นคนที่ติดสิบอันดับแรกในประเทศ โดยปกติแล้วมีแต่บริษัทหรือสำนักงานที่ใหญ่ถึงสามารถจ้างเขาไหว

"ปรมาจารย์ลู่ สวัสดีครับ ฉันเป็นเจ้าของบริษัทอัญมณีหัวเฉิน......"

"ปรมาจารย์ลู่ สวัสดี......."

"ปรมาจารย์ลู่......"

มีพ่อค้าอัญมณีกลุ่มหนึ่งส่งนามบัตรให้ลู่เฉินอย่างต่อเนื่อง บางคนยังออกเงินเดือนปีละหลายสิบล้านให้เขาไปเป็นผู้ที่ปรึกษาของบริษัทเขา

แต่ลู่เฉินล้วนไม่ได้สนใจ ใช้การพักผ่อนเป็นข้ออ้างในการปฏิเสธ จากนั้นก็หลับตาพักผ่อนโดยตรง

สำหรับพ่อค้าอัญมณีที่กระตือรือร้นเหล่านี้ หวางจูจุนจึงต้องเก็บนามบัตรของพวกเขาขึ้นมาแทนลู่เฉิน