บทที่ 286 ก่อนเปิดตัวเทคโนโลยีอี้ฉี

บทที่ 286 ก่อนเปิดตัวเทคโนโลยีอี้ฉี

เป็นสายจากวังชิจู เขาได้เชิญชวนลู่เฉินไปร่วมดื่มชาด้วยกัน และถามว่าเขามีเวลาหรือไม่？

“ไปที่ซากุระคลับเถอะ” ลู่เฉินพูดจบก็วางสายไป

เมื่อสองวันก่อนตู้เฟยบอกกับเขาว่าวังชิจูกับจั่วชิงเฉิงเป็นพวกเดียวกัน เขาคิดว่าวังชิจูจะรนหาที่ตายเสียอีก นึกไม่ถึงว่าแท้จริงแล้ววังชิจูเพียงแต่ทำความร่วมมือกับตระกูลจั่วเท่านั้น เขาไม่ได้เข้ามาข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้

ลู่เฉินจึงได้ปล่อยตระกูลวังไป

ตัวละครเล็กๆอย่างบ้านตระกูลวังนี้ เขาตั้งใจว่าจะให้อู๋เล่ยจัดการแก้แค้นด้วยตัวเอง

เมื่อเดินทางมาถึงซากุระคลับ ลู่เฉินและวังซิงรอเขาอยู่ 10 กว่านาทีแล้ว

ตู้เฟยนำทางลู่เฉินมายังห้องวีไอพีห้องหนึ่ง

“ท่าน ท่านประธานลู่ครับ” วังชิจูและวังซิงลุกขึ้นทักทาย

สองคนพ่อลูกท่าทางไม่เป็นตัวของตัวเองสักเท่าไหร่

ลู่เฉินมองไปยังพ่อลูกสองคนนั้นแล้วถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ว่า “ท่านหัวหน้าตระกูลวังช่างเห็นความสำคัญกับสุขภาพจริงๆนะครับ เชิญผมร่วมดื่มน้ำชาแต่เช้าเชียว”

วังชิจูยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านประธานลู่เป็นคนน่าขันเสียจริงนะครับ ใช่แล้วครับท่านประธานลู่ ครั้งที่แล้วที่ลูกชายของผมติดเงินคุณจนบัดนี้ยังไม่ได้คืน ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ก่อนหน้านี้บ้านตระกูลวังของเราติดขัดเล็กน้อยจึงทำให้เงินหมุนไม่ทัน ขอคุณเข้าใจพวกเราด้วย”

วังชิจูไม่อยากอยู่ในที่นี้กับลู่เฉินนานเท่าไหร่นัก เนื่องจากเหตุการณ์ที่สามตระกูลใหญ่คุกเข่าต่อหน้าลู่เฉินเมื่อวานนี้ ยังจดจำอยู่ในสมองของเขา และบัดนี้เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับลู่เฉินจึงทำให้จิตใจเริ่มหวาดกลัว

แม้แต่สามตระกูลใหญ่ร่วมมือกันเพื่อจัดการเขาเพียงคนเดียวก็ยังทำไม่สำเร็จ แล้วเขาเป็นแค่หัวหน้าตระกูลวังจะทำอะไรได้ ？เขาเป็นเพียงแค่ตัวประกอบเล็กๆเมื่ออยู่ต่อหน้าลู่เฉินเท่านั้น

นี่คือเหตุผลที่เขาต้องรีบเข้ามาพบลู่เฉินในวันนี้

หากรอให้วันไหนลู่เฉินนึกเรื่องเงินได้ด้วยตนเองและมาทวงหนี้กับเขาถึงที่บ้าน เขาสามารถเดาได้ว่าเมื่อถึงเวลานั้นคงไม่ได้เป็นแค่เพียงการทวงหนี้ธรรมดาๆแล้ว

“เรื่องนั้นเป็นเรื่องของครอบครัวคุณ ผมรู้เพียงแค่ว่าการยืมเงินต้องมีดอกเบี้ย” ลู่เฉินพูดออกมาเบาๆ

“คุณลู่ครับ ถ้าเช่นนั้นเรายึดดอกเบี้ยตามธนาคารได้หรือไม่？” วังชิจูรู้ว่าลู่เฉินจะไม่ยอมให้พวกเขาจ่ายแค่เงินที่ยืมไปอย่างแน่นอน

“ผมไม่ได้เปิดธนาคารนะ ทำไมถึงจะต้องให้พวกคุณจ่ายดอกเบี้ยตามธนาคารล่ะ？” ลู่เฉินถามด้วยความเจ้าเล่ห์

วังชิจูสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ลู่เฉินจะเล่นเกมกับพวกเขาแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นคุณลู่คิดว่า ควรจะเก็บดอกเบี้ยเท่าไหร่ดี？” วังชิจูถามด้วยความระมัดระวัง

“ดอกเบี้ยพันละห้าต่อวัน ไปคิดดูเอาเองแล้วกัน” ลู่เฉินตอบ

วังชิจูสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเจน การที่ลู่เฉินเก็บดอกเบี้ยเช่นนี้ไม่โหดร้ายไปหน่อยหรือ？！

“ประธานลู่ครับ พวกท่านเองก็มีธุรกิจมากมายไม่ขาดแคลนเงินจำนวนนี้ใช่หรือไม่？ ท่านลองคิดดูอีกสักหน่อยว่าดอกเบี้ยนี้พอจะลดให้พวกเราอีกสักหน่อยได้ไหม？ หลายเดือนมานี้ตระกูลวังของเราพบกับปัญหามากมายจริงๆ ไม่อาจนำเงินจำนวนมากขนาดนั้นมาให้คืนได้” วังชิจูยิ้มและพูดอย่างเขินอาย

ลู่เฉินหยิบน้ำชาขึ้นมาดื่มแล้วตอบว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณมีเงินครบค่อยมาคืนผมก็ได้ ยังไงซะผมก็ไม่รีบร้อนใช้เงินก้อนนั้นอยู่แล้ว”

เขาพูดด้วยท่าทางคล้ายกับกำลังหาวิธีแก้ไขให้กับบ้านตระกูลวัง แต่วังชิจูและวังซิงนั้นสีหน้าไม่น่าดูเอาเสียเลย