บทที่ 303 ซื้อยุทโธปกรณ์

บทที่ 303 ซื้อยุทโธปกรณ์

วันรุ่งขึ้น ลู่เฉินก็ได้พาซ่งไห่และหลินตงไปที่เมืองไข่มุก และเหตุผลที่เขาพาทั้งสองคนมาก็เพราะต้องการให้พวกเขาได้เห็นโลกกว้าวและจะได้ไม่ทำตัวเป็นนักเลงตลอดเวลา

Three Heroes of the Water Marginได้รับการปลูกฝังโดนลู่จงเพียงเพื่อให้เขาปกป้องลู่เฉิน

แม้ว่า Three Heroes of the Water Margin จะไม่มีความสามารถเฉพาะตัวอะไรก็ตาม แต่ทั้งสามก็ภักดีต่อลู่เฉินอย่างแน่นอน

นี่คือเหตุผลที่ลู่เฉินต้องการพาพวกเขาไปเปิดโลกกว้างให้พวกเขาได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของโลกใบนี้

เนื่องจากการชี้นำของ เซ่เว่ยเหา พวกเขาจึงมาถึงเมืองไข่มุกจนได้ ไม่นานนักนั้นลู่เฉินก็ได้พบกับคนของฝ่ายทหาร

การเจรจาดำเนินไปด้วยดี แม้ว่ายุทโธปกรณ์ทั้งหมดที่ลู่เฉินซื้อจะเป็นยุทโธปกรณ์ที่ทหารเพิ่งเปลี่ยนใหม่ก็ตาม แต่มันก็เป็นอาวุธประจำตัวสำหรับกองทัพเมียนมาร์

อย่างไรก็ตามนอกเหนือจากการซื้อสินค้ามือสองจำพวกของรถหุ้มเกราะและรถถังสี่สิบชิ้นนี้แล้ว ลู่เฉินยังซื้อผลิตภัณฑ์ขั้นสูงอีกสิบห้ารายการที่กองทัพระบุไว้ เครื่องบินรบ โดรนและเฮลิคอปเตอร์ก็ล้วนเป็นสินค้ามือสองทั้งหมด

แต่อย่างไรก็ตามลู่เฉินซื้อของมาเป็นจำนวนมาก และแม้ว่าทหารจะถอยกลับไปก็ตาม แต่เขาก็ยังแข็งแกร่งกว่าทหารฝั่งเมียนมาร์มาก

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าหากลู่เฉินเต็มใจ อุปกรณ์ทั้งหมดของเขาเหล่านี้ทำให้เนปิดอเฟื่องฟูแล้ว

แต่นี่เป็นเพียงการคิดทบทวน หากเนปิดอว์ไม่ริเริ่มที่จะปลุกปั่นให้เกิดสงครามเขาก็จะไม่คิดที่จะโจมตีพวกเขาอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้วในเมียนมาร์ พวกเขาเป็นพวกดั้งเดิม และหากเขาคิดที่จะริเริ่มจริง เขามีแนวโน้มที่จะถูกลงโทษจากนานาชาติ

แน่นอนว่าหากเกิดสงครามกับขุนศึกเหล่านั้น นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ทุกคนต่างก็ไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ เพียงแค่ทำตามใจตนก็เท่านั้น

ตราบใดที่ไม่ทำให้คนยากจนได้รับบาดเจ็บหรือล้มตายเป็นจำนวนมาก ก็จะไม่ดึงดูดความสนใจของประชาคมระหว่างประเทศ

กองทัพคาดว่าจะส่งอาวุธเหล่านี้ทั้งหมดไปยังโกก้าง(เมืองในพม่า)ภายในครึ่งเดือน และทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในสัญญาที่มียอดสั่งซื้อจำนวนมากรวมแล้ว 800 ล้านหยวน

เนื่องจากเขากำลังตรวจสอบประสิทธิภาพของอุปกรณ์ ดังนั้นลู่เฉินจึงพาหลินตงและทั้งสองก็กลับไปที่ยวี่โจวในวันรุ่งขึ้น

ครั้งนี้ซ่งไห่และหลินตงได้เห็นโลกที่ยิ่งใหญ่แล้ว พวกเขาเดินเข้าไปในกองทัพและพวกเขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นอาวุธทรงพลังมากมาย ทำให้ทั้งสองคนดูตกใจอย่างมาก

พวกเขาเคยผสมกับกองกำลังใต้ดินมาก่อน และจะรู้สึกว่ายอดเยี่ยมถ้ามีปืนพกอยู่ในมือ คราวนี้พวกเขาได้รับความรู้เพิ่มขึ้นอีกมากมาย

"อาจารย์ ผมอยากกลับไปเมียนมาร์ครับ” ซ่งไห่พูดบนเครื่องบิน

วันก่อนเขาบอกว่าชิจินอยากขับเครื่องบินไม่ใช่เหรอ จึงอยากให้เขาได้สมัครเรียนที่ฆ่าสังหารในเมียนมาร์

แต่วันนี้เขาเปลี่ยนความคิดไปแล้ว และยังต้องการเรียนรู้วิธีการขับเครื่องบินรบอีกด้วย

ลู่เฉินมองกลับไปที่ซ่งไห่และยิ้มอ่อนๆ: “นายจะไปตอนนี้ได้ยังไง ซากุระคลับยังไม่แปลงรูปแบบอย่างเต็มที่ แล้วอีกอย่างมีหลายสิ่งที่นายต้องกลับไปทำที่ยวี่โจวนะ”

ซ่งไห่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เขาก็พยักหน้ารับและพูดว่า "ตกลงครับผมจะอยู่ที่ยวี่โจวและดูแลซากุระคลับต่อไป อย่างไรก็ตามอาจารย์ชิจินมีความฝันที่อยากจะขับเครื่องบินมาตลอด จะเป็นไปได้ไหมถ้าอาจารย์จะให้เขาไปเมียนมาร์ "

"แล้วนายแน่ใจหรือว่าจะสามารถจัดการซากุระคลับได้ด้วยตัวเอง" ลู่เฉินถาม

"ได้สิครับ ผมมั่นใจว่าทำได้ครรับ" ซ่งไห่พยักหน้าอย่างแน่วแน่

ถ้าเป็นเมื่อวานก่อนหน้าเขาอาจจะยังลังเล แต่ไม่รู้ว่าทำไมในเวลานี้ถึงมีความกล้าหาญในตัวเขาตลอดเวลาและเขาเชื่อว่าเขาจะสามารถจัดการซากุระคลับได้ดีด้วย

ลู่เฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และรู้สึกว่าซ่งไห่และคนในซากุระคลับต่างก็คุ้นเคยกับเขาและเขาเองก็เป็นหัวหน้าของกองกำลังใต้ดินดังนั้นจึงไม่น่ามีปัญหา

"ตกลง งั้นนายให้เขาติดต่อตู้เฟยไปและให้เขาไปด้วยตัวเอง"

ลู่เฉินพยักหน้าและกล่าว ช่วงสองสามวันนี้เขาจะยังไม่ไปพม่า