บทที่ 308 บอกเหตุผลที่ทำให้จะผมไม่ฆ่าคุณ

บทที่ 308 บอกเหตุผลที่ทำให้จะผมไม่ฆ่าคุณ

ผู้ที่โทรศัพท์หาลู่เฉินก็คือหลานหลินนั่นเอง

หลังจากที่หลานหลินผิดพลาดในการลักพาตัวหลินอี้จุน เธอก็รู้ดีว่าไม่มีทางรอดแล้ว

เธอเชื่อว่าหากภายในวันพรุ่งนี้ยังไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามคำสั่งหลานจั่วได้สำเร็จแล้วละก็ หลานจั่วคงไม่เอาเธอไว้แน่ อีกทั้งไม่ปล่อยครอบครัวเธอไปเช่นกัน

ดังนั้นเธอไม่มีทางเลือก จึงจำเป็นต้องนัดลู่เฉินออกมาพบ

เพื่อให้ลู่เฉินออกมาพบเธอ เธอจึงได้บอกเขาไปตามตรงว่าก่อนหน้านี้แผนการลักพาตัวหลินอี้จุนเป็นฝีมือของเธอเอง

หลานหลินเกรงว่าลู่เฉินจะเข้าใจผิดไป จึงได้นัดเขาที่ซากุระคลับ

เนื่องจากซากุระคลับเป็นพื้นที่ของลู่เฉิน นี่จึงเป็นเหตุผลที่ลู่เฉินพาเสี่ยวจิงติดตามมาเพียงคนเดียว

"ผมคิดว่าคุณจะสามารถให้คำตอบที่พอใจกับผมได้” เมื่อลู่เฉินพบกับหลานหลินที่ห้องวีไอพีในซากุระคลับ และเห็นว่าหลานหลินเดินทางมาตามลำพัง ทำให้เขาผิดคลาดเล็กน้อย

เขาไม่อาจคาดเดาถึงความคิดของหลานหลินได้ในตอนนี้

เธอวางแผนลักพาตัวภรรยาของเขา อีกทั้งยอมรับออกมาอย่างเต็มปากเต็มคำ แต่ยังกล้าเดินทางมาพบเขาตัวคนเดียว

เขาแอบชื่นชมหลานหลินอยู่ในใจ

นี่คือผู้หญิงที่แข็งแกร่งกล้าหาญที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา

ใจกล้ามากกว่าเขาเสียอีกด้วยซ้ำ!

"คุณเชื่อฉันไหมว่าฉันไม่ได้มีเรื่องราวโกรธแค้นใดๆกับคุณ?” หลานหลินถาม

"คุณหมายความว่าคุณและผมไม่มีความโกรธแค้นกันมาก่อน แต่ครอบครัวคุณกับผมมี สิ่งที่คุณทำลงไปจึงไม่ใช่ความผิดคุณงั้นหรือ?” ลู่เฉินประชดประชัน

เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด ผู้หญิงคนนี้ไม่เพียงแต่ใจกล้าแถมยังหน้าด้าน!

“ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น” หลานหลินส่ายหัว คำพูดของลู่เฉินเมื่อสักครู่เธอทำได้เพียงฝืนยิ้มอยู่ในใจ

เธอรู้ดีว่าสำหรับลู่เฉินนั้น เธอไม่ใช่คนที่เขาจะเชื่อใจได้อีกต่อไป

เพียงแต่เธอก็เข้าใจว่าเธอทำให้เขาผิดหวังอยู่หลายต่อหลายครั้ง หากลู่เฉินยังคงตัดสินใจจะเชื่อในตัวเธอก็คงแปลกแล้ว

"อ้อ งั้นผมขอถามหน่อยว่า คุณหมายถึงการที่ผมต่อต้านคุณเป็นสิ่งผิด และควรให้คุณทำทุกสิ่งได้สำเร็จตามใจหวังงั้นหรือ?” ลู่เฉินพูดประชดประชันต่อไป

หลานหลินรู้สึกอึดอัดใจ แต่เธอก็ฝืนยิ้มแล้วกล่าวว่า “คุณเคยได้ยินเรื่องตระกูลลึกลับไหม? จากตัวตนของคุณคาดว่าคงได้ยินมาก่อนซินะ”

หลานหลินมองดูลู่เฉิน เธอคิดในใจว่าดีไม่ดีเขาอาจมาจากตระกูลนี้ก็เป็นได้

เธอเคยสืบข้อมูลลู่เฉิน แต่กลับไม่เจอข้อมูลใดๆเท่าไหร่นัก

ข้อมูลของลู่เฉินที่แท้จริงนั้นมีเพียงเสี่ยวเบชิงคนเดียวที่รู้ ในเมืองหลวงนั้นลู่เฉินเป็นเพียงคนที่ตายไปแล้วเท่านั้น

ดังนั้นต่อให้มีคนไปสืบข้อมูลของตระกูลลู่ ก็พบเพียงว่าลู่เฉินได้เสียชีวิตไปตั้งแต่อายุยังน้อย

คนธรรมดาทั่วไปไม่อาจสืบหาข้อมูลเขาพบ

"ตระกูลลึกลับงั้นเหรอ?” ลู่เฉินขมวดคิ้ว แน่นอนว่าเขารู้ดีแต่ไม่เคยไปเยือนด้วยตนเองสักครั้ง หรือหลานหลินจะมาจากตระกูลลึกลับนั้นกัน?

ลู่เฉินมองดูหลานหลิน คนธรรมดาทั่วไปไม่น่าจะมีทักษะที่ดีขนาดนี้ ต่อให้เรียนกังฟูก็อาจมีความสามารถพอๆกับเฉินจื่อหราน ที่สามารถต่อสู้กับคนทั่วไปได้แต่ไม่อาจสู้กับผู้มีความสามารถอย่างแท้จริงได้

แต่ความสามารถของหลานหลินนั้นลู่เฉินรู้ดี เธอแข็งแกร่งกว่าเฉินจื่อหรานหลายเท่านัก

ดังนั้นเขาจึงคิดว่าหลานหลินคงจะเคยได้รับการถ่ายทอดวิชาการต่อสู้แบบต้นตำหรับมาก่อน

วิชาการต่อสู้เช่นนี้ มีเพียงตระกูลลึกลับเท่านั้นที่มี

"ถูกต้อง คุณปู่ของฉันเป็นญาติห่างๆของตระกูลลึกลับนั่น แต่ถูกคนในตระกูลดูถูกเหยียดหยามตลอดมา จึงได้หนีมายังจงหยวน และก่อตั้งตระกูลหลานขึ้นมา ก่อนหน้านี้ตระกูลหลานค้นพบพวกเราเข้า และต้องการให้ตระกูลเราจัดการกับเทคโนโลยีอี้ฉีของคุณซะ จึงทำให้เกิดเรื่องราวต่างๆตามมา”หลานหลินอธิบาย

"ทำไมพวกเขาถึงต้องการจัดการเทคโนโลยีอี้ฉีของผมกัน? ตระกูลของพวกคุณขาดแคลนเงินพวกนี้หรือไง?”ลู่เฉินรู้สึกว่าสิ่งที่หลานหลินเอ่ยมาไม่ใช่เรื่องจริง ช่างน่าขำยิ่งนัก

ตระกูลลึกลับนี้สืบต่อกันมาหลายร้อยหลายพันปี พวกเขาจะขาดแคลนเงินเล็กน้อยแบบนี้ได้ยังไง?