บทที่ 341 การประมูล

บทที่ 341 การประมูล

เขาจำได้ชัดเจนว่าสร้อยข้อมือของหยุนเหลานั้นเหมือนกับสร้อยข้อมือนี้โดยมี 42 เม็ดซึ่งบ่งบอกถึงตำแหน่งที่สี่สิบสองในกระบวนการเพาะปลูก

นั่นคือที่อยู่อาศัยสิบประการ สิบประการ สิบทิศและการรู้แจ้งที่เท่าเทียมและมหัศจรรย์

และลูกปัดแต่ละเม็ดมีขนาดเท่ากัน แต่สีต่างกันเล็กน้อยไม่ใช่หยกชนิดเดียวกัน

เขาไม่คิดว่าจะมีเรื่องบังเอิญแบบนี้ในโลก

สร้อยข้อมือนี้ต้องเป็นของหยุนเหลา

“ ทำไมสร้อยข้อมือของเหลาหยุนถึงอยู่ที่นี่ มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา? แต่ใครจะทำร้ายเขาได้ล่ะ?”

อารมณ์ของลู่เฉินแปรปรวนแม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าพื้นฐานการฝึกฝนของเขาแข็งแกร่งกว่าหยุนเหลา แต่ก็ไม่น่าจะมีใครทำร้ายหยุนเหลาได้?

มันคือโรงไฟฟ้าของบ้านเสี่ยวใช่ไหม?

ลู่เฉินรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยสิ่งที่น่ารำคาญที่สุดในตอนนี้คือไม่เพียงแต่เขาไม่สามารถติดต่อพ่อของเขาได้ แต่เขายังไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับคุณหยุนอีกด้วย

“ มีอะไรเหรอ?” หลินอี้จุนถามเมื่อเห็นว่าอารมณ์ของลู่เฉินไม่ดี

"ไม่มีอะไร" ลู่เฉินส่ายหัวและมองไปที่หน้าจอ "ฉันต้องการถ่ายรูปรายการนี้ ไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่ก็ตาม"

“ สร้อยข้อมือนี้มีอะไรน่าสนใจหรอ?” หลินอี้จุนถามอย่างสงสัย

"ก็ไม่ได้น่าสนใจอะไรหรอก แต่มันเป็นของของคนที่ฉันรู้จัก ฉันเลยต้องถ่ายไว้"

ลู่เฉินหรี่ตาลงเล็กน้อยเขาต้องการทราบด้วยว่าสร้อยข้อมือมาถึงกลุ่มหยวนโจวได้อย่างไง

ตอนนี้ยังไม่ได้ประมูล แต่ราคาสูงถึง 200 ล้าน

แต่หลังจากถึง 200 ล้าน หลายคนก็เริ่มหยุดการประมูล

เพราะในเวลานี้ เฉิงเฉวียนตะโกนราคาสูงถึง 220 ล้านหยวน

"ทุกคน ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัวฉัน คุณประมูลต่อได้ ฉันขาดทุกอย่างได้ แต่ฉันไม่ได้ขาดเงิน" เฉิงเฉวียนเห็นว่าไม่มีใครแข่งขันกับเขาและก็อดยิ้มไม่ได้

อาจเป็นได้ว่าลู่เฉินเพิ่งตบเขา เขาต้องการหาคนลงอารมณ์ ต้องการดูว่าใครจะกล้าเสนอราคากับเขาจริงๆ

แต่เมื่อได้ยินที่เขาพูด คนอื่น ๆ ก็ไม่กล้าส่งเสียง

คุณเป็นพวกขี้พูดถึงเรื่องนี้ใครจะกล้าแข่งกับคุณนั่นไม่ใช่หาที่ตายหรอ?

แน่นอนว่าสำหรับคนอื่น ๆ

"สองร้อยสามสิบล้าน"

ในตอนนี้ลู่เฉินรายงานตัวเลข

ทุกคนเห็นว่าเป็นห้องส่วนตัวของลู่เฉินและทันใดนั้นจิตใจของเขาก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง

ลู่เฉินกล้าที่จะตบหน้าเมื่อกี้ และตอนนี้เขาต้องประมูลกับเขาอีกครั้งนี่เริ่มสนุกแล้ว

“ วันนี้ได้มีโชว์ดีๆให้ดูกัน”

"ใช่ แต่ฉันยังคิดว่าคนต่างแดนคนนั้นจะต้องทนทุกข์ทรมาน"

"คุณพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน ในต้าหลี่ การต่อสู้กับบ้านเฉิง หาเรื่องตายมากแม้ว่าสองคนนี้จะสามารถนั่งอยู่ในพื้นที่ VIP ชั้นได้ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถชนะได้อย่างแน่นอน"

ท่ามกลางการพูดทั้งหมดและการแสดงออกของเฉิงเฉวียนก็ค่อนข้างน่าเกลียด

ลู่เฉินเหมือนตบหน้าเขาท่ามกลางคนมากมาย

แน่นอนว่าตอนนี้เขาพ่ายแพ้ แต่เขาไม่สู้กลับไม่ได้

"สองร้อยห้าสิบล้าน!" เฉิงเฉวียนตะคอกและมองไปที่ลู่เฉิน

มีความยั่วยุในสายตาของเขา

เขาไม่ได้เรียกเงินเขาต้องดูว่าอีกฝ่ายกล้าต่อกรกับเขาแค่ไหน

ลู่เฉินเรียกเงินจำนวนนี้ได้อย่างไร?

โมบอกว่านี่อาจเป็นสร้อยข้อมือของหยุนเหลา แม้ว่าจะไม่ใช่ แต่แค่การใช้ลูกปัดนี้ เขาก็ไม่พลาดที่จะถ่ายเก็บไว้

"สองร้อยหกสิบล้าน"

ลู่เฉินรายงานตัวเลขอีกครั้ง

แม้ว่าเขาจะไม่เรียกเงิน แต่เขาก็ไม่ได้โง่เขลาต้องเพิ่มเงินหลายสิบล้านให้กับผู้ประมูล