บทที่ 352 ถังต้าหลงเสนอตัวเอง

บทที่ 352 ถังต้าหลงเสนอตัวเอง

หลังจากกินข้าวตอนดึกเสร็จ ลู่เฉินก็ให้ฮัวหลุนติดต่อคนใหญ่คนโตของเมืองหลวงในก่อนหน้านี้ แต่โทรศัพท์ของเขาปิดเครื่องไปแล้ว

จนถึงวันที่สอง ฮัวหลุนก็ยังไม่สามารถติดต่อเขาได้ อยู่ในสถานะปิดเครื่องตลอด

เวลาทั้งวัน ฮัวหลุนล้วนโทรไปอยู่ แต่อยู่ในสถานะปิดเครื่องตลอด

โทรศัพท์ของฝ่ายตรงข้ามอยู่ในสถานะปิดเครื่องตลอด ลู่เฉินอยากจะสืบค้นข้อมูลของเขาก็สืบค้นไม่ได้

"ประ ประธานลู่ครับ อยู่ในสถานะปิดเครื่องตลอด โทรไม่ติดครับ"ตอนนี้หลังของฮัวหลุนถูกเหงื่อทำจนเปียกไปหมด

เขารู้ว่าถ้าติดต่อกับคนนั้นไม่ได้ ลู่เฉินก็จะฆ่าเขาแน่นอน

ตามความเป็นจริง ลู่เฉินก็คิดแบบนี้อยู่ เขาเดาว่าคนนั้นอาจจะเป็นคนของตระกูลเสี่ยว หยูลาวอาจตกในมือของตระกูลเสี่ยว

ในเมื่อที่เป็นตระกูลเสี่ยว นั้นพวกเขาก็ต้องมาหาเขาอีกแน่นอน

นั้นก็ไม่จำเป็นที่จะเหลือฮัวหลุนไว้แล้ว

เพราะฮัวหลุนไม่มีประโยชน์ใดๆอีก

ลู่เฉินทำท่าตัดคอให้กับตู้เฟย จากนั้นก็เดินออกไปข้างนอก

"ประธานลู่ ขอให้คุณไม่ฆ่าฉัน ฉันจะสามารถทำทุกอย่างให้คุณ เอ๊ะ ในบัตรของฉันยังมีเงินสดอยู่4000ล้าน ฉันสามารถมอบให้คุณทั้งหมด!"ฮัวหลุนเห็นเช่นนี้ ก็หวาดกลัวจนถึงขีดสุด รีบวิ่งไปคุกเข่าต่อหน้าลู่เฉิน

เขาแค่สี่สิบกว่าขวบเอง ยังไม่อยากตายเลย

แม้ว่าต้องเสียทรัพย์สมบัติไปทั้งหมดและเริ่มต้นใหม่ ก็ดีกว่าที่ต้องตายไปแบบนี้

"ฉันว่าสามารถให้โอกาสเขาสักครั้งหนึ่ง"พอดีในเวลานี้ ตู้เฟยพูดขึ้นมา

ลู่เฉินหันไปมองที่ตู้เฟย ตู้เฟยอธิบายว่า"มอบเขาให้กับฉันเถอะ อาจยังมีประโยชน์อีก และยังมีเงินหลายพันล้านขิงเขา พวกเราสามารถนำไปลงทุนที่โกก้าง หรือว่าพัฒนาฆ่าวิหารล้วนได้หมด"

ตู้เฟยอยากจะให้โอกาสฮัวหลุน สิ่งสำคัญคือเห็นถึงประโยชน์ของ400กว่าล้านของเขา

แม้ว่าตอนนี้ฆ่าวิหารไร้คู่ต่อกรในเมียนมาร์ แต่ช่วงนี้เขาได้ยินข่าวมาว่า เนปิดอได้ซื้ออาวุธ500ล้านดอลลาร์จากต่างประเทศ น่าจะเป็นเพราะว่าได้เห็นถึงความแข็งแกร่งของฆ่าวิหาร เนปิดอเลยต้องลงทุนมาดมายเพื่อมาแข็งขันอาวุธกับโกก้าง

เดิมทีเนปิดอก็ยากจนอยู่แล้ว ถ้าหากพวกเขานำรายได้ทั้งหมดไปซื้ออาวุธ นั้นจะทำให้เขาเสียใจจากประชาชนไป มีแต่จะทำให้พวกเขาล่มสลายไปอย่างรวดเร็ว

นี่คือความทะเยอทะยานของตู้เฟย

ถ้าหากมีเงิน4000กว่าล้านนี้ พวกเขาก็จะสามารถซื้ออาวุธอีกชุดหนึ่ง นั้นจะได้กระตุ้นเนปิดออีกครั้ง

"โอเค นั้นเขาก็ฝากไว้กับคุณละกัน"ลู่เฉินพยักหน้า จากนั้นเดินออกไป

ลู่เฉินเรียกบริการขับรถแทนมาขับรถเก๋งของเขากลับไปในเมืองยวี่โจว ส่วนเขาเองก็นั่งเฮลิคอปเตอร์กลับไปในเมืองยวี่โจว

มาถึงเมืองยวี่โจวไม่ถึงสองวัน วันหยุดปีใหม่ก็จบสิ้นลง

คืนวันที่เริ่มทำงานวันแรก ถังฉิ้นซางก็พาลูกชายของเขาถ้งต้าหลงมาที่บ้านลู่เฉิน

เมื่อเห็นว่าสองคนมาถึง ลู่เฉินจึงต้องมาต้อนรับพวกเขา

ถังฉิ้นซางเป็นพ่อบุญธรรมของหลินอี้จุน ก็ถือได้ว่าเป็นญาติกัน

ส่วนถ้งต้าหลงก็เป็นผู้มีความสามารถในบริษัทของเขา แน่นอนเขาจะไม่เพิกเฉยต่อพวกเขาอยู่แล้ว

"เสี่ยวลู่ นี่เป็นชาต้าหงเผาที่ฉันฝากเพื่อนเอามาจากที่เขาอู่อี๋ซาน คุณลองดูรสชาติเป็นยังไงสิ"ถังฉิ้นซางหยิบใบชากล่องหนึ่งที่ประณีตให้ลู่เฉิน พูดด้วยความกระตือรือร้น

ลู่เฉินยิ้ม และรับใบชามา จากนั้นก็ให้แม่บ้านนำไปชง

"ได้ข่าวว่าหลายวันก่อนพวกคุณไปเที่ยวที่เมืองต้าหลี่แล้ว อี้จุนสองแม่ลูกยังไม่ได้กลับมาหรือ?"ถังฉิ้นซางไม่ได้เห็นหลินอี้จุนและฉีฉี จึงถามด้วยความแปลกใจ