บทที่ 361 เสี่ยวจิงทำคนอื่นหน้าแตก

บทที่ 361 เสี่ยวจิงทำคนอื่นหน้าแตก

"แค่พวกแกไม่กี่คนนี้เหรอ?ยังไม่พอหรอก"เสี่ยวจิงยิ้มออกมาอย่างดูถูก วิ่งหน้าไปทางเจ็ดคน

เดิมทีเสี่ยวจิงก็ไม่ใช่ทหารธรรมดา เป็นทหารกองกำลังพิเศษ เขาฝึกหัดการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านการต่อสู้อย่างแท้จริง

สาเหตุที่ลู่เฉินให้ความสำคัญกับเขา เนื่องจากยอมรับความสามารถของเขา จึงวางใจให้เขามาปกป้องฉีฉี เห็นจากเช่นนี้ก็รู้ว่าความสามารถของเสี่ยวจิงต้องแข็งแกร่งขนาดไหนแล้ว

แม้ว่าอีกฝ่ายมาปิดล้อมเขาด้วยคนเจ็ดคน แต่พอต่อสู้ไปสักพัก ทั้งเจ็ดคนแม้กระทั่งมุมเสื้อของเสี่ยวจิงก็สัมผัสไม่ถึง แถมในนั้นยังมีคนสองคนถูกเสี่ยวจิงตบหน้าไปสองรอบ ทันใดนั้นก็กระเด็นไปไกลเลย

ห้าคนที่เหลือก็แค่ยืนหยัดไปไม่ถึงนาทีเดียว ก็ล้วนนอนกรีดร้องอยู่บนพื้นแล้ว

เมื่อเห็นว่าภายในนาทีเดียวก็ต่อยจนบอดี้การ์ดของไอดอลล้วนนอนกรีดร้องอยู่บนพื้น แฟนคลับทั้งหมดของหูเยี่ยล้วนมึนงงไปหมด สายตาที่ทุกคนมองไปที่เสี่ยวจิงนั้น ไม่มีความนับถือ มีแต่ความโกรธขรึม

สาเหตุที่พวกเขาโกรธขรึมก็เพราะเสี่ยวจิงไปทำบอดี้การ์ดของไอดอลบาดเจ็บ

แต่เมื่อเห็นว่าความสามารถของเสี่ยวจิงแข็งแกร่งจนราวกับเทวดา เขาก็ไม่กล้าพูดอะไร

นับบัดนี้ สีหน้าของหูเยี่ยและผู้ช่วยหลิวแย่จนถึงขีดสุด คาดไม่ถึงว่าบอดี้การ์ดแปดคนของเธอนั้นไร้ประโยชน์เช่นนี้ ทำให้เธอขายหน้าไปหมด

"ขับรถมา รับซูเปอร์สตาร์ไปบริษัทอิเล็กทรอนิกส์ตองเจีย"ลู่เฉินพูดกับเสี่ยวจิงประโยคหนึ่ง จากนั้นก็จากไปกับหลินตงก่อน

เมื่อเห็นเงาหลังที่จากไปของลู่เฉิน หูเยี่ยไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ต่อหน้าแฟนคลับมากมายขนาดนี้ เธอไม่มีทางเลือกอื่น

ในเมื่อที่กล้าเดิมพันก็ต้องกล้ายอมแพ้ เธอมีแต่ต้องไปที่บริษัทอิเล็กทรอนิกส์ตองเจียก่อน

แต่ในใจของเธอมีความคิดหนึ่งเกิดขึ้น พอถึงบริษัทอิเล็กทรอนิกส์ตองเจีย เธอค่อยมาล้างแค้นนี้ละกัน

แต่เมื่อเห็นว่ารถที่เสี่ยวจิงขับมาเป็นแค่รถเก๋งสี่ที่นั่งคันหนึ่ง แถมราคาก็เป็นแค่หลักล้าน เธอเลยโมโหขึ้นมา

"มีแค่รถเก่าคันนี้หรือ?"หูเยี่ยเบิกตากว้าง มองไปที่เสี่ยวจิงที่นั่งอยู่ที่นั่งคนขับอย่างเหลือเชื่อ

รถเก่า?

เสี่ยวจิงรู้สึกจนคำพูดจริงๆ ดาราที่ร่ำรวยในปัจจุบันนี้มีอยู่มากมาย แต่คุณนึกว่าเงินแค่นั้นก็คุณนั้นมากมายมหาศาลหรือ?รถราคาหลักล้านในสายตาของคุณยังไกลเป็นรถเก่าเชียวหรือ?

คุณมองดูสิ พี่เฉินของเรานั้นทรัพย์สินหลักล้านล้าน แต่แม้กระทั่งรถเมล์เขายังนั่งได้เลย

นำคนสองคนมาเทียบกันไม่ได้จริงๆเลย

"เออ มีแต่คันนี้ ถ้าคุณไม่นั่ง ก็ออกเงินซื้อรถหรูคันหนึ่งแล้วค่อยไปเองเถอะ"เสี่ยวจิงก็เป็นคนที่มีนิสัย หูเยี่ย มายั่วยุเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เขาก็โมโหขึ้นมาหน่อย

ท่าทีอะไรเนี่ย?

พอหูเยี่ยได้ยินเช่นนี้ ก็โมโหขึ้นมาทันที

มือสองข้างเท้าสะเอว และพูดอย่างไม่พอใจ"โฆษณานี้ฉันไม่ถ่ายแล้ว รีบจองตั๋วเครื่องบินไปเมืองหลวงให้ฉันเดี่ยวนี้ ฉันจะกลับไปตอนนี้เลย"

ผู้ช่วยหลิวเห็นเช่นนี้ จึงรีบปลอบใจเธอว่า"หูเยี่ย คุณใจเย็นๆก่อนนะ สัญญานี้ได้เซ็นกับบริษัทอิเล็กทรอนิกส์ตองเจีย พวกเราไม่สามารถผิดสัญญาโดยฝ่ายเดียวนะ เขาก็แค่บอดี้การ์ดคนนึงเอง อย่าไปสนใจเขาเลย"

ผู้ช่วยหลิวรู้อยู่แก่ใจว่าค่าโฆษณาของบริษัทอิเล็กทรอนิกส์ตองเจียสูงมากๆ เป็นไปไม่ได้ที่บริษัทจะผิดสัญญาหรอก

ถ้าผิดสัญญาต้องชดจ่ายเงินสามสิบเปอร์เซ็นต์ นั่นเป็นเงินก้อนใหญ่มาก

แถมถ้าหากผิดสัญญา เงินนี้ก็ต้องหูเยี่ยออกเองแน่นอน

"โอเค นั้นฉันก็ไม่ไปสนใจเขา"หูเยี่ยเอ่ยเสียงเย็นชาออกมา จากนั้นเปิดประตูนั่งอยู่เบาะหลัง

ผู้ช่วยมองไปดูบอดี้การ์ดพวกนั้น สั่งให้พวกเขาเรียกรถไปที่บริษัทอิเล็กทรอนิกส์ตองเจียเอง จากนั้นก็ขึ้นรถตามหูเยี่ย

หลังจากเสี่ยวจิงนำหูเยี่ยและผู้ช่วยของเธอมาส่งที่บริษัทอิเล็กทรอนิกส์ตองเจียเสร็จ ก็ฝากพวกเธอให้กับทีมงานประชาสัมพันธ์ของบริษัท จากนั้นตัวเองก็กลับไปที่สวนเทคโนโลยี

ลู่เฉินก็ไม่ได้ยุ่งกับเรื่องนี้อีก