บทที่ 47 ยกมือขึ้นคือตบหน้าสามครั้ง

บทที่ 47 ยกมือขึ้นคือตบหน้าสามครั้ง

“ ลู่เฉิน แกกล้าทำร้ายพวกเขา แกตายแน่” หูหงมาถึงตรงหน้าลู่เฉิน ดูคนหนุ่มสาวที่พื้น

เออ? คุณบอกให้พวกเขาทุบรถของฉันใช่ป่ะ?” ลู่เฉินหรี่ตาและมองไปที่หูหง

"ใช่ ฉันปล่อยให้พวกเขาทุบ คุณทำให้ฉันอับอายที่ร้าน 4S ในวันนั้น และฉันเอาคืนคุณ"หูหงเยาะเย้ยแม้ว่าลู่เฉินจะต่อสู้ได้ ก็ไม่รอดจากยามหรอก ตอนนี้ไม่มีการคุกคามจากกลุ่มแกรนด์ไฮแอทจวินเยวี่ย เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับลู่เฉิน

"แล้วก็คุณรู้ไหมว่าพวกเขาเป็นคนของใคร คุณกล้าทำร้ายพวกเขา ผมรับประกันได้ว่าคุณจะตายอย่างอนาถ" หูหงชี้ไปที่คนที่กรีดร้องบนพื้นด้วยความเยาะเย้ย

"อ้อ แล้วคนของใคร?" ลู่เฉินถามอย่างระงับความโกรธในใจ

"Three Heroes of the Water รู้จักไหม? เพื่อที่จะแก้แค้นคุณ ฉันจ่ายไปครึ่งล้าน และพวกเขาส่งห้าคนนี้มาช่วยฉัน ตอนนี้คุณทำร้ายพวกเขา Three Heroes of the Water Margin ต้องเอาคืนคุณ" หูหงยิ้มอย่างมีชัย

Three Heroes of the Water？

ลู่เฉินโกรธมากจริงๆ

ขยะทั้งสามนี้ ปล่อยให้พวกเขาขัดขวางจางซานหยวนครั้งที่แล้ว พวกเขาไม่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้และวันนี้พวกเขาส่งคนมาทุบรถของเขาทำให้ลู่เฉินโกรธมากๆ

"ชายหนุ่มรีบหน่อย ผมแนะนำให้คุณทิ้งรถไว้ Three Heroes of the Water เป็นนักฆ่าที่มีชื่อเสียงของกองกำลังใต้ดินเลยนะ"

"ใช่ ทำให้ขุ่นเคืองมากกว่านี้ ไม่งั้นพวกเขาจะล้างแค้นคุณไม่รู้จบ"

“ ดูเธอยังเป็นหัวหน้าครอบครัว ยอมเสียได้ก็เสียไป สงบสติอารมณ์ก่อน ถอยกลับไปในอนาคตที่สดใสดีกว่า "

ทันทีที่ผู้ชมได้ยินชื่อของปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามแห่งThree Heroes of the Water การแสดงออกของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมากและพวกเขาก็ชักชวนลู่เฉินออกมา

เมื่อเห็นว่าทุกคนกลัวThree Heroes of the Water แต่ตัวเองก็สามารถจ่ายเงินให้พวกเขาเพื่อทำสิ่งต่างๆ ความพึงพอใจบนใบหน้าของหูหงก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

"จะไปหรอ? มันไม่ง่ายอย่างนั้น ผมแจ้งไปแล้วพวกเขาจะมาถึงในเวลาไม่เกินสิบนาทีแล้วดูว่าคุณจะทำยังไง" หูหงกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

"อ้อ งั้นผมจะรอให้พวกเขามา" ถ้าพวกเขาไม่มาลู่เฉินก็จะเรียกพวกเขามาด้วย พอดีเลยที่ไม่ต้องโทร

เมื่อเห็นท่าทางสงบของลู่เฉิน ผู้ชมทุกคนต่างก็ส่ายหัว ชายหนุ่มคนนี้ดื้อเกินไป

“ไอ่หนุ่ม ไม่ว่าอย่างไรก็สู้ไม่ได้ มีแค่คนเดียว แถมยังพาเด็กมาด้วย”

"ใช่ มันไม่สำคัญว่าคุณจะได้รับบาดเจ็บอะไร แล้วถ้าโดนเด็กล่ะ? เพราะฉะนั้นรีบออกไปดีกว่า ก่อนที่พวกเขาจะมา เดียวก็ไม่ได้ไปหรอก"

ผู้คนหวังดีหลายคนชักชวนอีกครั้ง

"ไม่เป็นไร ผมกำลังมองหาพวกเขาเหมือนกัน" ลู่เฉินยิ้มจาง ๆ ให้กับคนใจดีหลายคนราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่สามารถเกลี้ยกล่อมลู่เฉินได้ ทุกคนก็ส่ายหัวและไม่พูดอะไร แต่ไม่ได้ไปไหนไกลพวกเขาทั้งหมดยังคงดูอยู่

แม้ว่าพวกเขาจะกลัวสามคนนั้น แต่พวกเขาก็ไม่ได้รุกราน พวกเขาก็เลยไม่กลัวที่จะมีส่วนเกี่ยวพัน

“คุณมีเรื่อจะหาพวกเขา? เป็นแค่ยามจะมีปัญญาได้ไง คุณล้อเล่นหรือป่าว” หูหงกล่าวอย่างติดตลก

"ตลกไม่ตลก ก็รอดู " ลู่เฉินอุ้มฉีฉีไว้ในอ้อมแขน แต่ฉีฉียังไม่ลืมตา

"ลูกรัก หนูลืมตาได้แล้ว" ลู่เฉินพูดอย่างกังวล

"ได้ค่ะ พ่อ" ฉีฉีตอบลืมตาขึ้นและทันใดนั้นก็เห็นกลุ่มคนที่อยู่รอบตัวเธอและลู่เฉิน จู่ๆ เธอก็เริ่มกลัวเล็กน้อย

"ไม่ต้องกลัวพ่ออยู่ที่นี่" ลู่เฉินปลอบโยน

"อือ" ฉีฉีพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

เมื่อเห็นความน่ารักของฉีฉี ป้าบางคนถึงกับถอนหายใจ

เด็กน้อยฉลาดอะไรอย่างนี้ น่าเสียดายที่เธอได้พบกับพ่อที่เอาแต่ใจที่ไม่สนใจผลที่ตามมา

"ลู่เฉิน ให้โอกาสคุณตอนนี้ คุณคุกเข่าลงและขอโทษผม Three Heroes of the Water จะมาและผมสามารถช่วยคุณอ้อนวอนได้ แน่นอนว่า พวกเขาจะปล่อยคุณออกไป ถ้าไม่หลังจากนี้ฉันก็ควบคุมอะไรไม่ได้” หูหงกล่าวด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง