บทที่ 474 การบุกเบิกครั้งยิ่งใหญ่

ไททันมีชั้นบรรยากาศหนา มวลรวมของชั้นบรรยากาศสูงกว่ามวลรวมของชั้นบรรยากาศโลก โดยองค์ประกอบหลักคือไนโตรเจนซึ่งสูงถึง 95%

ระดับความหนาของชั้นบรรยากาศเช่นนี้หมายความว่าเมื่อกระสวยอวกาศเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของไททันมันจะสร้างแรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศอย่างรุนแรงและรุนแรงกว่าแรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศของดาวอังคาร

“ผลการสำรวจพื้นที่จริงที่ผ่านมาของพวกเขาแสดงให้เห็นว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตบนไททันและไม่มีอันตรายใดๆ” ติงต้าเฉิงบอกลู่เฉิน

กองทัพได้ส่งนักรบสิบนายและนักวิทยาศาสตร์สองคนไปสำรวจไททันเป็นเวลาสามวันและไม่มีอะไรอันตรายเกิดขึ้น

จากนั้นติงต้าเฉิงก็ได้นำแผนที่สามมิติของไททันที่พวกเขาวาดมาแสดงตรงหน้าลู่เฉิน

บนแผนที่นี้ติงต้าเฉิงได้ระบุลักษณะภูมิศาสตร์ทุกท้องที่ที่อยู่บนไททันที่แตกต่างกันออกไป ตัวอย่างเช่น ตรงไหนเป็นเทือกเขา ตรงไหนเป็นภูเขาไฟ ตรงไหนเป็นพื้นที่ที่อุดมไปด้วยแร่เหล็ก ตรงไหนเป็นพื้นที่ทะเลสาบ และตรงไหนเป็นพื้นดินเป็นต้น

ลู่เฉินพยักหน้า จากนั้นก็อ่านแผนที่อย่างตั้งใจ

หลังจากวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วน ทั้งสองก็เลือกสถานที่ในที่สุด

เขตXanadu หรือที่เรียกว่าShangri-la เป็นพื้นที่สะท้อนแสงที่มีความสว่างสูงซึ่งตั้งอยู่ในซีกโลกชั้นนำของไททันซึ่งมีขนาดใหญ่เท่ากับออสเตรเลีย

ทฤษฎีดั้งเดิมก่อนหน้านี้เชื่อว่าสถานที่แห่งนี้เป็นทะเลสาบมีเทนขนาดใหญ่ แต่หลังจากการสำรวจภาคสนาม ติงต้าเฉิงก็ปฏิเสธแนวคิดนี้

เมื่อผ่านชั้นบรรยากาศหนาแน่น สภาพพื้นผิวของเขตXanaduก็เข้าสู่กล้อง และสิ่งที่ปรากฏต่อหน้าลู่เฉินคือโลกมหัศจรรย์

มีพื้นผิวทึบและทะเลสาบ แต่ไม่ใหญ่มาก ในขณะเดียวกันก็มีแม่น้ำที่ทำจากมีเทนเหลวทั้งหมดไหลเอื่อยๆเช่นเดียวกับบนโลก

รายงานการสำรวจทางธรณีวิทยาแสดงให้เห็นว่ามีแร่เหล็กที่อุดมสมบูรณ์มากในพื้นที่หนึ่งของเขตXanadu ท้ายที่สุดลู่เฉินและติงต้าเฉิงจึงเลือกที่จะลงจอดสถานที่แห่งนั้น

ใช่แล้ว เนื่องจากไททันมีความปลอดภัย ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจนำยานอากาศซี-หวั้งไปเยือนไททัน

เพราะบนไททันมีทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ พวกเขาจึงวางแผนพัฒนาอยู่บนไททันเป็นเวลา 1-2 ปีก่อนจะจากไป

ดังนั้นพลังงานที่จำเป็นสำหรับยานอวกาศซี-หวั้งในการหมุนรอบไททันจึงเป็นตัวเลขทางดาราศาสตร์ที่น่าอัศจรรย์ ทั้งหมดนี้เพียงพอที่จะให้พวกเขาบินออกไปนอกระบบสุริยะได้แล้ว

อีกทั้งการใช้กระสวยอวกาศค่อยๆลำเลียงทรัพยากรมากมายไปส่งยังยานอวกาศซี-หวั้งก็เป็นเรื่องยุ่งยากมาก

ทุกคนตื่นเต้นเล็กน้อยหลังจากทราบข่าวว่ายานอวกาศซี-หวั้งจะลงเยือนไททัน เพราะพวกเขาไม่ได้เหยียบพื้นดินมากว่า 20 วันแล้ว หลายคนหวังว่าจะมีโอกาสได้ไปทำงานบนไททัน

ไม่เพียงแต่รายได้สูง ในขณะเดียวกันก็ยังออกจากยานอวกาศซี-หวั้งมาสูดอากาศได้อีกด้วย

หลังจากปรับความเร็วในการลงจอดแล้ว ยานอวกาศซี-หวั้งที่ออกเดินทางออกจากโลก ในที่สุดก็ได้ลงจอดบนพื้นดินอีกครั้ง

ภายใต้แรงเสียดทานทำให้เกราะนอกของยานอวกาศเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว แต่ว่าทั้งหมดนี้อยู่ในความคาดหมาย ไม่มีใครกังวลเกี่ยวกับมาตรฐานเทคโนโลยีในปัจจุบัน

ระดับความสูงลดลงอย่างต่อเนื่องจาก 3,000 กิโลเมตรเป็น 1,000 กิโลเมตรและถึง 100 กิโลเมตรเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของไททัน ความเร็วเริ่มลดลงอย่างรวดเร็วจาก 2 กิโลเมตรต่อวินาที ลงมาเป็น 1.5 กิโลเมตรต่อวินาที 1 กิโลเมตรต่อวินาที 600 เมตรต่อวินาที ...

แน่นอนว่าความเร็วเหล่านี้ถูกปรับโดยระบบต่อต้านแรงโน้มถ่วง นอกจากนี้ยังสามารถกล่าวได้ว่าเมื่อยานอวกาศซี-หวั้งทั้งลำกำลังจะลงจอด จะมีความรู้สึกเหมือนลอยอยู่

ท่ามกลางหมอกขาว ยานอวกาศซี-หวั้งทั้งลำก็เป็นเหมือนเซียนลงจากสวรรค์มาจุติ ร่อนลงสู่พื้นดินของไททันอย่างปลอดภัย

ทุกคนส่งเสียงไชโย

เมื่อหมอกสีขาวสลายไป ลู่เฉินจึงสั่งให้เปิดประตูยานอวกาศ

จากนั้นกองทัพที่เตรียมพร้อมมานานก็ก้าวออกไปก่อน

พวกเขาตรวจสอบสถานการณ์โดยรอบอย่างรวดเร็วเพื่อความปลอดภัยของยานอวกาศซี-หวั้ง

จากนั้นลู่เฉินและเจ้าหน้าระดับสูงกลุ่มหนึ่งก็สวมชุดอวกาศเดินลงจากยานอวกาศซี-หวั้ง

ความคิดเห็น