บทที่ 49 ที่ตั้งบริษัท

บทที่ 49 ที่ตั้งบริษัท

เมื่อได้ฟังความปรารถนาของหลินอี้จุนแล้ว ลู่เฉินไม่ได้พูดสิ่งใดออกมา หากเป็นก่อนหน้าที่เขาจะเดินทางไปเมืองหลวงเขาคงบอกกับเธอว่าจะเก็บหลังที่ดีที่สุดเอาไว้พวกเราอยู่กันเอง

แต่ตอนนี้เขาจะให้หลินอี้จุนรู้ถึงฐานะตัวตนที่แท้จริงของเขาไม่ได้ อย่างน้อยในตอนที่ความสามารถของเขายังไม่แข็งแกร่งพอ เขาไม่อยากให้ที่บ้านรับรู้เรื่องของตระกูลลู่ในเมืองหลวง

เพราะในตอนนี้เขายังไม่มีอำนาจมากพอที่จะต่อสู้กับแม่ใหญ่จึงทำได้เพียงอดทนเท่านั้น

ในวันต่อมาหลังจากลู่เฉินส่งฉีฉีไปโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกไปกลับวังเหว่ยและเสี่ยวซู่ถิง

เสี่ยวซู่ถิงเป็นผู้ช่วยของลู่จง เมื่อปีก่อนเพิ่งสำเร็จการศึกษาในระดับดร.จากคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก็ถูกลู่จงเชิญชวนมาทำงานที่ด้วยเงินเดือนค่อนข้างสูง

เสี่ยวซู่ถิงส่วนสูง 170 cm หากเธอใส่รองเท้าส้นสูงคงสูงเท่าลู่เฉินได้

ผมยาวหยักศก ขาเรียวยาวสวยงามตามแบบฉบับของคนสวย

ตอนนี้กลุ่มได้ยุบตัวลง ลู่จงกำลังช่วยเขาซื้อเทคโนโลยีหลักในการผลิตTSMC ส่วนพนักงานระดับสูงของกลุ่มแกรนด์ไฮแอทจวินเยวี่ยกว่าครึ่งอยู่ที่นี่เพื่อสนับสนุนลู่จง

ส่วนบรรดาที่ออกไป ก็ได้จ่ายค่าตอบแทนให้แก่พวกเขาอย่างสมศักดิ์ศรี

ในวันนี้วังเหว่ยและเสี่ยวซู่ถิงได้เดินทางมาช่วยลู่เฉินดูพื้นที่

เขาจะทำอุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งแรกของหยูโจว และต้องหาพื้นที่ที่เหมาะสม

จากคำแนะนำของผู้ใหญ่ พวกเขาบอกว่าควรมาดูที่หม่าอันซาน

หม่าอันซานเป็นชื่อเมืองแห่งหนึ่งในเขตต้าตู้ อยู่ในเขตชานเมือง ซึ่งห่างจากวิลลาทะเลสาบจิงหลงประมาณสิบห้ากิโลเมตรเห็นจะได้

จากการประเมินของกลุ่มเจ้าหน้าที่ ในที่สุดลู่เฉินก็เจอบริเวณเทือกเขาที่มีวิวภูเขาและน้ำที่สวยงาม

พื้นที่เหล่านี้เป็นเพียงเนินเล็ก ๆ หากได้รับการพัฒนาคงได้ผลลัพธ์อย่างดีแน่นอน

เจ้าหน้าที่ได้สำรวจโดยคร่าวๆหม่าอันซานรวมถึงพื้นที่ที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ มีเนื้อที่ประมาณ 30 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่รอยต่อครอบคลุมสามเมืองใหญ่ในหยูโจว

"จัดการซื้อเทือกเขาทั้งหมดนี้ให้ผมหน่อยนะเสี่ยวซู่ถิง คุณส่งคนไปที่เมืองเพื่อสอบถามรายละเอียดได้เลยในตอนบ่าย" ลู่เฉินพูดกับเสี่ยวซู่ถิงที่อยู่ข้างๆเขาหลังจากเจ้าหน้าที่รายงานผลการตรวจสอบ

“รับทราบค่ะ หากไม่มีคู่แข่งละก็ น่าจะซื้อได้ด้วยราคาสิบกว่าล้าน แต่หากมีคู่แข่งก็พูดยาก” เสี่ยวซู่ถิงพยักหน้าตอบรับ

เสี่ยวซู่ถิงยังไม่ทันพูดจบก็พบว่ามีรถขบวนยาวขับเข้ามา คนกลุ่มหนึ่งลงมาจากรถคล้ายกับมาดูที่แห่งนี้เช่นกัน

“เป็นคนจากบ้านตระกูลจั่ว พวกเขาก็อยากซื้อที่แห่งนี้เหมือนกันงั้นเหรอ?” วังเหว่ยมองดูคนที่เดินเข้ามาแล้วกระซิบที่ข้างหูลู่เฉิน

ตระกูลจั่วเป็นหนึ่งในบรรดาผู้มีอำนาจสูงส่ง ณ เมืองหยูโจว มีความสามารถค่อนข้างสูง หากไม่ถูกกลุ่มแกรนด์ไฮแอทจวินเยวี่ยกดอำนาจไว้แล้วล่ะก็ บ้านตระกูลจั่วคงเป็นอันดับสามในเมืองหยูโจว

“ สวัสดีครับผมชื่อ จั่วชิงเฉิง พวกคุณเองก็สนใจที่ผืนนี้เช่นกันหรือ？”ชายหนุ่มอายุราวสามสิบปีมองดูแล้วน่าจะเป็นหัวหน้าทีม ได้เดินเข้ามาทักทายลู่เฉิน

“ลู่เฉิน” ลู่เฉินแนะนำตัวแล้วยื่นมือไปทักทายกลับด้วยรอยยิ้ม

“อ้าวนี่ไม่ใช่ผู้จัดการวังและผู้ช่วยเสี่ยวแห่งกลุ่มแกรนด์ไฮแอทจวินเยวี่ยหรอกเหรอ？กลุ่มแกรนด์ไฮแอทจวินเยวี่ยยุบตัวลงไปแล้วนี่นา” จั่วชิงเฉิง มองด้วยสายตาสงสัยแล้วขมวดคิ้ว

สวัสดีค่ะคุณชายจั่ว ตอนนี้พวกเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มแกรนด์ไฮแอทจวินเยวี่ยแล้ว แต่เป็นสมาชิกของบริษัทเทคโนโลยีอี้ฉี” เสี่ยวซู่ถิงพูดขึ้นอย่างไม่ถ่อมตัว