บทที่ 508 อันตรายมาเยือน

บทที่ 508 อันตรายมาเยือน

“ชูหรัน ทำไมต้องทำแบบนี้...” ลู่เฉินค่อยๆจับมือเฉินจือหราน ไม่รู้จะพูดยังไงต่อไปดี

“ไม่ต้องสนใจฉัน ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ฉันก็โอเคดีนะ” เฉินจือหรานยิ้ม ไม่ได้ปฏิเสธให้ลู่เฉินจับมือเธอ

ทันใดนั้น ลู่เฉินหมุนตัว เห็นหลินอี้จุนยืนมองพวกเขาอยู่ไม่ไกล

หลินอี้จุนไม่ได้พูดอะไร หมุนตัวเดินจากไปเลย

เฉินจือหรานเองก็เห็นหลินอี้จุน รีบดึงมือออกจากมือลู่เฉินออกมาซ่อนไว้

“ฉันไปอธิบายให้หลินอี้จุนฟังดีกว่า” เฉินจือหรานพูดอย่างร้อนใจ

“ไม่ต้องหรอก ผมจะบอกเธอเอง” ลู่เฉินส่ายหัว ยิ้มเศร้าที่มุมปาก

“ทำยังงั้นได้ไง? ถ้าพี่อี้จุนทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ จะกระทบต่อชื่อเสียงคุณนะ” เฉินจือหรานพูดพลางขมวดคิ้วแน่น

“ไม่เป็นไร เขาไม่ทำอย่างนั้นหรอก ไม่มีผลกระทบอะไรทั้งนั้น” ลู่เฉินยังคงส่ายหัว ตอนจะออกไปตามหลินอี้จุน ก็เห็นไฟหน้าจอเปิดขึ้น

ติงต้าเฉิงส่งข้อความหาเขา เขาแค่เห็นข้อความแวบเดียว ก็สีหน้าเปลี่ยนทันที จากนั้นเลยเปลี่ยนแพลน

“คุณจะไปตามพี่อี้จุนไม่ใช่หรือไง จะไปที่ฝ่ายเทคโนโลยีทำไมน่ะ?” พอเห็นทิศที่ลู่เฉินเดินไปมันไม่ถูก เฉินจือหรานถามอย่างไม่เข้าใจ

“มีเรื่องที่สำคัญมากกว่าต้องจัดการ!” น้ำเสียงลู่เฉินดูตึงเครียด

เฉินจือหรานขมวดคิ้ว เลยได้แต่วิ่งตามหลินอี้จุนไป

“พี่อี้จุน รอก่อน” เฉินจือหรานรีบวิ่งไปหาหลินอี้จุน

หลินอี้จุนหมุนตัวกลับมามองเฉินจือหราน เธอไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจอะไรออกมา

ตรงกันข้าม สีหน้าเธอดูสงบนิ่ง แถมยังยิ้มบางให้กับเฉินจือหรานอีก

แต่ยิ่งเธอเป็นแบบนี้ เฉินจือหรานยิ่งไม่สบายใจ

“พี่อี้จุน ฉันกับลู่เฉินไม่ได้เป็นอย่างที่พี่คิด เรื่องวันนี้มันแค่การเข้าใจผิด...” เฉินจือหรานรีบอธิบาย

หลินอี้จุนส่ายหน้า ยิ้มพลางว่า “ฉันรู้”

เฉินจือหรานเห็นรอยยิ้มหลินอี้จุนไม่เหมือนเสแสร้ง ก็ค่อยโล่งอกหน่อย

เธอกลัวหลินอี้จุนจะเข้าใจผิดอะไร และทำเรื่องให้มันใหญ่

เธอน่ะไม่เป็นไร

หลายปีมานี้อยู่ข้างกายลู่เฉิน ไม่ได้แต่งงาน เธอรู้ว่า นอกจากครอบครัวเธอแล้ว แทบทุกคนต่างสงสัยว่าว่าเธอเป็นอะไรกับลู่เฉินกันแน่

เธอชินกับความเข้าใจผิดแบบนี้มานานแล้ว

ตอนนี้ลู่เฉินเป็นประมุขสูงสุดของประเทศใหม่ ถ้าชื่อเสียงเสียหาย ต้องกระทบต่อความน่าเชื่อถือของประชาชนที่มีต่อเขาแน่

ดังนั้นเฉินจือหรานเลยจำเป็นต้องมาอธิบายกับหลินอี้จุนให้ชัดเจน

“จริงสิ เดิมทีลู่เฉินคิดจะมาหาพี่นะ แต่เมื่อกี้จู่ๆเขาก็ได้รับข้อความหนึ่ง เลยไปฝ่ายเทคโนโลยีเลย ฉันเห็นสีหน้าเขาไม่ดีนัก น่าจะมีเรื่องรีบร้อนอะไรต้องจัดการเนี่ยแหละฎ เฉินจือหรานพูดแทนให้ลู่เฉินอีก

“ชูหรัน เธอเห็นไหม ที่จริงเธอเป็นห่วงเขามาตลอดเลยจริงไหม?” หลินอี้จุนพูดยิ้มๆขึ้น

“หา?” เฉินจือหรานมึนงง ไม่รู้ว่าหลินอี้จุนหมายความว่ายังไง

“เธอไม่ต้องกดดันอะไรหรอก ที่จริงพวกเราต่างดูออก ก่อนจะออกมาจากโลก ในใจเธอก็มีลู่เฉินอยู่แล้วใช่ไหม?” หลินอี้จุนพูด

เฉินจือหรานอยากปฏิเสธ แต่ไม่รู้ทำไม เธอได้แต่พยักหน้าเงียบๆ

ตอนคุณพบว่า คนที่คุณหวั่นไหวเดินเข้าสู่หัวใจคุณ ตอนคุณพบว่าเขาเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ การที่คุณอยากลืมเขาให้ได้นั้นเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก

นี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่สิบปีมานี้เธอไม่คิดที่จะแต่งงาน