บทที่ 68 ล้างแค้นให้อู๋เล่ย

บทที่ 68 ล้างแค้นให้อู๋เล่ย

"ผมล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกิน?"

หลี่เหวินกวงตกใจ เขาไม่ได้ล่วงเกินใครในเทคโนโลยีอี้ฉีนี่?

"เหวินกวง ลู่เฉินหรือเปล่า？ เมื่อกี้เขากับหัวหน้าจั่วกำลังคุยกันอยู่"จ้าวเทียนหยู่กระซิบ

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน！ แม้ว่าเขาจะรู้จักหัวหน้าจั่ว แต่เขาก็ไม่ใช่คนจากเทคโนโลยีอี้ฉีแน่นอน！" หลี่เหวินกวงส่ายหัว และไม่เชื่อว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับลู่เฉิน

แต่ลู่เฉินรู้จักหัวหน้าจั่ว และดูเหมือนว่าพวกเขาจะสนิทกันด้วย นี่มันเกินความคาดหมายของเขาอย่างสิ้นเชิง

“เทียนหยู่ คุณช่วยผมตรวจสอบลู่เฉินหน่อย ผมรู้สึกว่าหมอนั่นมันไม่ธรรมดาเลย” หลี่เหวินกวงกล่าว

“เรื่องนี้ไว้ใจผมได้ แต่จะทำอย่างไรกับเทคโนโลยีอี้ฉี？ มันเป็นโอกาสที่จะเพิ่มประสิทธิภาพทางการเมืองให้คุณนี่？” จ้าวเทียนหยู่ยังคงรอให้หลี่เหวินกวงเข้าไปยังเทคโนโลยีอี้ฉี และเขาอาจจะได้ผลประโยชน์จากตรงนั้นบ้าง แต่หลี่เหวินกวงถูกตัดสิทธิ์จากการมีส่วนร่วมในการสร้างเทคโนโลยีอี้ฉีแล้ว ซึ่งมันเป็นผลกระทบต่อเขาเช่นกัน

“ไม่ต้องกังวล ผมจะหาวิธีเอง” หลี่เหวินกวงส่ายหัว

เขาว่าจะขอให้ลุงของเขาไปหาหัวหน้าจั่วในวันพรุ่งนี้ เพื่อดูว่าเขาทำให้ใครขุ่นเคืองใจ แม้ว่าเขาจะต้องไปขอโทษอีกฝ่าย เขาก็ต้องเข้าร่วมในการสร้างเทคโนโลยีอี้ฉีให้ได้

......

"พี่เฉิน เห็นหน้าตาที่ตกใจของพวกเขาเมื่อกี้หรือเปล่า？ มันเจ๋งมากจริงๆ！" เมื่อขึ้นรถ อู๋เล่ยคิดถึงสีหน้าเมื่อทุกคนเห็นลู่เฉินคุยกับหัวหน้าจั่ว อารมณ์หดหู่ของเขาก็หายเป็นปกติ

“ก็แค่กลุ่มคนเล็กๆ ผมไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจพวกเขา”ลู่เฉินส่ายหัว แต่เขารู้สึกสดชื่นเล็กน้อยเมื่อเห็นทุกคน้าปากจนขากรรไกรแทบค้าง

นี่มันเป็นความรู้สึกที่สุดยอดมากจริงๆ！

“อืมก็ใช่ ถ้าเป็นเมื่อหลายปีก่อน พวกเขาไม่ได้อยู่ในสายตาผมเลย” อู๋เล่ยพยักหน้า

ในตอนนั้น บ้านอู๋เล่ยยังคงมีทรัพย์สินหลายร้อยล้าน และอู๋เล่ยถือเป็นลูกมหาเศรษฐีที่สืบทอดความมั่งคั่งมหาศาล ในเวลานั้นเขามีคุณสมบัติที่จะไม่ทำให้ทุกคนอยู่ในสายตา

“น่าเสียดายที่ผมมันโง่ แค่ผู้หญิงเลวๆคนเดียว......ถ้าไม่ใช่เพราะผม พ่อของผมจะไม่ตายและตระกูลอู๋ของเราจะไม่ถูกบีบบังคับให้ล้มละลาย” อู๋เล่ยพูดอย่างเศร้าโศก

“ปล่อยให้อดีตผ่านไป เมื่อเราโตขึ้นมักจะทำผิดพลาดอยู่เสมอ นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ตราบใดที่ยังมีความฝัน เรายังคงมีพรุ่งนี้อยู่เสมอก็จะมีความหวัง" ลู่เฉินดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

“อืม ผมคิดออกมาแล้ว ในสองปีที่ผ่านมาไม่ว่าผมจะทำผิดพลาดครั้งใหญ่แค่ไหน แต่การมีชีวิตอยู่สำคัญที่สุด！" อู๋เล่ยพยักหน้า

“พรุ่งนี้ไปลาออกซะ และรอรับสายตากผม” เมื่ออู๋เล่ยกลับที่พัก ลู่เฉินก็พูดขึ้น

“ครับ งั้นวันนี้ผมไม่รั้งพี่ไว้แล้ว เดี๋ยวมีโอกาสจะไปดื่มให้พี่ใหม่นะครับ” อู๋เล่ยพยักหน้า เขาไม่กล้าให้ลู่เฉินเข้าไปที่บ้านของเขา

ลู่เฉินพยักหน้า และหลังจากอู๋เล่ยเดินหายเข้าไป เขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา

“ตู้เฟย คุณรู้จักตระกูลวังไหม？" ลู่เฉินถามตรงๆหลังจากรับสาย

ในฐานะพี่ชายที่ดี แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดต่อหน้าอู๋เล่ย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่โกรธแค้นแทน

"ตระกูลวังแห่งหยูเป่ยใช่ไหม พวกเขามีความแข็งแกร่งมาก มีทรัพย์สินกว่าหนึ่งพันล้านหยวน ซึ่งถือว่ามีอำนาจภายใต้ตระกูลใหญ่ทั้งสี่” ตู้เฟยตอบ

"อืม สถานการณ์ทางคุณเป็นอย่างไรบ้าง?” ลู่เฉินถามอีกครั้ง

“มันก็เริ่มคงที่แล้ว ถามถึงตระกูลวังทำไม？ ลูกพี่อย่าบอกนะว่าคิดจะเล่นงานพวกเขาน่ะ เราสู้เขาไม่ได้หรอก ล้มเลิกความคิดซะเถอะ” ตู้เฟยพูด

"ใช่ ผมต้องการทำให้ตระกูลวังต้องหมดสิ้น พวกคุณลงมือได้เลยไม่ต้องกังวล ผมไม่ทำอะไรหากไม่มั่นใจหรอกนะ" ลู่เฉินกล่าวอย่างหนักแน่น