บทที่145 สี่ตระกูลใหญ่ถูกขูดรีด

"พวกเราเองก็เพิ่งมาถึงครับ" เฉินกวงซิงยิ้มแล้วพูดขึ้น

คนอื่นๆก็ยิ้มตามและพยักหน้า

ถ้าเป็นพนักงานบอกว่ารถติดเลยมาสาย คาดว่าเจ้านายคงไม่เชื่อ

แต่เซ่ซูเจี๋ยบอกว่ารถติดจะมีใครกล้าสงสัยเขากัน

เมื่อทุกคนนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เซ่ซูเจี๋ยก็เริ่มสั่งอาหารและพูดออกมาตรงๆว่า “เหตุผลที่ผมเรียกทุกท่านมาในวันนี้คาดว่าทุกท่านคงจะเข้าใจดี พวกคุณในฐานะตัวแทนนักธุรกิจที่มีบทบาทสำคัญของเมืองหยูโจว เหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนี้ได้รับผลกระทบค่อนข้างมาก พวกเราต้องการให้พวกคุณช่วยเหลือ”

“ครับ เหมาะสมแล้ว” เฉินกวงซิงพยักหน้าเห็นด้วย

จางซิงฉวนมองดูเซ่เว่ยเหาแล้วพูดว่า “ทำไมไม่เชิญเจ้าของบริษัทเทคโนโลยีอี้ฉี มาด้วยครับ？”

หลิวไคหยางเองก็จ้องไปยังเซ่เว่ยเหา

ช่วงนี้พวกเขาพยายามอย่างมากที่จะสืบหาข้อมูลเจ้าของเทคโนโลยีอี้ฉีว่าเป็นใคร แต่ก็ไม่มีข้อมูลแม้แต่น้อย

เซ่เว่ยเหามองไปยังลู่เฉินและกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ลู่เฉินก็พูดขัดขึ้นมาว่า “เซ่ซูเจี๋ยครับ เหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนี้ผมต้องแสดงความเสียใจกับบรรดาประชาชนด้วย แต่ผมไม่สามารถลงไปช่วยเหลือพวกเขาด้วยตนเองได้ ผมขอบริจาคเงินในนามของ เซิ่งซื่อ ซูเปอร์มาร์เก็ตบริจาคเงิน100ล้านครับ”

พระเจ้า！

เซิ่งซื่อ ซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นร้านค้าเล็กๆธรรมดายังบริจาค100ล้าน ไม่เห็นหัวพวกเขาเลยหรือไง？

แม้แต่เฉินกวงซิงเองก็มองลู่เฉินอย่างไม่สบอารมณ์นัก

ร้านค้าเล็กๆบริจาค100ล้าน แล้วพวกเขาจะบริจาคน้อยกว่านั้นได้ยังไง？

รายนามบริจาคเช่นนี้ต้องได้ออกสื่อแน่นอน และเมื่อถึงเวลาทุกคนก็ใช้เหตุผลนี้ในการโฆษณาธุรกิจตัวเอง ผู้คนต่างก็จะสรรเสริญพวกเขา

แน่นอนว่าเรื่องแบบนี้ได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่านำเงินไปลงโฆษณามากหลายเท่า

ลู่เฉินเห็นเฉินกวงซิงมองมาด้วยสายตาเช่นนั้น ในใจก็คิดว่าผมเองก็ถูกพวกคุณบีบบังคับนะครับ

คุณไม่เห็นเหรอว่าพวกเขาพยายามจะหาตัวผมออกมาให้ได้？

ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมวางมือ ถ้าอย่างนั้นก็ควรขูดเลือดขูดเนื้อกันสักหน่อย อีกทั้งยังสามารถเปลี่ยนจุดสนใจของพวกเขาได้ด้วย

“ครับ ครับ ผมในนามตัวแทนของผู้ประสบภัยต้องของขอบคุณเถ้าแก่ลู่มากที่ให้ความสนับสนุนช่วยเหลือ” ถ้าลู่เฉินบริจาคในนามร้านค้าเล็กๆจำนวน100ล้าน แน่นอนว่าอีกสี่ตระกูลใหญ่ต้องไม่กล้าบริจาคน้อยกว่านี้แน่ๆ เมื่อถึงเวลาอย่างไรเสียเขาก็เป็นคนได้หน้า

เม้จะเป็นเพียงเมืองๆหนึ่ง แต่ธุรกิจในท้องที่รวมตัวกันได้ยอดบริจาคกว่า100ล้าน ยอดบริจาคแบบนี้คาดว่าในประเทศคงมีไม่กี่เมืองที่ทำได้

เลขาของเซ่เว่ยเหาก็ตกตะลึงเช่นกัน เขาเพิ่งเคยเจอลู่เฉินครั้งแรกและไม่รู้ว่าลู่เฉินเป็นใครมาจากไหน รู้แค่ว่าเถ้าแก่ร้านค้าธรรมดาให้ยอดบริจาคถึง100ล้าน จะไม่ให้ตกตะลึงได้ยังไงกัน

จางซิงฉวน จั่วเจียเหลียงและหลิวไคหยางมองดูลู่เฉิน จากเดิมที่ตกใจทำอะไรไม่ถูก กลับกลายเป็นความแค้น

ลู่เฉินไอ้กระจอกนี่ไม่ต่างจากโจรเรียกค่าไถ่เลยจริงๆ！

“บ้านตระกูลเฉินบริจาค120ล้านครับ” เฉินกวงซิงมองไปทางลู่เฉินอย่างอาฆาต และพูดออกมาในที่สุด

จากเดิมเขาตั้งใจว่าจะบริจาคประมาณ3-5ล้าน แต่คิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะมาไม้นี้ เริ่มต้นด้วย100ล้าน และประเด็นคือไม่ได้บริจาคในนามเทคโนโลยีอี้ฉี แต่บริจาคในนามร้านค้าเล็กๆ！

ในฐานะหัวหน้าตระกูลใหญ่ทั้งสี่ที่แข็งแกร่งที่สุด เขาจะยอมได้อย่างไร？

ความคิดเห็น