บทที่33 ซื้อรถ

บทที่33 ซื้อรถ

ขณะที่ลู่เฉินกับเสี่ยวจิงกำลังโบกรถอยู่นั้น ก็มีรถVolkswagenคันหนึ่งหยุดที่ข้างหน้าพวกเขา

หูหงลงมาจากรถและส่งสายตาร้อนแรงมาทางลู่เฉิน

หากไม่ใช่ลู่เฉินโทรหาพ่อของเขาเรื่องในวันนั้น เขาก็คงไม่ถูกจับได้ ตอนนี้หลินอี้เจียเลิกติดต่อเขาทุกช่องทางแล้ว ทำให้เขาอับอายมาก ภายในใจคับแค้นลู่เฉินยิ่งนัก

“ลู่เฉิน เรามาทำการแลกเปลี่ยนกันดีกว่า” หูหงเอ่ยด้วยท่าทางหยิ่งยโส

ลู่เฉินเบื่อที่จะสนใจหูหง ที่หูหงมาในวันนี้เขาเองก็ได้คิดไว้อยู่ก่อนแล้ว

“ไม่สนใจ” ลู่เฉินตอบเบาๆ

“ฉันรู้ว่าแกจน ยังติดหนี้คนอื่นอยู่ตั้งหลายแสน เพียงแค่แกทำให้เมียของแกยกโทษให้ฉัน ฉันจะให้ค่าตอบแทนสองแสน ถ้าแกทำให้เมียแกไปบอกหลินอี้เจียให้ยกโทษให้ฉันได้ ฉันเพิ่มให้อีกสองแสน เป็นยังไง？” หูหงได้ยินมาว่าลู่เฉินติดหนี้อยู่สี่แสน ถ้าเขานำเงินสี่แสนนี้มาล่อลู่เฉิน เขาคงไม่กล้าปฏิเสธ

“คุณเห็นผมเป็นคนที่ขาดแคลนเงินสี่แสนเหรอ？” ลู่เฉินถามอย่างเจ้าเล่ห์ พอดีกับจังหวะที่มีแท็กซี่ว่างคันนึ่งผ่านมา เขาเดินหลบหูหงไปโบกรถ

“เบ็ดเสร็จห้าแสน” หูหงพูดขึ้น

ลู่เฉินไม่สนใจเขา เดินตรงไปขึ้นรถพร้อมกับเสี่ยวจิง

“แม่งเอ้ย ห้าแสนก็ไม่น้อยแล้ว มากกว่านี้คนอย่างมันจะเอาไปใช้อะไร？” หูหงกำมือแน่น เมื่อเห็นว่าแท็กซี่กำลังจะออกตัว เขารีบขึ้นรถแล้วขับตามไป

เขาตามหาลู่เฉินอยู่นานกว่าจะเจอ แน่นอนว่าไม่ปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆแน่

ไม่มีใครกล้าสงสัยในคำพูดของเศรษฐีลู่ ถ้าเขาไม่รีบให้หลินอี้จุนยกโทษให้ล่ะก็ เศรษฐีลู่อาจะทำให้ร้านค้าเขาเจ๊งจริงๆก็ได้

ที่แย่กว่านี้คือ ถึงเวลาแล้วพวกเขาสองพ่อลูกอาจจะต้องไปนอนกินข้าวแดงในคุกก็ได้ นี่คือสิ่งที่หูหงกลัวมากที่สุด

ธุรกิจร้านค้าล้มละลายยังพอลุกขึ้นสู้ใหม่ได้ แต่เข้าไปนอนในคุกแล้ว พวกเขาสองคนจบสิ้นแน่ๆ

หูหงตามไปรถแท็กซี่คันนั้นไป รถคันนั้นจอดที่หน้าโชว์รูมรถยนต์Audi มันทำให้เขางุนงวยมาก

ไอ้คนจนๆนี่จะซื้อรถงั้นหรือ？มันเอาเงินมาจากไหนกัน？

แม้ว่าหูหงจะสงสัย แต่ในที่สุดเขาก็เดินตามสองคนนั้นเข้าไปในร้าน

“น่าจะมาเป็นเพื่อนไอ้หมอนั่น แต่มันก็เป็นแค่ยามธรรมดาๆ จะมีปัญญาซื้อรถเหรอ Audiซะด้วย？”

หูหงยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจ

“สองคนนั้นดูท่าทางไม่เหมือนคนมีปัญญาซื้อรถนะ ใครสนใจก็เข้าไปต้อนรับเองแล้วกัน”

“มองดูก็รู้ว่าเป็นยาม เอาปัญญาที่ไหนมาซื้อรถกัน คงฉวยโอกาสนี้มาดูรถถ่ายรูปอัพลงเน็ตล่ะไม่ว่า”

“ใช่ๆสมัยนี้คนประเภทนี้มีเยอะมาก เมื่อเดือนที่แล้วนะฉันก็เจอมาเหมือนกัน เป็นผู้หญิงสองคนแต่งตัวดูดีเชียว ใครจะไปรู้ว่ามาแค่ถ่ายรูปลงเฟส ทำฉันโมโหจริงๆพูดแล่วอารมณ์เสีย”

“แหม ถ้าเป็นหนุ่มหล่อๆก็คงไม่อารมณ์เสียหรอกมั้ง”

“นี่จะว่าไปสองคนนั้นน่ะดูจนๆแต่ก็หน้าตาหล่อเหลาเอาการอยู่นะ จื่อหลาน เธอลองเข้าไปต้อนรับดูสิ”

“เชอะ หล่อกะผีอะไรล่ะ หล่อกินได้หรือไง เอ๊ะ ผู้ชายข้างหลังสองคนนั้นถึงจะเรียกว่าคุณชายที่แท้จริง” พนักงานที่ชื่อว่าจื่อหลานมองเห็นหูหงที่เดินตามลู่เฉินใส ก็ออกไปต้อนรับด้วยความดีใจ

ลู่เฉินเดินเข้ามาในโชว์รูมและได้ยินสิ่งที่พนักงานสาวพูดคุยกัน

ไม่มีใครออกมาให้การต้อนรับเขา ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจนักกลับเดินตรงไปที่รถ

เขาตั้งใจจะซื้อA6สักคันหนึ่ง ไม่หรูหราแต่ก็ไม่แย่จนเกินไป

ถ้ามีรถสักคัน เขาไปรับส่งลูกสาวก็สะดวก หลินอี้จุนก็ใช้ขับไปทำงานได้ เธอออกไปพบกับลูกค้าบ่อยๆและตอนนี้ก็ได้เลื่อนขั้นแล้ว ควรจะมีรถสักคันก็คงดี

ลู่เฉินหยุดอยู่หน้าA6ที่เพิ่งออกใหม่นี้ ไม่นานก็มีพนักงานคนหนึ่งเดินมา ดูท่าทางเขินอายไม่คล่องตัว คงจะเป็นพนักงานฝึกหัดที่เพิ่งมา

“ทางเรามีรถให้เลือกหลายระดับ มี A3สำหรับผู้เริ่มขับ ถ้าคุณผู้ชายสนใจดิฉันจะพาไปดูได้นะคะ” ถึงแม้เธอจะเป็นพนักงานฝึกหัดแต่ก็ดูออกว่าลู่เฉินพวกเขาคงไม่สามารถซื้อA6ได้

“เอาคันนี้แหละ ชำระเงินวันนี้จะได้รถเมื่อไหร่？” ลู่เฉินถามไปตรงๆ