บทที่459 มาถึงดาวอังคารแล้ว

บทที่459 มาถึงดาวอังคารแล้ว

หลังจากที่ลู่เฉินออกจากห้องประชุมเขาก็ไปหาลู่เทียนสิงผู้เป็นพ่อของเขา

ลู่เทียนสิงแนะนำเขาก่อนหน้านี้ว่าเขารับนักยุทธภพเกือบสองพันคนซึ่งทั้งหมดเป็นสมาชิกของตระกูลที่ลึกลับ

ในจักรวาลอนาคตของพวกเขาจะต้องพบกับอันตรายที่ไม่รู้จักอีกหลายอย่างระหว่างทางไปยังพร็อกซิมาคนครึ่งม้าโดยหลีกเลี่ยงไม่ได้

ดังนั้นลู่เฉินจึงวางแผนที่จะฝึกฝนนักยุทธภพสองพันคนให้เป็นกองกำลังพิเศษ​

และพ่อของเขาคือตัวเลือก​ครูฝึกที่ดีที่สุดแล้ว

เนื่องจากคนกลุ่มนี้ถูกพามาโดยลู่เทียงสิง อีกทั้งหลังจากที่​ลู่เทียงสิงได้กินยาวิวัฒนาการยีนไปแล้ว​ ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก นักยุทธภพเหล่านี้ต่างก็เคารพชื่นชมเขามาก

สิ่งที่ทุกคนกังวลมากที่สุดคือจะเจอมนุษย์ต่างดาวหรือเปล่า

ในขณะที่ลู่เฉินและลู่เทียงสิงกำลังคุยกันเรื่องการฝึกซ้อมอยู่​ เซเหว่ยเหา และ หวังเหวย ก็สร้างรัฐบาลขึ้นมาอย่างจริงจัง พวกเขาคัดเลือกผู้มีความสามารถโดดเด่นจำนวนมากและจัดตั้งหน่วยงานรัฐบาลขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว​

พวกเขามีงานมากมายที่ต้องทำ แต่เพื่อที่จะรับสมัครคนงานไปขุดแร่บนดาวอังคารพวกเขาต้องวางมือจากงานอื่นก่อน

“ พี่คะหนูหางานได้แล้วค่ะ รัฐบาลใหม่กำลังรับสมัครคนงานจำนวนมาก พวกคนงานจะได้ขึ้นไปอยู่ที่ชั้น 3 บนชั้น 3มีบ้านพัก​ จำนวนมาก ตอนนี้​พวกเขากำลัง​รับสมัครคนงานจำนวนมาก พี่อยากลองไปสมัครดูไหมคะ "ในเต็นท์บนชั้นสองโจวเฉินเฉินพูดกับโจวเจินเฟ่ยด้วยท่าทางตื่นเต้น

ถึงแม้ทั้งสองคนจะขึ้นมาบนยานอวกาศได้เพราะหลันหลิง แต่พวกเขาไม่มีสิทธิ์ขึ้นไปบนชั้นสาม ได้แต่ต้องพักอยู่ที่กระโจมชั้นสอง

ทุกวันต้องนำบัตรแสดงตัวที่ทางทหารให้มาไปกินข้าวที่โรงอาหารรวม และด้วยความที่น้ำขาดแคลน คนที่อยู่ชั้นสองจึงไม่มีน้ำอาบ

สำหรับคนที่เคยเป็นคุณชายมาโดยตลอด และยังเป็นคุณชายประเภททำอะไรไม่เป็น ทำให้โจวเจินเฟ่ยปรับตัวยากมาก ทำให้หลายวันมานี้เขาดูอารมณ์ไม่ค่อยคงที่

“ถ้าเป็นคนงานมีข้อดียังไง มีห้องพักส่วนตัวให้หรือเปล่า”โจวเจินเฟ่ยถามขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

หลายวันมานี้เขาอาศัยอยู่แต่ในเต็นท์และเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว​

"มีค่ะ แต่หนูได้ยินมาว่าจะมีได้หลังจากกลับมาจากทำงานขุดแร่ธาตุ​หายากที่ดาวอังคารเท่านั้นนะคะ" โจวเฉินเฉินพยักหน้าและกล่าว

โจวเจินเฟ่ยพยักหน้า เขาได้ยินบ้างแล้ว ว่าเพื่อสะสมพลังงาน เบื้องบนตัดสินใจที่จะขุดเหมืองแร่หายากบนดาวอังคาร แต่ไม่มีใครบอกเขาว่าพวกเขาจะรับสมัครคนงานตอนไหน

โจวเจินเฟ่ยและโจวเฉินเฉินเดินไปที่ชั้นสามด้วยกันและเห็นว่าที่ทางเข้าของชั้นสามมีทหารมากกว่าสิบคนยืนเฝ้าอยู่

“พวกนายมาสมัครงานใช่ไหม เดินไปทางนี้ และห้ามเดินเถลไถล​ด้วย มีกล้องวงจรปิด​ติดตั้งอยู่ทุกที่ ถ้าถูกจับได้คุณจะไม่มีโอกาสได้ขึ้นไปสามชั้นอีกเลย” ทหารคนหนึ่งกล่าว

"ค่ะ ค่ะ เรารู้เราจะไม่เถลไถล​ไปไหนเด็ดขาด​เลยค่ะ" โจวเฉินเฉินพูดอย่างรีบร้อน

“ เข้าไปเถอะ” ทหารพยักหน้าแล้วปล่อยให้ทั้งสองคนเข้าไป

โจวเฉินเฉินมาเป็นครั้งที่สองแล้วและเธอไม่เดินหลงทางแน่นอน​ไม่ช้าเธอก็พาโจวซุนเฟ่ยไปยังสถานที่รับสมัครงานของรัฐบาลใหม่

วันนี้มีสถานที่รับสมัครสองแห่ง แห่งหนึ่งรับสมัครเจ้าหน้าที่พลเรือนของรัฐบาลและอีกแห่งคือรับสมัครคนงาน

เงื่อนไขและค่าตอบแทนของทั้งสองฝ่ายเขียนไว้อย่างชัดเจน

แม้ว่าเจ้าหน้าที่พลเรือนจะน่าสนใจกว่า แต่ก็มีมาตราฐานที่สูงกว่าคนอื่น ดังนั้นจึงมีคนจำนวนมากเดินไปที่ฝั่งคัดเลือกคนงานแทน