บทที่53ฮีโร่ผู้อยู่ยงคงกระพัน

"ให้พวกเขาทั้งหมดเข้ามาเลย และค้นหาห้องทั้งหมด ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่หรือตาย ก็ต้องหาตู้เฟยให้พบ"ลู่เฉินโดนปืนของกู่เฉิงชี้อยู่ แต่กลับไม่กะพริบตาสักนิด

ซ่งไห่ลังเลอยู่ ลู่เฉินกำลังจะฉีกหน้ากับกู่เฉิงโดยสิ้นเชิง

และในมือกู่เฉิง ยังคงมีปืนที่สามารถฆ่าชีวิตได้

แต่เขาลังเลไปสักพักก็ส่งข้อความออกไป

ในตอนนี้ลู่เฉินหันไปมองที่กู่เฉิงและพูดแผ่วเบา: "กระสุนในปืนของคุณมีกี่นัด คุณรู้ไหมว่าฉันพาคนมากี่คน"

"ในสถานที่ของฉันคุณมีคนมากกว่าฉันหรือไม่" กู่เฉิงหัวเราะเยาะ

“ฉันรับรองได้ว่า ขอแค่คุณยิงออกมาเท่านั้น คุณจะต้องกลายเป็นศพก่อนที่คนของคุณจะมาถึงอย่างแน่นอน” ลู่เฉินพูดอย่างใจเย็น

ในระยะทางสั้น ๆ ขนาดนี้ เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงกระสุนได้

แต่เขาเชื่อว่ากู่เฉิงไม่กล้ายิง

เพราะลู่เฉินไม่ได้ขับเคลื่อนเขาไปสู่ทางตัน

และเขายังไม่เข้าใจรายละเอียดของลู่เฉิน

การมีอยู่ของสิ่งที่ไม่รู้จักจะเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด

"โอ้ งั้นคุณอยากลองดูไหม" กู่เฉิงมองไปที่ลู่เฉินอย่างติดตลกและเขาไม่เชื่อว่าลู่เฉินไม่กลัวว่าเขาจะยิง

เมื่อกู่เฉิงกำลังจะสั่งสอนลู่เฉิน ก็มีลูกน้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามา

"พี่เฉิงไม่ดีแล้ว คลับเฮาส์ของเราทั้งหมดล้อมรอบไปด้วยคนของ Three Heroes of the Water Margin อย่างน้อยมี 100 กว่าคน! " ชายหนุ่มพูดกับกู่เฉิงด้วยความโกรธและความกลัวเล็กน้อยในดวงตาของเขา

"อะไรนะ"สีหน้าของกู่เฉิงเปลี่ยนไปอย่างมาก แม้ว่านี่จะเป็นเบสแคมป์ของเขา แต่ก็มีคนเพียง 20 หรือ 30 คนที่มักจะอยู่ที่นี่อีกฝ่ายมาเกินร้อยคนโดยไม่คาดคิดว่า รอให้เขาเรียกทุกคนเข้ามากันได้ ที่นี่คงถูกรื้อค้นกับพื้นไปแล้ว

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาฟุ้งซ่านอยู่ ลู่เฉินก็ลงมือ

เห็นแค่เขายกมือขึ้นก็มีลูกเต๋าหลุดออกจากนิ้วของเขา

มันเจาะข้อมือของกู่เฉิงที่ถือปืนโดยตรง

กู่เฉิงส่งเสียงดังและปืนพกก็หลุดออก

ร่างของลู่เฉินกะพริบและหยิบปืนขึ้นมา

ตูม! ตูม!

เสียงปืนดังติดต่อกันสองเสียงและทั้งห้องก็เงียบไปชั่วขณะ

ทุกคนจ้องไปที่ลู่เฉิน

ลู่เฉินเป่าปากกระบอกปืนและพูดแผ่วเบา "รอยกระสุนค่อนข้างคงที่"

หลังจากได้ยินคำพูดทุกคนก็พบว่ากระสุนทั้งสองพุ่งเข้าใส่เท้าของกู่เฉิง

ในเวลานี้กู่เฉิงกำลังนั่งอยู่บนพื้นด้วยท่าทางที่น่ากลัวและเจ็บปวด

Three Heroes of the Water Margin สั่นสะท้าน พวกเขาเพิ่งได้รู้ในตอนนี้ เดิมที่ฝีมือของคุณชายพวกเขาจะเกร่งขนาดนี้

คว้าปืน ยิงปืน ความเร็วนั้นเร็วถึงขีดสุด

นี่คือสิ่งที่คนธรรมดาสามารถทำได้หรือไม่?

"คุณเป็นใครกันแน่" กู่เฉิงมองไปที่ลู่เฉินด้วยความหวาดกลัวเขาแทบไม่เคยเห็นใครที่โหดร้ายเท่าลู่เฉิน

แม้ว่าจะเป็นเขาเอง แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะยิงเจตจำนงเมื่อตอนที่เขามีปืนอยู่ในมือ กลับให้โอกาสลู่เฉินไป ลู่เฉินก็คว้าโอกาสยิงเขาด้วยวิธีที่รุนแรงกว่านี้

ใช่ตอนนี้เขาถูกยิงที่ขาทั้งสองข้าง มือขวาของเขาก็ได้รับบาดเจ็บ และสโมสรทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วย เขาไม่มีโอกาสที่จะหลบหนีไปได้

ลู่เฉินไม่ได้พูด แต่ส่งสัญญาณให้กับเสี่ยวจิง ชายหนุ่มที่เมื่อกี้เปิดประตูเพื่อรายงานก็ถูกเสี่ยวจิง

บังคับลากเข้าไปในห้องส่วนตัว

ก่อนที่จะค้นพบตู้เฟย ลู่เฉินไม่สามารถปล่อยให้กู่เฉิงส่งข่าวใด ๆ ออกไปได้

เขาทำแบบนี้ก็เพราะกลัวว่ากู่เฉิงจะใช้ตู้เฟยข่มขู่เขา ถึงเวลานั้นเขาก็จะถูกควบคุมอยู่บ้าง

ในไม่ช้าลูกน้องของ Three Heroes of the Water Margin สองคนก็พาตู้เฟยมาถึงห้องส่วนตัว

เมื่อตู้เฟยเห็นลู่เฉิน ทันใดนั้นเขาก็ตกใจเล็กน้อย จากนั้นพยักหน้าให้กับลู่เฉิน โดยไม่กล่าวขอบคุณหรือหน้าไหว้หลังหลอก

"พวกเขาจับภรรยาของฉันและใช้เธอเพื่อขู่ฉัน" ตู้เฟยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ลู่เฉินฟัง

ความคิดเห็น