บทที่8 ซื้อชุดใหม่ให้ฉีฉี

บทที่8 ซื้อชุดใหม่ให้ฉีฉี

วันต่อมาหลินอี้จุนไปทำงานตามปกติ แต่เธอยังโกรธลู่เฉินอยู่มากถึงขนาดออกไปโดยไม่จัดเตรียมอาหารเช้าไว้

ลู่เฉินตื่นมาทำอาหารเช้าและส่งฉีฉีไปโรงเรียนหลังจากพวกเขารับประทานอาหารเสร็จ

เดิมทีครูใหญ่คิดตุกติกเล็กน้อยเนื่องจากเป็นการเข้าเรียนกลางเทอม

แต่ลู่เฉินยื่นบัตรธนาคารให้เขาใบหนึ่งพร้อมบอกว่าข้างในมีเงินอยู่หนึ่งแสน ครูใหญ่ไม่แม้แต่จะตรวจเช็กก็รีบตกลงทันที

“ฉีฉีคะ คุณพ่อพาหนูไปซื้อชุดใหม่สักสองชุด แล้วพรุ่งนี้เรามาเรียนหนังสือกันดีไหม” ลู่เฉินจูงมือน้อยๆ ของฉีฉีเดินเข้ามาในห้าง

“ดีค่ะคุณพ่อ ฉีฉีอยากได้ชุดสวยๆ ชุดที่คุณยายซื้อให้ครั้งที่แล้วไม่เห็นสวยตรงไหนเลย” ฉีฉีพูดด้วยความดีใจ

“ได้ค่ะ งั้นเราไปเลือกชุดสวยๆ กันเลย คุณพ่อจะซื้อชุดที่สวยที่สุดให้ฉีฉี” ลู่เฉินยิ้ม

“คุณพ่อ ฉีฉีขอเลือกเองนะคะ” เด็กน้อยพูด

“ได้ค่ะ เจ้าหญิงน้อยของพ่อชอบชุดไหน คุณพ่อก็ซื้อชุดนั้นให้ ตกลงไหมคะ” ลู่เฉินอุ้มฉีฉีขึ้นมากอด เธอเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลได้ไม่กี่วัน เขาไม่อยากให้เธอเดินมากเกินไป

ไม่นานก็มาถึงห้างซินเทียนเจ๋อ ลู่เฉินพาฉีฉีไปที่ร้านขายเสื้อผ้าเด็ก

ห้างซินเทียนเจ๋อนี้มีโซนเสื้อผ้าทั้งสิ้นสามชั้น ล้วนเป็นสินค้านำเข้าราคาแพง และยังมีขนม โรงภาพยนตร์และสวนสนุกต่างๆ บรรยากาศครึกครื้นสนุกสนาน

“คุณพ่อคะ นั่นคุณน้า” ฉีฉีชี้ไปที่ร้านขายเสื้อผ้าสตรี

ลู่เฉินมองตามมือไป เขาเห็นหลินอี้เจียและเพื่อนของเธออีกสองสามคนเดินออกมาจากร้านเสื้อผ้า

“คุณน้าๆๆ” ฉีฉีร้องเรียกหลินอี้เจีย

หลินอี้เจียได้ยินเสียงของฉีฉีจึงยิ้มเเละเดินมาตามเสียงเรียก

“ฉีฉี มาให้น้าอุ้มหน่อยนะคะ” หลินอี้เจียอุ้มฉีฉีขึ้นมากอด

“คุณน้าก็มาซื้อเสื้อผ้าใหม่เหมือนกันเหรอคะ คุณพ่อก็พาฉีฉีมาซื้อเสื้อผ้าเหมือนกัน” ฉีฉียิ้ม

“ใช่ค่ะ น้าซื้อเสื้อผ้าให้ฉีฉีด้วยนะ” หลินอี้เจียพูด

“โอ้โห อี้เจีย นี่หลานที่เธอพูดถึงบ่อยๆ ใช่ไหมเนี่ย น่ารักที่สุด”

เพื่อนๆ ของหลินอี้เจียเข้ามาล้อมรอบฉีฉีไว้ บ้างยิ้มให้บ้างจับแก้มทำให้ฉีฉีกลัวและรีบหลบ พวกเธอยิ่งสนุกมากขึ้น

“คุณน้า ฉีฉีจะให้คุณพ่ออุ้ม”

ฉีฉีมองดูบรรดาสาวๆ ที่แกล้งเธอ ทำให้เธอไม่อยากอยู่ในอ้อมอกของหลินอี้เจียต่อ

“ฉีฉีคะ น้าพาไปซื้อชุดสวยๆ นะ ไม่ต้องไปสนใจคุณพ่อหรอก” หลินอี้เจียโอ๋เธอ

“ไม่เอาค่ะ จะเอาคุณพ่อ” ฉีฉีบิดตัวพยายามจะให้หลินอี้เจียวางเธอลง

หลินอี้เจียไม่รู้จะทำอย่างไร ทำได้เพียงยื่นฉีฉีคืนมาให้ลู่เฉิน ใช้สายตาดูถูกกวาดมองไปที่เขา

ลู่เฉินไม่อยากเสียเวลาใส่ใจหลินอี้เจีย เขาอุ้มฉีฉีเดินไปทางร้านเสื้อผ้าเด็ก

“ลู่เฉิน เสื้อผ้าร้านนี้เป็นแบรนด์ดังนำเข้าจากอิตาลี ถูกสุดก็น่าจะหลายพันอยู่ คุณมีปัญญาซื้อเหรอ？” หลินอี้เจียตะโกนตามหลังไป

เธอรู้ดีว่าลู่เฉินไม่ได้ทำงานมาพักหนึ่งแล้ว เงินที่ใช้อยู่ล้วนเป็นของพี่สาวเธอที่ทำงานมาได้ทั้งนั้น

ที่สำคัญคือตอนรักษาฉีฉี ลู่เฉินก็ได้ไปหยิบยืมเงินคนอื่นมาหลายแสนแล้ว ！

เมื่อเห็นลู่เฉินจะใช้เงินซื้อเสื้อผ้าโดยสุรุ่ยสุร่ายยิ่งทำให้เธอรู้สึกไม่ดี

“ผมมีปัญญาซื้อ” ลู่เฉินพูดเรียบๆ

“มีปัญญาซื้อ?” หลินอี้เจียเดินตรงไปพร้อมกับพูดจาประชดประชันว่า “คุณจะซื้อเสื้อผ้าแพงๆ พวกนี้ให้ฉีฉี ถามพี่สาวฉันดูหรือยัง?”