บทที่ 1 ฟ้าผ่าตอนกลางวัน

เรือนจำซิวหลัว

สถานที่แห่งนี้ไม่ได้เป็นของแดนใด และไม่อยู่ภายใต้อำนาจควบคุมของแดนใดด้วยเช่นกัน

ผู้คนที่น่าหวาดกลัวและชั่วร้ายอย่างสุดขีดในโลกถูกคุมขังอยู่ที่นี่ แค่เพียงนักโทษทุกคนของที่นี่กระทืบเท้า ทั้งโลกก็จะต้องสั่นสะเทือน!

แต่จนถึงขณะนี้ ที่ยังไม่มีแดนใดกล้าแตะต้องสถานที่แห่งนี้

ไม่เพียงเพราะคนชั่วช้าสามานย์อย่างสุดขีดถูกคุมขังที่นี่ แต่ยิ่งไปกว่านั้นเป็นเพราะชายหนุ่มคนหนึ่งที่นี่ด้วยนั่นก็คือ ฉินเป่ย!

ในเวลานี้ ผู้คนที่ชั่วร้ายอย่างยิ่งมากกว่าร้อยคนกำลังคุกเข่าต่อหน้าฉินเป่ย ด้วยความเคารพยำเกรงอย่างยิ่ง แม้กระทั่งไม่เต็มใจแม้กระทั้งรู้สึกอาลัยอาวรณ์!

ไม่ใช่เพราะสิ่งอื่นใด แต่เพราะวันนี้ฉินเป่ยจะได้ออกจากคุก

“นายน้อย นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดของผมใน แดนหิมะ มีอยู่เพียงห้าหมื่นล้านซดอลลาร์สหรัฐซึ่งนับว่าไม่มาก แต่เพื่อขอบคุณท่านช่วยที่ดูแลผมตลอดหลายปีที่ผ่านมา หวังว่าท่านคงจะไม่รังเกียจ”

“นายน้อย นี่คือหุ้น 50% ของผมในไฟว์สตาร์กรุ๊ป ตามราคาตลาดปัจจุบัน จะมีมูลค่าหนึ่งแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ”

“นายน้อย นี่เป็นบัตรอิมพีเรียลแบบจำกัดจำนวนระดับโลกที่ออกโดยตระกูลรอธไชลด์ของผมครับ ในโลกนี้มีแค่สามใบเท่านั้น สามารถใช้เป็นเงินเบิกเกินบัญชี 5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐในธนาคารใดก็ได้ หากท่านมีบัตรนี้ ท่านยังสามารถรับเงินกู้จากกลุ่มห้าสมาคมชั้นนำทั่วโลกจำนวนหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์เป็นอย่างต่ำได้ทุกเมื่อด้วยครับ”

“นายน้อย ผมเป็นยากไร้ไม่มีเงิน นอกเหนือจากโทเค็นที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ของวังแห่งสวรรค์และลูกสาวฝาแฝดคู่หนึ่งแล้ว ผมไม่มีอะไรเลย…”

“นายน้อย นี่เป็นเครื่องรางกองทัพส่วนตัวห้าหมื่นนายของผมในแดนหนานหยาง”

…

“นี่พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่? ทำเหมือนผมจะปล้นสะดมพวกคุณอย่างนั้นล่ะ!”

“ดูถูกผมกันหรือไง? กลัวผมจะอดตายเวลาออกไปข้างนอกเหรอ?”

“มิบังอาจครับ ขอนายน้อยอย่าได้พิโรธ!”

ทุกคนตัวสั่นและคว่ำหน้าลงกับพื้นดิน

“เอาล่ะ ผมจะไปแล้ว จำเอาไว้ อยู่ที่นี่ก็ทำตัวดี ๆ หน่อย ผมไม่อยากฆ่าใครด้วยมือของผมเอง!”

ฟู่!

ทุกคนต่างหวาดกลัวจนขวัญหนี

“มิบังอาจครับ โปรดนายน้อยวางใจได้ครับ เราจะรักษาที่นี้ให้ท่านและนายท่านใหญ่อย่างแน่นอน”

ไม่กี่นาทีต่อมา ด้านนอกเรือนจำ

“พวกเธอมาที่นี่ทำไม”

ทันทีที่ฉินเป่ยเดินออกจากประตูคุก ก็มีคนสามคนเข้ามาหาเขาและคุกเข่าลงข้างหนึ่ง

“ท่านอาจารย์ เรามารับท่านออกจากเรือนจำครับ”

ฉินเป่ยรู้สึกปวดหัวเมื่อมองดูทั้งสามคนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา

“พวกคุณนะ คนหนึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของสามกองทัพแห่งแดนมังกร คนหนึ่งเป็นผู้นำของพระบรมวงศานุวงศ์ตระกูลหลิน และอีกคนหนึ่งเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในแดนมังกร พวกคุณไม่เหมือนพวกคนเหล่านั้นที่อยู่ข้างในสักหน่อย ถ้าเจ้าหน้าที่เรือนจำเห็นเข้า พวกคุณไม่กลัวพาดหัวข่าวเหรอ”

“รีบลุกขึ้นเร็วๆ”

“ครับ”

พวกเขาทั้งสามคนลุกขึ้นยืนต่อหน้าฉินเป่ยด้วยความเคารพ

“อาจารย์ ไปกับผมสิ ผมจะให้ยกตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดของทั้งสามกองทัพแห่งแดนมังกรให้ท่านเองครับ”

“เหลวไหลน่า อาจารย์ต้องไปตามผม เจ้าหญิงน้อยของพระบรมวงศานุวงศ์ตระกูลหลิน ยังคงรอให้อาจารย์แต่งงานกับเธออยู่นะครับ!”

“คุณทั้งสองคนหยุดทะเลาะกันเถอะ ผมมีลูกสาวมากที่สุด อาจารย์ โปรดมากับผมเถอะ หลังจากนี้ไป ท่านจะเป็นผู้นำแห่งฮั่นกรุ๊ป”

ชายที่ร่ำรวยที่สุดในแดนมังกรมอบจดหมายโอนฟรีของฮั่นกรุ๊ปให้กับฉินเป่ย

ฉินเป่ยถูขมับของเขา รู้สึกปวดหัว

“พวกเจ้าทั้งสามคนเป็นปู่ของผมได้แล้ว ทำตัวแบบนี้ได้ยังไง? หลังจากนี้ ต่อจากนี้ไปผมแค่อยากอยู่กับแม่แล้วก็เป็นเด็กกตัญญู ชดเชยให้ภรรยาของผมด้วย เลิกมารบกวนผมกันได้แล้ว!”

“ออกไป ออกไปจากที่นี่ซะ!”

หลังจากที่ฉินเป่ยพูดจบ เขาก็กระโดดขึ้นเรือแล้วจากไป

ใจที่อยากจะรีบกลับบ้านของเขานั้นเหมือนลูกธนูที่พุ่งออกจากคันธนู

เมื่อห้าปีก่อน เขาบังเอิญฆ่าเศรษฐีคนหนึ่งที่ล้อเลียนภรรยาของเขาในงานแต่งงานของตน คืนนั้นเขาถูกจับและถูกจำคุก ในคุก เขาได้พบกับชายชราคนหนึ่ง ชายชราบอกว่าเขามีกระดูกที่มหัศจรรย์มาก เป็นอัจฉริยะด้านศิลปะการต่อสู้หนึ่งในล้านหาตัวจับยาก และเขาก็ยืนกรานที่จะรับเขาเป็นลูกศิษย์ของเขา

ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาแค่คิดว่าชายชราเป็นคนบ้าและตกลงที่จะเป็นลูกศิษย์ของเขา

แต่ต่อมาเขาก็รู้ว่าเขาคิดผิด ผิดมากเสียด้วย

ครึ่งปีหลัง ปรมาจารย์ได้พาเขากลับไปที่เรือนจำปีศาจ จากนั้นเขาก็รู้แล้วว่าปรมาจารย์เป็นผู้คุมเรือนจำปีศาจ ซึ่งเป็นจุดสูงสุดแห่งพลังการต่อสู้และทักษะทางการแพทย์ของแดนมังกร

ดังนั้นเขาจึงติดตามปรมาจารย์ของเขาเพื่อฝึกฝนเวทมนตร์ต่าง ๆ และเรียนรู้ทักษะทางการแพทย์

จนเมื่อสามปีก่อน ปรมาจารย์ของเขาได้จากไป และสั่งให้เขาไปช่วยหน่วยสงครามแดนมังกรในการสู้รบ เขาสังหารกองกำลังศัตรูนับล้านที่มาจากทางตอนเหนือเพียงลำพังและตัดหัวเทพเจ้าแห่งการต่อสู้ระดับเก้าดาวของศัตรูมากกว่าร้อยคน!

หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้ กษัตริย์ได้เรียกเขาด้วยตนเองและมอบฉายา ‘เทพสงครามวซิวหลัว’ ให้เขา ทำให้เขากลายเป็นมนุษย์คนแรกในแดนมังกรในรอบแสนปีนับตั้งแต่ก่อตั้ง!

ตราบใดที่เขาพยักหน้า เขาก็สามารถกลายเป็นบุคคลที่มีอำนาจและร่ำรวยที่สุดในโลกได้ทันที

แต่ตอนนี้เขาแค่อยากกลับบ้าน

เพราะเพิ่งได้ข่าวเมื่อวาน ว่าเศรษฐีที่ลวนลามภรรยาเมื่อห้าปีที่แล้วไม่ได้ถูกเขาทำร้ายจนตาย

หลังจากท้องฟ้าเริ่มมืดลง

ณ เมืองหยางตู

ฉินเป่ยมาถึงชุมชนระดับไฮเอนด์ เขามองอาคารสูงตระหง่านตรงหน้าและแทบรอไม่ไหวที่จะขึ้นลิฟต์