บทที่ 1001

ตกตะลึง!

'เขาแข็งแกร่งจริง ๆ! นี่คือพลังของขวานแยกนภาสินะ!'

การเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว! เพียงแค่กระบวนท่าเดียวก็เอาชนะสองจักรพรรดิยุทธที่ทรงพลังได้อย่างง่ายดาย!

ลีรอยจ้องมองโดน็อกอย่างไม่เชื่อสายตา เขารู้สึกมีความสุขยิ่งนัก! 'ด้วยความเมตตาจากโดน็อก เขา ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอีกต่อไป!'

โดน็อกหัวเราะอย่างเย้ยหยัน เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้แด๊กซ์และเชสเตอร์ทีละก้าว

“แด๊กซ์ แซนเดอร์ส วันนี้ฉันอารมณ์ดี ดังนั้นฉันจะไว้ชีวิตแก” เขาเหลือบมองแด๊กซ์ก่อนจะพูดต่อว่า "กลับบ้านไปแล้วบอกแดร์ริลด้วยนะว่า ในอีกสามวัน ฉันจะไปรอที่หอคอยดาวปรารถนา บอกให้มันมาจัดการเรื่องนี้ให้จบ ๆ ไปซะ!"

โดน็อกยิ้มเยาะ "อ้อ ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้แดร์ริลไม่เพียงแต่เป็นประมุขสำนักประตูสุราลัยเท่านั้น แต่มันยังได้เป็นหัวหน้าพันธมิตรอีกด้วย นี่ถ้ามันรู้ว่าฉันมีอาวุธอันทรงพลังอยู่ในมือ ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่ามันยังจะกล้าเสนอหน้ามาตามนัดหรือเปล่า!" จากนั้นเขาก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

จากนั้นผู้คนที่ติดตามโดน็อกมาต่างก็หัวเราะเยาะตามด้วยความสะใจ

ลินเซย์ โจนส์ สาวงามที่ยืนดูสถานการณ์อยู่ครู่หนึ่งก้าวออกมาและกล่าวขึ้นว่า "แต่ถ้าแดร์ริลไม่กล้ามาปรากฏตัว เขาก็ไม่สมควรที่จะได้รับตำแหน่งหัวหน้าพันธมิตร แต่พวกแกควรจะเรียกเขาว่าไอ้ขี้ขลาดมากกว่า มันคงจะเหมาะกับเขาดี"

คำพูดเย้ยหยันจากคนพวกนั้นทำให้ดวงตาของแด๊กซ์แดงก่ำ พวกเขาดูถูกแดร์ริลขนาดนี้ แล้วแด๊กซ์จะทนดูอยู่ได้อย่างไร?

“โดน็อก วันนี้ฉันจะสับแกเป็นชิ้น ๆ แล้วโยนให้ปลากิน ถึงแม้ว่าฉันจะต้องตายก็ตาม!” แด็กซ์คำรามด้วยความโกรธ จากนั้นเขาก็พยุงตัวเองเพื่อลุกขึ้นยืน

“แด๊กซ์ ช้าก่อน!” เชสเตอร์รีบห้าเขาทันที

เชสเตอร์เองก็โกรธแค้นไม่ต่างจากเขา แต่พวกเขาจะต้องมีสติสัมปชัญญะ เชสเตอร์รู้ดีว่าโดน็อกแข็งแกร่งมากแค่ไหน ไม่เพียงแต่เขาจะแข็งแกร่งเท่านั้น แต่เขายังได้ครอบครองอาวุธอันทรงพลังอีกด้วย แล้วถ้าแด๊กซ์ผลีผลามทำอะไรไป พวกเขาอาจจะต้องตายลงที่นี่ก็ได้!