บทที่ 101

บริษัท แพลทินัม ออฟฟิศท่านประธาน

หลังจากผ่านไปสามชั่วโมงในการแปรสภาพ เม็ดยาเทวะก็ถูกกลั่นเสร็จ เทียบกับประสบการณ์สองครั้งที่ผ่านมา แดร์ริลเริ่มคุ้นเคยกับการกลั่นเม็ดยาเทวะขึ้นเรื่อย ๆ

ครั้งนี้ แดร์ริลสามารถกลั่นยาได้ถึงห้าเม็ดในครั้งเดียว

เมื่อแดร์ริลเก็บเม็ดยาไป ทันใดนั้น มือถือของเขาก็ดังขึ้น

วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกัน ทำไมถึงมีคนโทรหาเขาเรื่อยเลย

เป็นไปได้ไหมว่ามันอาจเป็นลูกค้าที่ต้องการจะซื้อเม็ดยาเทวะจากเขา?

แบรนดอน เจ้าหมอนั่น เขาบอกเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปกี่คนกันแน่เนี่ย?

เมื่อเห็นว่ามันเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยที่โทรจากโทรศัพท์บ้าน แดร์ริลขมวดคิ้วลงแล้วรับสาย

"ฮัลโหล? นี่ใช่แดร์ริลรึเปล่าคะ? เราโทรมาจากแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลของเมืองนะคะ พ่อแม่ของคุณอยู่ที่โรงพยาบาลของเราตอนนี้ และพวกเขาต้องได้รับการผ่าตัดเดี๋ยวนี้เลย ได้โปรดมาที่นี่ให้เร็วที่สุดด้วยค่ะ" เสียงคนที่พูดอย่างเร่งรีบออกมาจากปลายสาย

หืม?

ร่างของแดร์ริลสั่นเทา เขาคิดว่าเขากำลังได้ยินอะไรผิดไป

"คุณพูดว่ายังไงนะ? พ่อแม่ผมทำไม?" แดร์ริลถามเสียงดัง

คนที่ปลายสายเริ่มหมดความอดทน "คุณตะโกนทำไม? ฉันไม่เคยเจอเด็กแบบคุณมาก่อน พ่อของคุณคลั่งมากแล้วเขาก็มีอาการหัวใจวาย ตอนนี้ชีวิตเขากำลังอยู่ในอันตราย คุณพาเขามาที่นี่แล้วปล่อยไว้แบบนี้เนี่ยนะ คุณคิดว่าเราเป็นอะไร? โรงพยาบาลเพื่อการกุศลรึไง? มาที่นี่เดี๋ยวนี้!"

หลังจากสิ้นคำของพวกเขา โทรศัพท์ก็ถูกกระแทกวางลง

แดร์ริลไม่มีเวลาคิด เขารีบออกจากห้องทำงาน ขับรถของเขามุ่งหน้าไปโรงพยาบาลอย่างเร่งรีบทันที

...

โรงพยาบาลประจำเมือง แผนกฉุกเฉิน

แม่ของแดร์ริล ลูน่า ได้ตื่นมาแล้ว

อย่างไรก็ตาม อาการของแดเนียลนั้นร้ายแรงมาก และต้องการการผ่าตัด แต่เพียงเพราะพวกเขาไม่ได้จ่ายเงิน แดเนียลจึงถูกดันออกไปนอนที่ทางเดิน

"ฉันขอร้องคุณล่ะ ช่วยเขาด้วย" สายน้ำตาไหลลงมาจากใบหน้าของลูน่าไม่ขาดสาย "เราจะไม่ค้างค่าผ่าตัด แต่คุณช่วยรักษาเขาก่อนได้ไหม..."

ทั้งคู่ แดเนียลและลูน่า ได้อาศัยอยู่ที่บ้านหลังเก่าของพวกเขาที่หมู่บ้านมาสามปี พวกเขาไม่มีรายได้ เงินเก็บก็ไม่เพียงพอที่จะจ่ายค่ารักษาเช่นกัน ด้านหมอเองก็บอกเธอว่าหากไม่จ่ายค่ารักษา เขาก็ไม่สามารถผ่าตัดให้ได้ เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลเองก็ดูไม่ใส่ใจ

"ฉันขอร้อง ช่วยเขาก่อน เงินจะมาถึงเร็ว ๆ นี้" ลูน่ากล่าวด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลไปตามใบหน้า

หนึ่งในพยาบาลทนไม่ไหว เธอกล่าวพร้อมขมวดคิ้ว "ทำไมคุณทำแบบนี้คะคุณป้า? เราบอกไปแล้ว ถ้าคุณไม่จ่ายค่ารักษาก่อน เราก็เริ่มการผ่าตัดให้คุณไม่ได้"

ดูจากสภาพของทั้งสอง พยายามตัดสินว่าพวกเขาไม่มีทางจ่ายค่ารักษาได้