บทที่ 1027

แต่ถึงอย่างนั้น เทพธิดาตัวน้อยก็ไม่ได้เป็นห่วงตัวเองเลยสักนิด ตราบใดที่เธอสามารถช่วยให้แดร์ริลฟื้นขึ้นมาได้ มันก็คุ้มค่าถึงแม้ว่าจะต้องแลกด้วยชีวิตของเธอก็ตาม

"เป็นยังไงบ้าง?"

เดบร้าค่อย ๆ เปิดประตูเข้ามา เธอแทบจะรอไม่ไหว ดังนั้นเธอจึงเปิดประตูเข้ามาและถามเทพธิดาตัวน้อยด้วยความเป็นกังวล

ในขณะที่ถาม เดบร้าก็เพ่งความสนใจไปที่ร่างของแดร์ริล เธอจึงไม่ได้สังเกตเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของเทพธิดาตัวน้อย

เทพธิดาตัวน้อยยิ้มก่อนจะตอบเบา ๆ ว่า "มันผ่านไปได้ด้วยดี คุณเข้ามาข้างในได้แล้วพี่เดบร้า"

"เยี่ยมไปเลย!"

เดบร้าตื่นเต้นมาก เธอรีบเดินเข้ามาในห้องและได้เห็นว่าสีหน้าของแดร์รริลดูดีขึ้นมาก

'ฉันรู้ว่าเขาจะต้องตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาไม่ตายง่าย ๆ หรอก'

เดบร้าจับมือเทพธิดาตัวน้อยอย่างมีความสุข “ขอบคุณจริง ๆ ฉันไม่รู้จะขอบคุณเธอยังไง ฉัน…”

อะไรกัน?

เดบร้าขมวดคิ้วในทันที! เธอสัมผัสได้ถึงความเย็นที่ไหลออกมาจากมือของเทพธิดาตัวน้อยในขณะที่พลังภายในของเธอก็อ่อนแอลงมากเช่นกัน

“ไอรีน เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?” เดบร้าถามด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล

มือของเทพธิดาตัวน้อยเย็นจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมชีพจรของเธออ่อนแรงเช่นนั้น?” เดบร้ายังคงถามต่อไปอย่างกระวนกระวาย

เทพธิดาตัวน้อยส่ายหน้า "ฉันสบายดี พี่เดบร้าไม่ต้องเป็นห่วง ฉันแค่ใช้พลังภายในของฉันเพื่อส่งพลังไปยังตะเกียงไร้มลทินจนหมดก็เท่านั้น"

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเดบร้าก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เธอพูดขึ้นว่า "ถ้าอย่างนั้นเธอก็ควรจะไปพักผ่อนก่อน เดี๋ยวฉันจะดูแลแดร์ริลต่อเอง"

เดบร้าเป็นห่วงเทพธิดาตัวน้อย เธอจึงบอกให้เทพธิดาตัวน้อยไปพักผ่อน

“ไม่เป็นไร ฉันสบายดี” เทพธิดาตัวน้อยส่ายหน้าพร้อมตอบอย่างหนักแน่นในขณะที่เธอจ้องมองแดร์ริล

'ฉันมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่เพียงวันเดียวเท่านั้น แล้วฉันก็อยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ใกล้ ๆ แดร์ริล’

เมื่อได้เห็นความหนักแน่นบนใบหน้าของเทพธิดาตัวน้อย เดบร้าก็พยักหน้าเบา ๆ และไม่พูดอะไรอีก