บทที่ 1039

แดร์ริลครุ่นคิดก่อนจะถามเฟลิกซ์ว่า “เฟลิกซ์ มีวิธีไหนที่ฉันจะแอบเข้าไปในตระกูลบ๊อกซ์ได้บ้างไหม?”

ตราบใดที่เขาแอบเข้าไปในตระกูลบ๊อกซ์ได้ก็มีโอกาสสูงที่เขาจะได้แก่นแท้ของมังกรมา

“ผมมีวิธีพาคุณเข้าไปที่นั่นได้ แต่ว่า…”

เฟลิกซ์ถอนหายใจก่อนจะกล่าวต่อ “แต่ผมไม่แน่ใจว่าคุณจะเห็นด้วยกับผมหรือเปล่า ผมได้ยินมาว่าผู้นำตระกูลบ๊อกซ์ต้องการจ้างบอดี้การ์ดให้กับลูกสาวทั้งสองคนของเขา เขาต้องการนักรบระดับสูงหนุ่มแน่น ซึ่งคุณมีคุณสมบัติทุกอย่างตามที่เขาต้องการ แต่ผมเกรงว่าคุณจะไม่อยากทำเช่นนั้น…"

ก่อนที่เฟลิกซ์จะได้พูดจบ แดร์ริลก็ขัดจังหวะเขาอย่างหนักแน่น "ฉันจะเป็นบอดี้การ์ดให้เขาเอง ช่วยฉันจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดเลย”

“ตราบเท่าที่ฉันสามารถเข้าไปในตระกูลบ๊อกซ์ได้ ฉันก็จะมีโอกาสชิงแก่นแท้ของมังกรมาเพื่อรักษาเทพธิดาตัวน้อยได้ ต่อให้ฉันต้องปลอมตัวเป็นคนสวนฉันก็จะทำ”

“แน่นอนบราเธอร์แดร์ริล ผมจะรีบจัดการให้ทันที” เฟลิกซ์ตอบ

หลังจากวางสายแล้ว แดร์ริลก็มองไปที่ร่างของเทพธิดาตัวน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง แดร์ริลก็บอกให้ทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องโถงหลัก

ภายในห้องโถงหลัก แดร์ริลนั่งอยู่บนเก้าอี้กลางห้องโถงในขณะที่เขาจ้องไปที่แด็กซ์ เชสเตอร์ จีเวล เดบร้าและทุก ๆ คนที่อยู่ที่นั่นก่อนจะกล่าวว่า “ฉันต้องไปที่ทวีปมิสท์ลอเรนด้วยตัวเอง ฉันจะออกเดินทางวันนี้”

อะไรนะ?

ทุกคนตกใจที่ได้ยินเช่นนั้น

แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครพยายามห้ามเขา เพราะว่าพวกเขาเองก็สนับสนุนที่แดร์ริลต้องการช่วยชีวิตของเทพธิดาตัวน้อย ดังนั้นมันจึงสมเหตุสมผลที่เขาต้องการไปที่นั่นเพื่อค้นหาแก่นแท้ของมังกรด้วยตัวเขาเอง

แดร์ริลถอนหายใจและพูดว่า “แต่ฉันเป็นห่วงความปลอดภัยของตระกูลคาร์เตอร์…”

เมื่อไม่กี่วันก่อน โดน็อกพยายามทำลายตระกูลคาร์เตอร์และเขาก็ยังหนีรอดไปได้ แล้วถ้าหากเขากลับมาอีกครั้งในตอนที่แดร์ริลไม่อยู่ สาวกตระกูลคาร์เตอร์และคนอื่น ๆ จะป้องกันตัวเองได้อย่างไร?

“แดร์ริล”

เดบร้ารู้ดีว่าแดร์ริลเป็นห่วงความปลอดภัยของทุกคนที่นี่ เธอจึงปลอบโยนเขาว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงนะแดร์ริล ฉันจะปกป้องตระกูลคาร์เตอร์เอง นายไปทวีปมิสท์ลอเรนเถอะ”

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะไม่พูด เดบร้าก็รู้ว่าเขาเป็นห่วงตระกูลคาร์เตอร์มากแค่ไหน

จากนั้นแด๊กซ์ก็พูดขึ้นว่า “ใช่แล้วแดร์ริล ฉันจะอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องพวกเขาด้วยเหมือนกัน ฉันจะสั่งให้สาวกสำนักภูเขาบุปผามาที่นี่ เราจะร่วมกันปกป้องตระกูลคาร์เตอร์เอง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แดร์ริลก็รู้สึกอบอุ่นและประทับใจ

จีเวลเดินเข้าไปหาแดร์ริลและมองเขาอย่างเชื่อฟัง “นายท่าน ฉันจะไม่ตามนายท่านไป ฉันจะอยู่ที่นี่กับพี่เดบร้า”

จีเวลเม้มริมฝีปากเล็ก ๆ ของเธอ เธออยากจะติดตามแดร์ริลไปแต่เธอไม่อยากเป็นภาระของเขา ดังนั้นเธอจึงรอเขาอยู่ที่นี่

แดร์ริลหัวเราะพร้อมกับยกมือขึ้นลูบศรีษะของจีเวลเบา ๆ “ก็ได้!"

ตั้งแต่วันที่พวกเขาพบกัน จีเวลก็ไม่เคยห่างจากแดร์ริลเลย เขาเองก็เป็นกังวลว่าจีเวลจะอยากติดตามเขาไป เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น มันอาจจะทำให้ภารกิจของเขาช้าลง

แต่เขาไม่คิดว่าจีเวลจะเข้าใจเขาได้ขนาดนี้

เมื่อแดร์ริลฝากฝังทุกอย่างกับพวกเขาแล้ว เขาก็สั่งสาวกคาร์เตอร์คนหนึ่งด้วยใบหน้าที่มืดลง “ไปพาลินเซย์ โจนส์มาที่นี่ที!”