บทที่ 1042

ทิฟฟานี่เหลือบมองแดร์ริลด้วยใบหน้าหน้าที่บึ้งตึงพร้อมพูดอย่างหงุดหงิดว่า “ทำไมพวกเขาถึงได้น่ารำคาญเสียจริง ฉันบอกไปแล้วนี่นาว่าเราสองคนพี่น้องไม่ต้องการบอดี้การ์ด!”

ทิฟฟานี่ยกมือไล่แดร์ริล “คุณกลับไปซะ! ฉันกับพี่สาวของฉันดูแลตัวเองได้”

อะไรนะ?

แดร์ริลไม่รู้จริง ๆ ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

เขาเป็นถึงประมุขสำนักประตูสุราลัยและยังเป็นถึงจักรพรรดิยุทธที่น่าเกรงขาม แต่เขากลับต้องมาถูกผู้หญิงขับไล่เช่นนี้หรือ?

ผู้คนที่รู้จักเขาจะต้องหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนั้น

แต่ถึงอย่างนั้นแดร์ริลก็ไม่ได้แสดงความโกรธแค้นใด ๆ เขายังคงปั้นหน้ายิ้มในขณะที่มองดูทิฟฟานี่วางเดิมพันต่อไป

ในขณะที่ยืนดูทิฟฟานี่เล่นเกม แดร์ริลก็เหลือบมองแอชลีย์ในบางครั้ง เธอช่างเป็นผู้หญิงที่เย้ายวนชวนให้หลงใหลแต่เย็นชา

ไม่นานทิฟฟานี่ก็แพ้อีกทั้งสามรอบ

ไคหัวเราะเยาะ เขามองทิฟฟานี่และยิ้มอย่างมีความหวัง “มิสบ๊อกซ์ อย่าลืมนะว่าถ้าคุณแพ้สิบครั้งติดต่อกัน คุณจะต้องไปดินเนอร์กับผม แล้วนี่ก็จะเป็นรอบสุดท้ายแล้ว คุณควรจะยอมแพ้ไปเสียดีกว่า”

ไคกล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ

'วันนี้ช่างเป็นวันโชคดีของฉันจริง ๆ ที่ฉันชนะติดต่อกันถึงเก้ารอบ ฉันแค่จะต้องชนะอีกเพียงรอบเดียวเท่านั้น แล้วฉันก็จะมีโอกาสได้ลิ้มรสความงามของเธอ'

ทิฟฟานี่กระทืบเท้าด้วยความโกรธ เธอกัดริมฝีปากด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

ถึงแม้ว่าเธอจะมีบุคคลที่ขี้เล่นแต่เธอก็ไม่ได้โง่ เธอรู้ว่าไคต้องการอะไร และถ้าหากว่าเธอยอมไปกินข้าวกับเขา บางทีเขาอาจจะไม่หยุดอยู่ที่การกินข้าวเท่านั้น เธอรู้ว่าคนอย่างไคทำได้ทุกอย่าง

“ทิฟฟานี่หยุดเล่นได้แล้ว กลับกันเถอะ” แอชลีย์ลุกขึ้นยื่นและบอกน้องสาวของเธอ

แอชลีย์มักจะมีเหตุผลอยู่เสมอ เมื่อการเดิมพันเดินมาถึงรอบสุดท้าย และถ้าหากว่าน้องสาวของเธอแพ้ในรอบนี้ พวกเขาจะต้องออกไปทานข้าวด้วยกัน ในฐานะพี่สาว เธอจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?

แต่ถึงอย่างนั้น ทิฟฟานี่น้องสาวของเธอก็ไม่คิดที่จะยอมแพ้ เพราะเธอได้เสียเงินทุนไปรอบละสามล้านเหรียญ แล้วเธอก็แพ้ติดต่อกันถึง 9 รอบ นั่นเท่ากับว่า เธอได้เสียเงินไปแล้วเกือบยี่สิบล้านเหรียญ! ดังนั้นเธอจะต้องเอาเงินของเธอคืนมา!

“คุณ มานี่หน่อยสิ!”

ทิฟฟานี่กวักมือเรียกแดร์ริลที่ยืนอยู่ที่นั่นเงียบ ๆ เธอพูดต่อว่า “พ่อจ้างให้คุณมาเป็นบอดี้การ์ดของพวกฉันใช่ไหม? วันนี้โชคไม่เข้าข้างฉัน และนี่ก็เป็นรอบสุดท้ายแล้ว เพราะฉะนั้น ถ้าคุณสามารถเอาชนะเขาได้ ฉันจะยอมให้คุณมาเป็นบอดี้การ์ดของพวกเรา แต่ถ้าคุณแพ้ คุณก็ต้องกลับไปยังที่ที่คุณมา”

“เฮ้! นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของข้อตกลงนี่ คุณจะให้คนอื่นมาเล่นให้คุณได้ยังไงกัน?” ไคพูดขึ้นอย่างไม่พอใจนัก

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?”

ทิฟฟานี่พูดอย่างหงุดหงิด “เขาเป็นบอดี้การ์ดของฉัน แล้วทำไมฉันถึงจะให้เขาเล่นแทนไม่ได้?”

ไคกลืนน้ำลายอย่างไร้คำพูด ดูเหมือนว่าเขาจะต้องยอมเธอไปก่อน “ก็ได้ คุณให้เขามาเล่นก็ได้ แต่ถ้าเขาแพ้ คุณจะต้องทำตามสัญญาและไปดินเนอร์กับผม”

ไคกวักมือเรียกแดร์ริล “เฮ้! นายรีบมาเล่นให้จบ ๆ”