บทที่ 1047

หลังจากที่แดร์ริลเรียกสติกลับมา เขาก็รีบตามพวกเธอเข้าไปในคฤหาสน์ทันที

'พวกเธอเป็นลูกสาวของตระกูลที่ร่ำรวยและคฤหาสน์ของพวกเธอก็โอ่อ่ามาก'

แดร์ริลประหลาดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อเข้าก้าวเท้าเข้ามาภายในคฤหาสน์

คฤหาสน์ทั้งหลังดูสมบูรณ์แบบ มีทั้งสวน สระว่ายน้ำกลางแจ้งและโรงจอดรถใต้ดิน มันดูหรูหราและฟุ่มเฟือย!

ที่ห้องโถงใหญ่ชั้นหนึ่ง ทิฟฟานี่ชี้ไปที่ห้องเล็ก ๆ ตรงหัวมุม เธอหันไปหาแดร์ริลและพูดว่า "นั่นห้องของคุณ ส่วนฉันกับพี่สาวจะอยู่บนชั้นสองและคุณก็ห้ามขึ้นไปถ้าหากว่าคุณไม่ได้รับอนุญาตจากพวกเรา เข้าใจไหม?”

น้ำเสียงของเธอฟังดูเจ้ากี้เจ้าการ

แดร์ริลพยักหน้า "ครับ"

“เออใช่ ยังมีอีกอย่าง!” ทิฟฟานี่ยกมือขึ้นเท้าสะโพกและทำท่าทางครุ่นคิดก่อนจะพูดกับเขาว่า "คุณห้ามใช้สิ่งอำนวยความสะดวกของคฤหาสน์โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเรา โดยเฉพาะสระว่ายน้ำ"

'พวกเราเป็นผู้หญิงและเราก็เป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เสมอ แล้วเราจะปล่อยให้ผู้ชายมาใช้สระว่ายน้ำของพวกเราได้อย่างไร?'

แดร์ริลเม้มปากพร้อมพยักหน้าอีกครั้ง

'บัดซบ! เธอกำลังสั่งฉันเหมือนกับทาส'

เมื่อเห็นว่าแดร์ริลเชื่อฟัง ทิฟฟานี่ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ เธอโบกมือเล็ก ๆ ของเธอและพูดว่า "แค่นั้นแหล่ะ คุณไปได้แล้ว"

เฮ้อ!

แดร์ริลถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะหันเดินกลับไปทางห้องของเขาอย่างหดหู่

เขานึกถึงตอนที่เขาเคยเป็นลูกเขยของตระกูลลินดันเมื่อสามปีที่แล้ว เขาเคยโดนดูถูกสารพัด และนับตั้งแต่ที่เขากลายเป็นประมุขสำนักประตูสุราลัย เขาก็สาบานว่าเขาจะไม่ยอมให้ใครมากดขี่ข่มเหงเขาอีกเป็นอันขาด

แดร์ริลไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะต้องมาก้มหัวให้กับเด็กสาวจากทวีปมิสท์ลอเรน

อย่างไรก็ตาม เทพธิดาตัวน้อยกำลังรอเขาอยู่!

'เขาจะยอมแพ้ไม่ได้!'

เมื่อเดินมาถึงประตูห้อง แดร์ริลก็ได้ยินเสียงของทิฟฟานี่ดังขึ้นอีกครั้ง “เดี๋ยวก่อนคุณ กลับมานี่ก่อน!”

‘อะไรอีกวะเนี่ย?’