บทที่ 1051

'อะไรนะ?'

'เขาบอกว่าเขาไม่สามารถคลายจุดได้อย่างนั้นเหรอ?'

ทิฟฟานี่แทบอยากจะร้องไห้ เธอกัดริมฝีปากแน่นก่อนบอกแดร์ริลว่า “ฉันกับพี่สาวจะทนอยู่แบบนี้ทั้งคืนได้ยังไง? คุณมาช่วยพาฉันไปนอนทีสิ”

แดร์ริลหัวเราะอย่างทะเล้นก่อนจะอุ้มทิฟฟานี่ขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน

ฟึบ!

แดร์ริลรู้สึกพึงพอใจที่เขาได้สัมผัสร่างกายอันเย้ายวนของเธอ

“คุณอย่าขยับมือเชียวนะ!” ทิฟฟานี่ตะโกนด้วยความเขินอาย

แดร์ริลแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่ได้ เขาวางทิฟฟานี่ลงบนเตียงจากนั้นเขาก็หันกลับและ ออกไปที่ห้องโถงเล็กที่อยู่ด้านนอก

แอชลีย์ยืนร่างแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น สตีเฟ่นฉีกเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอออกไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้วซึ่งเผยให้เห็นทรวดทรงอันงดงามของเธอ

แดร์ริลต้องพยายามหักห้ามใจเพื่อไม่ให้ตัวเองมองร่างของเธอ

เขาเดินเข้ามาหาเธอและแสร้งทำเป็นไม่สนใจความเย้ายวนที่อยู่ตรงหน้า "คุณแอชลีย์ ผมจะพาคุณไปที่ห้องของคุณ"

แอชลีย์หน้าแดงก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า "อย่าแตะต้องฉัน"

ทิฟฟานี่ผู้ไร้ซึ่งความกังวลไม่ได้สนใจเมื่อแดร์ริลอุ้มเธอ

แต่ว่าเธอคือแอชลีย์! เธอจะปล่อยให้บอดี้การ์ดมาแตะต้องตัวเธอสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไร?

"อืม!"

แดร์ริลทำตัวไม่ถูก เขาสบตาเธอก่อนจะพูดกับเธอว่า “เอาล่ะ ถ้าคุณไม่ต้องการให้ผมพาคุณไปที่ห้องนอน ถ้าอย่างนั้นคุณก็ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคืนก็แล้วกันนะ ผมจะไปนอนล่ะ”

ใบหน้าของแอชลย์แดงก่ำ เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตะโกนตามหลังแดร์ริลเบา ๆ

“เดี๋ยว…พาฉันไปส่งที่ห้องหน่อย” แดร์ริลแทบจะไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย