บทที่ 1057

พรึบ!

ทุกสายตากำลังจ้องมองและรอดูปฏิกิริยาของแดร์ริล

“คนของเฟรดเยอะขนาดนั้น เขาคงไม่กล้าตามเข้าไปหรอก”

“ไร้สาระ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะตามเข้าไป”

“ถ้าฉันเป็นเขา ฉันจะรีบขอโทษเฟรดเดี๋ยวนี้เลย”

เมื่อได้ยินความคิดเห็นต่าง ๆ จากปากของผู้คน แดร์ริลก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย "ได้!"

เมื่อพูดจบแดร์ริลก็เดินตามเฟรดไปทันที

อะไรนะ?

'เขาตามไปจริง ๆ เหรอ?'

'เขาต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ ๆ'

นักเรียนหลายคนต่างก็ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้

เด็กคนนั้นน่ากลัวจริง ๆ จะมีสักกี่คนที่กล้าท้าทายคนอย่างเฟรด ผู้มีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัยว่านไห่!

"พี่สาว!"

ทิฟฟานี่กระซิบกับแอชลีย์เบา ๆ ว่า "พี่สาว แดร์ริลโง่หรือเปล่า? ทำไมเขาถึงตามเฟรดไปแบบนั้นนะ? เขาอาจจะถูกฆ่าตายได้ เราไปดูเขากันเถอะพี่สาว"

เพราะถึงยังไงแดร์ริลก็เป็นบอดี้การ์ดของพวกเธอ

แอชลีย์พูดอย่างเรียเฉย "แดร์ริลสร้างปัญหาเอง เราก็ควรปล่อยให้เขารับผิดชอบด้วยตัวเอง"

"เอ่อ..."

ทิฟฟานี่ลังเลและพูดว่า "ก็ได้ ถ้างั้นเรารอเขาอยู่ตรงนี้กัน เดี๋ยวอีกสักพักเขาอาจจะคลานออกมาจากซอยนั้น เราจะได้รอเรียกรถพยาบาลให้เขา"

นักเรียนจำนวนมากยืนอยู่ตรงปากซอยและไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปดู

การต่อสู้จะต้องเริ่มขึ้นในอีกไม่ช้า ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อยากเข้าไปโดนลูกหลง พวกเขาจึงรอฟังสถานการณ์อยู่ห่าง ๆ

ในขณะเดียวกัน ที่ท้ายในซอย…

เมื่อแดร์ริลเข้ามาภายในซอย เขาก็ได้เห็นคนของเฟรดจำนวนมากยืนรอเขาอยู่