บทที่ 1064

โมนิก้ามองไปที่อีเวตต์ด้วยรอยยิ้ม “เจ้าหญิงอีเวตต์ มีอะไรให้ฉันรับใช้หรือเปล่าค่ะ?”

โมนิก้าและอีเว็ตต์ไม่ได้สนิทกันนัก เพราะพวกเธอเพิ่งจะพบกันได้เพียงแค่ไม่กี่ครั้ง แต่พวกเธอก็ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกัน

อีเวตต์หันกลับมาและมองไปที่เดนิส “นายหญิงเดนิส ฉันขอคุยกับโมนิก้าตามลำพังสักครู่ได้ไหม?”

"แน่นอนค่ะ" เดนิสยิ้มก่อนจะพูดต่อว่า "เชิญพวกคุณคุยกันตามสบายเลยค่ะ"

จากนั้นเดนิสก็หันไปหาโมนิก้าและสั่งเธอด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่เป็นมิตรนัก "อย่าลืมดูแลฝ่าบาทให้ดีล่ะ"

เดนิสครุ่นคิดกับตัวเองว่า 'ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้ ฉันกับสามีก็คงจะได้ใช้เวลาร่วมกันมากกว่านี้'

หลังจากที่เดนิสเดินออกไปแล้ว โมนิก้าก็จับมืออีเวตต์เอาไว้และพูดว่า "เจ้าหญิงอีเวตต์ มีเรื่องสำคัญอะไรคุณถึงได้เดินทางมาพบฉันถึงที่นี่คะ?"

“เฮ้อ…”

อีเวตต์ถอนหายใจอย่างขมขื่น “มันก็ไม่มีอะไรมาก ฉันแค่รู้สึกแย่ที่ท่านพ่อของฉันหมั้นหมายฉันกับคนที่ฉันไม่ได้รัก ฉันเพียงแค่อยากคุยกับใครสักคน”

อีเวตต์นั่งลงบนเก้าอี้ขณะกัดริมฝีปาก เธอทำใจยอมรับไม่ได้ที่จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ได้หมั้นหมายเธอกับซอว์เยอร์ ดังนั้นเธอจึงต้องการคุยกับใครสักคน แต่ว่าผู้คนในโลกใหม่มีความคิดที่คล้ายคลึงกันและพวกเขาก็เชื่อในการตัดสินใจของพ่อและแม่

ด้วยเหตุนี้ อีเว็ตต์และผู้คนในโลกใหม่จึงมีความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน ดังนั้นอีเว็ตต์จึงมาที่นี่เพื่อสนทนากับโมนิก้าซึ่งมาจากจักรวาลโลก ทวีปที่ผู้คนมีจิตใจที่กว้างขวางมากกว่าโลกใหม่

อีเวตต์เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้โมนิก้าฟัง หลังจากที่เล่าจบอีเวตต์ก็ถามขึ้นว่า "โมนิก้า เธอคิดว่าฉันควรทำยังไงดี? ท่านพ่อยืนยันว่าฉันจะต้องแต่งงานกับซอว์เยอร์ แต่ว่าฉันไม่ได้ชอบเขา..."

โมนิก้ายิ้มจาง ๆ และปลอบโยนอีเวตต์ “เจ้าหญิงอีเวตต์ ถึงแม้ว่าผู้หญิงจะต้องการแต่งงานกับคนที่รักและอยากอยู่กับเขาไปจนชั่วชีวิต แต่ก็ไม่ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะสามารถลงเอยกับผู้ชายที่รักได้”

โมนิก้าถอนหายใจและพูดต่อช้า ๆ "ฉันเคยคิดว่าแดร์ริลจะอยู่เคียงข้างฉันไปตลอดชีวิต แต่เมื่อเขาตกลงไปในปล่องภูเขาไฟและเสียชีวิต ฉันก็รู้สึกเสียใจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ชะตาของเราไม่ได้ถูกกำหนดเอาไว้ให้อยู่ด้วยกัน สองปีที่ผ่านมาที่ฉันอาศัยอยู่ที่พระราชวังกวนเป๋งแห่งนี้ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้รักเจ้าศักดินาเคนนี่ แต่เขาก็ปฏิบัติต่อฉันและลูกเป็นอย่างดี จนฉันเปิดใจยอมรับเขาได้ในที่สุด ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจแล้วว่าฉันจะอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต เจ้าหญิงคุณอย่าเพิ่งเสียใจที่ฝ่าบาทรับสั่งให้คุณแต่งงานกับท่านซอว์เยอร์เลย ฉันคิดว่าคุณควรจะลองทำความรู้จักเขาดูก่อนแล้วค่อย ๆ ยอมรับเขาก็ได้…”

เมื่อพูดจบโมนิก้าก็มองดูอีเวตต์อย่างเงียบ ๆ โดยหวังว่าเธอจะรู้สึกดีขึ้น

อย่างไรก็ตาม…