บทที่ 1070

'สัมผัสความสุขของการเป็นผู้ชายเหรอ?'

เอียนตกตะลึงเล็กน้อยกับคำพูดเหล่านั้น เขากล่าวด้วยใบหน้าที่สับสน “นายหญิงเดนิส ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับการชื่นชมและได้รับโอกาสให้เป็นผู้ดูแลม้าของเจ้าศักดินาเคนนี่ และตลอดชีวิตนี้ผมก็ไม่กล้าขออะไรอีกแล้ว! แต่ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งที่นายหญิงกำลังบอกผมมันคืออะไร…”

เอียนแอบสงสัยอยู่ภายในใจ 'เกิดอะไรขึ้น? ปกตินายหญิงเดนิสมักจะใจร้ายอยู่เสมอ'

เดนิสพูดขึ้นอย่างเย็นชา “ฉันกำลังจะมอบผู้หญิงที่งดงามให้แก่นายยังไงล่ะ”

'ผู้หญิงที่งดงามเหรอ?' ในที่สุดเอียนก็เข้าใจคำพูดของเดนิส เขาดีใจเป็นอย่างมากและรีบตอบเธอทันทีว่า “ผมขอขอบคุณความเมตตาของนายหญิงเดนิสจริง ๆ ครับ!”

เอียนไม่เคยคบกับผู้หญิงมาก่อนเลย นั่นเป็นเพราะว่าเขาเป็นคนขี้อาย

เอียนกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้อง นอกจากนายหญิงเดนิสและนายหญิงโมนิก้า วอห์นแล้ว ก็ไม่มีผู้หญิงคนอื่นอยู่ที่นี่อีก มีเพียงผู้หญิงสองคนเท่านั้นอยู่ภายในห้อง และผู้หญิงทั้งสองคนต่างก็เป็นคนรักของเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรด! แล้วผู้หญิงที่งดงามที่นายหญิงเดนิสหมายถึงอยู่ที่ไหนล่ะ?

เมื่อเห็นว่าเอียนกำลังสงสัย เดนิสจึงพูดขึ้นว่า “ผู้หญิงที่งดงามที่ฉันหมายถึงก็กำลังนอนอยู่บนเตียงนั่นยังไงล่ะ! เธอจะทำให้นายได้สัมผัสกับความสุขของการเป็นผู้ชาย!”

'อะไรนะ? นายหญิงโมนิกา วอห์น คือผู้หญิงที่งดงามที่นายหญิงเดนิสหมายถึงอย่างนั้นเหรอ?'

ใบหน้าของเอียนซีดลงทันใด!

ตุบ!

เอียนคุกเข่าลงด้วยร่างกายที่สั่นสะท้าน ใบหน้าของเขาดูโกรธเคืองเล็กน้อย “นายหญิงเดนิส คุณหมายถึงนายหญิงโมนิก้าอย่างนั้นเหรอ? ผมทำไม่ได้!”

‘นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? ถึงแม้ว่าโมนิก้าจะเป็นแค่หญิงสาวธรรมดา แต่เธอคือคนรักของเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรด!'

และการแตะต้องผู้หญิงของเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดนั้นก็เท่ากับการยอมโดนตัดสินประหารชีวิต!

“นายหญิงโมนิก้า…”

ใบหน้าของเดนิสมืดลง เธอตำหนิเอียนอย่างเย็นชา “ผู้หญิงป่าเถื่อนคนนี้ไม่สมควรเป็นนายหญิง! นี่นายกล้าปฏิเสธของขวัญที่ฉันมอบให้นายอย่างนั้นเหรอ?”