บทที่ 1072

เมื่อจิบชาหมดถ้วย อลิชาก็เดินด้วยรองเท้าส้นสูงออกจากห้องทำงานของเธอเพื่อไปสอนชั้นเรียนถัดไปและทิ้งแดร์ริลเอาไว้ภายในห้องตามลำพัง

ในเวลานั้น โทรศัพท์ของแดร์ริลก็มีสายเรียกเข้า

เมื่อไม่มีใครอยู่ที่นั่น แดร์ริลก็นั่งด้วยท่าทางที่สบายบนที่นั่งของอลิชาก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา จากนั้นเขาก็ได้เห็นหน้าจอแสดงข้อความจากเฟลิกซ์ โดยมีข้อมูลเกี่ยวกับหอบรรพบุรุษของตระกูลบ๊อกซ์พร้อมกับแผนที่ของหอบรรพบุรุษ

'ฮ่าฮ่า! ฉันรู้ว่าเฟลิกซ์จะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง!’ แดร์ริลครุ่นคิดขณะมองดูแผนที่ด้วยความตื่นเต้น เขาดีใจที่ในที่สุดเขาก็ได้แผนที่นำทางไปยังหอบรรพบุรุษของตระกูลบ๊อกซ์เพื่อตามหาแก่นแท้ของมังกรเสียที

แดร์ริลตื่นเต้นจนแทบจะรอไม่ไหว แต่เมื่อเขาเหลือบมองหนังสือเรียนวิชาประวัติศาสตร์ตรงหน้า สีหน้าของเขาก็ทรุดลงทันที

'บ้าจริง! ฉันยังต้องคัดลอกหนังสือเรียนประวัติศาสตร์ให้เสร็จเสียก่อน!'

แดร์ริลอยากจะออกจากมหาวิทยาลัยไปสำรวจหอบรรพบุรุษของตระกูลบ๊อกซ์เสียตอนนี้เลย

แดร์ริลไม่ได้กังวลถ้าหากว่าอลิชาจะเห็นเขาหนีออกไป แต่เขากลัวว่าสองสาวพี่น้องตระกูลบ๊อกซ์จะเห็นแล้วเกิดสงสัยในตัวเขาขึ้นมา

แล้วถ้าหากแดร์ริลถูกโรเบิร์ตจับได้ขึ้นมา เขาก็จะต้องสูญเสียโอกาสในการค้นหาแก่นแท้ของมังกรไป

'ก็ได้ ฉันจะต้องคัดลอกหนังสือเรียนให้เสร็จเสียก่อน' เมื่อพิจารณาถึงข้อดีและข้อเสียแล้ว แดร์ริลก็นั่งลงและเริ่มคัดลอกหนังสือเรียนอย่างช่วยไม่ได้

…

อีกด้านหนึ่ง ในพระราชวังกวนเป๋ง ทวีปโลกใหม่

ภายในห้องนอนของโมนิก้า

ค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อโมนิก้าสร่างเมาและตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาเช้าแล้ว เธอยังรู้สึกปวดหัวจากอาการเมาค้างอยู่

เธอไม่สามารถดื่มหนักได้ แต่เมื่อคืนนี้เธอดื่มไปเยอะอย่างช่วยไม่ได้

“แอมโบรส!” เมื่อโมนิก้ารู้สึกตัว คนแรกที่เธอนึกถึงคือลูกชายของเธอ

โมนิก้าเรียกหาแอมโบรส แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากเด็กชาย