บทที่ 1085

แดร์ริลถอนหายใจเบา ๆ ขณะที่เขาครุ่นคิดเพื่อหาวิธีหลบหนี จากนั้นเขาก็เริ่มพ่นเรื่องไร้สาระออกมา “พวกเขาอยู่ไม่ไกลหรอก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็บอกตำแหน่งที่แน่นอนกับเธอไม่ได้…"

ปัง!

ก่อนที่แดร์ริลจะพูดจบ ลอร่าก็เดินเข้ามาหาเขาและยกท่อนขาอันเรียวยาวที่สวมรองเท้าส้นสูงขึ้นมาเหยียบแดร์ริล

“แกจะไม่ยอมบอกฉันจริง ๆ ใช่ไหม?” ลอร่าจ้องหน้าแดร์ริลอย่างเย็นชา

“อืม…” แดร์ริลรู้สึกเจ็บปวดที่ใบหน้าในขณะที่เขาพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้น แต่เขาก็ขยับไม่ได้เลย! ลอร่ารอบโจมตีเขาด้วยพลังอันทรงพลังจนทำให้เขาสูญเสียพลังภายในไปและอ่อนแอลงทันที อาจจะต้องใช้เวลาหลายสิบชั่วโมงจนกว่าที่พลังของเขาจะสามารถฟื้นฟูเต็มที่อีกครั้ง

ลอร่าหัวเราะเยาะ “ตกลงว่าแกจะไม่บอกใช่ไหม? แกรู้ไหมว่าฉันทำให้โรเบิร์ต บ๊อกซ์ยอมบอกที่ซ่อนของแก่นแท้ของมังกรได้ยังไง? ฉันใช้เปลวเพลิงโลกันตร์แผดเผาผิวหนังของเขาและทำให้เขาได้สัมผัสกับความทรมานทีละนิด”

ฟึบ!

ลอร่าพูดพร้อมยกมือขึ้น วินาทีต่อมาลูกไฟสีดำก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ

'เปลวเพลิงโลกันตร์'

แดร์ริลหัวเราะก่อนจะพูดขึ้นว่า “มิสแฮนสัน เธอลืมไปแล้วเหรอว่าฉันมีเปลวเพลิงเย็นไร้มลทิน? แล้วเธอยังจะกล้าใช้เปลวเพลิงโลกันตร์กับฉันอีกเหรอ? เธอไม่กลัวการโต้กลับหรือยังไง?”

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะได้รับบาดเจ็บอย่างหนักและไม่สามารถเรียกใช้เปลวเพลิงเย็นไร้มลทินได้ แต่เปลวเพลิงเย็นไร้มลทินจะโต้กลับทันทีเมื่อเขาถูกโจมตีโดยเปลวเพลิงมนตราอื่น ๆ

อะไรนะ!

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของลอร่าก็เปลี่ยนไปทันที ‘ฉันลืมไปได้ยังไงว่าเขามีเปลวเพลิงเย็นไร้มลทิน’

“ดี! แต่ฉันมีวิธีอื่นอีกมากมายที่จะทรมานแกโดยที่ไม่ต้องใช้เปลวเพลิงโลกันตร์!” ลอร่าพูดอย่างเย็นชาก่อนจะชักแส้ออกมา

แส้เส้นนั้นเปล่งประกายสีแดงออกมาราวกับอัญมณีอันล้ำค่า

“รู้ไหมว่านี่คืออะไร? นี่คือแส้อสรพิษ มันเป็นแส้ที่ทำมาจากเส้นเอ็นของงูหลาม! นายได้ยินไม่ผิด แส้เส้นนี้มีหนามเหมือนเกล็ดงู! นายคิดว่าถ้าฉันเฆี่ยนตีนายด้วยแส้นี้ ผิวหนังของนายจะจะรู้สึกยังไงนะ?” เมื่อพูดจบลอร่าก็หัวเราะเยาะเย้ยแดร์ริล