บทที่ 1108

เมื่อแดร์ริลพูดเช่นนั้น เขาก็เดินเข้ามาในลิฟต์แล้ว

พนักงานต้อนรับตัวสั่นเทา! คนที่ชายผู้นั้นคุยด้วยคือเฟลิกซ์ เบลคลี่ย์ เจ้านายของเธออย่างนั้นเหรอ? โทรศัพท์ของแดร์ริลอยู่ในมือที่สั่นเทาของเธอ!

'นักเรียนที่น่าสงสารคนนั้นเรียกเจ้านายว่าอะไรนะ?'

"ส่งโทรศัพท์มาให้ฉัน!" บิลลี่ตะโกนขณะคว้าโทรศัพท์จากมือของผู้หญิงคนนั้นและพูดขึ้นอย่างระมัดระวังว่า "ฮัลโหล นั่นบอสเหรอครับ?"

“บิลลี่ วีลเลอร์! นายใช่ไหมที่เป็นคนขวางทางบราเธอร์แดร์ริล? ไอ้คนตาบอด!” เฟลิกซ์ตะคอกใส่พนักงานของเขาด้วยความโกรธ ถึงแม้ว่าเฟลิกซ์จะไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่ทุกคนก็สามารถจินตนาการได้ถึงความโกรธเกรี้ยวของเขา!

“บอสครับ ชายคนนั้นยังอยู่ในชุดนักศึกษาอยู่เลย ผมคิดว่าอาจจะมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้น…” บิลลี่กล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อ

"ไอ้บ้า! อย่าตัดสินหนังสือจากหน้าปก! ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเหมือนนาย! นายใช้เงินเดือนไปกับเสื้อผ้าราคาแพง! แต่บางคนที่เขาแต่งตัวบ้าน ๆ ก็ไม่ใช่คนที่นายจะสามารถทำให้พวกเขาขุ่นเคืองได้! บัดซบ! นายโดนไล่ออก!"

อะไรนะ?

จิตใจของบิลลี่ว่างเปล่าในทันใด เขาแทบจะร้องไห้ออกมา ในขณะที่พนักงานต้อนรับที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็แทบจะไม่กล้าหายใจออกมาเมื่อได้ยินเสียงที่โกรธเกรี้ยวของเฟลิกซ์

ในเวลาเดียวกัน แดร์ริลอยู่ในลิฟต์และกำลังจะขึ้นไปถึงชั้นบนสุด เมื่อมาถึงที่ชั้นบนสุดแล้ว แดร์ริลก็รีบตรงไปยังห้อง V8 ทันที

แดร์ริลเตะประตูโดยไม่รีรอ!

ปัง!

เสียงเตะประตูดังสนั่น!

ลอร่าและมัตเตโอตกใจเมื่อได้ยินเสียงดังสนั่น และเมื่อพวกเขาหันมองไปที่ทางเข้า สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที

'แดร์ริล! เขาหาเราเจอได้ยังไง?'

เมื่อแดร์ริลได้เห็นมัตเตโอนั่งอยู่ที่นั่นโดยมีแก่นแท้ของมังกรอยู่ในมือ ความโกรธของแดร์ริลก็ปะทุขึ้นทันที

สองพี่น้องแฮนสันอยู่ที่นี่จริง ๆ