บทที่ 1135

ฟอร์ดวิ่งไปยังปากถ้ำพร้อมกับกระบี่ในมือ ก่อนหน้านี้เขาไม่ต้องการฆ่าคนเหล่านั้น แต่เขาไม่คิดเลยว่าคนเหล่านั้นจะโหดร้ายถึงขั้นพยายามฆ่าพวกเขาด้วยควันพิษ

"เขาออกมาแล้ว! ยิง!"

เมื่อฟอร์ดออกมาถึงปากถ้ำ เขาก็ได้ยินเสียงตะโกนดังขึ้นจากด้านนอก

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ลูกธนูจำนวนนับไม่ถ้วนถูกปล่อยออกมาราวกับเม็ดฝนที่ตกลงมาจากท้องฟ้า

แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง!

ฟอร์ดเดินออกมาอย่างยากลำบาก เขาขมวดคิ้วเมื่อได้เห็นลูกธนูที่ตกลงมาราวกับสายฝน เขาทำได้เพียงยกมือขึ้นและโบกมือเพื่อสร้างเกราะป้องกันจากลูกธนู

ปากทางเข้าถ้ำเริ่มปกคลุมไปด้วยควันพิษ

ฟอร์ดพยายามหลบหลีกการโจมตีจากลูกธนู และเขาก็ยังได้ใช้วิชาลมหายใจของเต่าเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองสูดดมควันพิษเข้าไป อย่างไรก็ตาม ควันพิษนั้นแรงเกินไป มันปลิวเข้าไปในดวงตาของเขาจนทำให้วิสัยทัศน์การมองเห็นของเขาพล่ามัวทันที

“เขามองไม่เห็นแล้ว เร็วเข้า! จัดการเลย” ซอว์เยอร์ตะโกนขึ้นอย่างเร่งรีบ

จากนั้น กองทัพราชวงศ์ก็จับหอกแน่นและพุ่งเข้าไปหาเขาทันที!

เมื่อตาของฟอร์ดมองไม่เห็น ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกวัดแกว่งกระบี่เหล็กเทพไปรอบ ๆ แต่ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถรับมือกับการโจมตีของกองทัพราชวงศ์ได้!

ฟึบ!

ทหารราชวงศ์หลายสิบนายแทงร่างของฟอร์ดด้วยหอกจนเลือดพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาทันที

"อ๊าก!" ฟอร์ดคำรามขึ้นด้วยความเจ็บปวดก่อนจะเหวี่ยงกระบี่ไปทางกองทัพของราชวงศ์ด้วยความโกรธเกรี้ยว!

ปัง!

วินาทีต่อมา ทหารราชวงศ์นับพันนายก็ล้มลงจมกองเลือดทันที!

ร่างกายของฟอร์ดเต็มไปด้วยบาดแผลและเลือดก็ไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ลมหายใจของเขาก็อ่อนแรงลง